บทที่ 60 ลงไปกันเถอะคุณ ผมอยากกราบพ่อตาใจจะขาดแล้ว

"คุณนี่ไม่รู้จักคุณค่าของเงินเอาเสียเลยจริงๆนะคุณขุน โอ้ย! ฉันเสียดายเงินของคุณจัง ทำไมคนรวย ก็ร้วย รวย ส่วนคนไม่มีอันจะกินก็ไม่มีเลยจริงๆ นี่ถ้าเอาไปซื้อเครื่องมือทางการแพทย์แจกจ่ายให้โรงพยาบาททั่วประเทศนะ คงได้เครื่องมือเยอะเลย"

ม่อนดอยปาดเหงื่อ พลางบ่นอย่างเสียไม่ได้

"ไม่ต้องเสียดายหรอกครับ ผมห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ