บทที่ 21 มังกรทมิฬ

เช้าวันรุ่งขึ้นเสวี่ยหลินตื่นขึ้นมาด้วยอาการพะอืดพะอม จึงอยากจะลุกออกไปสูดอากาศข้างนอกแต่คงเป็นเพราะลุกเร็วไปหน่อยจึงหน้ามืด ถ้าไม่ได้หยางจิ่นรับตัวเอาไว้หัวของเขาคงฟาดพื้นไปแล้ว

"กระต่ายน้อย เป็นอย่างไรบ้าง" หยางจิ่นเอ่ยขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง แต่เสวี่ยหลินเงยหน้ามองร่างสูงเพราะคำเรียกที่เปลี่ย...