Kabanata 106

POV ni Kieran

Tatlong kanto pa lang ang nalalakad ko bago ako napahinto. Sobrang nanginginig ang mga kamay ko, hindi ko mapirmi sa bulsa, at ang dibdib ko, parang may kadena na nakapulupot sa tadyang ko—humihigpit sa bawat hinga, na para bang may humihila.

Nandun siya mismo. Mga anim na metro ...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa