บทที่ 56 แบล็กเมล์ (1)

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนที่รู้สึกว่ามีกำปั้นหนัก ๆ ทุบมาที่หน้าอก เมื่อสายตาจับโฟกัสได้ก็เห็นว่าเป็นขนมผิงที่นอนจ้องหน้าผมเขม็ง พอได้สติจึงกวาดสายตามองรอบ ๆ เห็นว่าเรานั้นยังคงนอนบนฟูกนอนขนาดกว้างมาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไมทั้ง ๆ ที่ผมนั้นจำได้ว่านอนอยู่อีกฝั่ง เวลานี้กลับมานอนเบียดเธอตรงนี้เสียแล้ว

"เอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ