บทที่ 22 อันตรายขนาดนี้แล้วยังจะมาอยู่ที่นี่อีกนะ!!! แม่คุณเอ้ย!!!

ม่อนดอยรีบดึงตัวชายหนุ่มให้หดลงแทบจะเป็นการนอนราบลงกับพื้นหญ้าที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำฝน มือเรียวเล็กเอื้อมมาปิดริมฝีปากหยักอย่างถือวิสาสะ โดยไม่สนใจว่าร่างเล็กๆอวบอัดของตนจะบดเบียดร่างสูงใหญ่หรือว่าทาบทับตรงส่วนไหน ใบหน้านวลงามห่างจากใบหน้าหล่อเหลาเพียงฝ่ามือกั้น

ม่อนดอยยกนิ้วแตะที่ริมฝีปากตนเองเบาๆเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ