Buntis Pagkatapos ng Isang Gabi Kasama ang Lycan

POV ni Tanya

Hindi ko talaga akalain na mauuwi ako sa ganito.

Gising, hubad, sa isang malambot na kama na hindi akin, at nakayakap sa akin ang isang napakagwapong estranghero na hindi ko kilala. Para bang hindi pa sapat ang lahat, wala akong maalala sa nangyari kagabi.

Pumikit ako ng ilang segundo, umaasa, nagdadasal, na sana panaginip lang ito. Pero pagmulat ko, nakita ko agad ang isang pares ng malamig na asul na mga mata, at napasigaw ako.

Wala akong ideya kung sino ang lalaki o paano ako nakarating sa kwartong ito. Ang alam ko lang, kahapon ay ang aking ika-labingwalong kaarawan. At tulad ng lahat ng bagay sa buhay ko, isa itong bangungot.

Isang araw bago ang lahat

“Putang ina, Brandon! Oo, baby, ganyan nga!”

Nakatayo ako sa pintuan ng kwarto ng boyfriend ko. Matagal na kaming magkasintahan, pero… hindi ako ang babaeng nakahiga sa kama na binabayo niya ng walang habas. Ang takot na nararamdaman ko ngayon ay kabaligtaran ng naramdaman ko kaninang umaga.

Nagising akong masaya at puno ng enerhiya. Kahit walang may pakialam kundi ako, nararapat lang na mag-enjoy ako sa araw na ito. Pagkatapos ng lahat, ang pagdiriwang ng ika-labingwalong kaarawan ay isang malaking hakbang.

Sa aking pagkagulat, pinayagan ako ng boss ko sa tindahan ng pabango na umuwi ng maaga bilang regalo sa kaarawan ko. At sa puso kong puno ng kasabikan, nagpunta ako sa bahay ng boyfriend kong si Brandon.

Si Brandon lang ang tao sa buhay ko na nagpakita ng pagmamahal at pag-aaruga sa kabila ng iniisip ng iba tungkol sa akin. Pinagkatiwalaan ko siya, at sa loob ng ilang segundo, ang ilusyon na iyon ay nagkadurug-durog.

Walang makakapagtakip sa aking mga mata sa kakila-kilabot na eksenang nakita ko. Pareho silang hubad at nakatalikod sa akin. Ang babae ay nakatuwad, ang mga kamay ay nakakapit sa kumot, habang si Brandon ay nasa likuran niya, humihingal na parang gutom na aso habang bumabayo sa kanya.

“Gusto mo ba 'yan? Sabihin mo sa akin na gusto mo 'yan,” sabi niya sa isang boses na puno ng pagnanasa.

“Oo baby. Putang ina, oo. Mas malakas pa! Mas mabilis pa!” ang pakiusap ng babae ay lalo pang nagpagana kay Brandon na bilisan pa ang pag-ulos, hinawakan siya sa bewang para idiin ang sarili sa kanya nang mas mabilis. “Diyos ko-ikaw. Ang sarap-sarap mo!” sabi niya nang pabugso-bugso, pilit magsalita habang ang katawan niya ay kumikilos kasabay ng pagbayo ni Brandon.

At pagkatapos, para bang hindi pa sapat, itinulak pa niya ang sarili pasulong. Ang malaking kamay niya ay natagpuan ang likod ng ulo ng babae, isinubsob ang mukha nito sa unan habang binabayo niya nang mabangis.

“Putang ina, malapit na ako!” bawat segundo, ang mga ungol niyang lalaki ay nagiging parang alulong ng lobo habang ang katawan niya ay naghahanda nang sumabog. Habang sa ilalim niya, ang mga ungol ng babae ay naging mga sigaw ng kaligayahan, malakas at mataas, kahit na natatakpan ng unan na sinubsob sa kanya. Magkasama silang umabot sa rurok at ang kama ay umuga na parang bangkang sinasalanta ng malalaking alon.

Hindi ko alam kung ano ang nagpabalik sa akin mula sa pagkabigla, pero habang sila’y humihingal, nakahanap ako ng lakas ng loob na sumigaw. “Paano mo nagawa ito, Brandon!”

Nagulat siya habang ang pawisang mukha niya ay humarap sa akin. Pero hindi ko na hinintay ang sagot niya. Tumakbo ako, nagmamadaling lumabas ng bahay, halos hindi ko na makita ang babae sa mga bisig niya, at sobrang sakit ng puso ko para alalahanin ang mukha niya.

Dapat nakita ko na ito… Dapat alam ko na ang buhay ko ay nakatakdang maging puno ng kalungkutan.

Ako, si Tanya, ay isang malaking pagkabigo.

Ang tatay ko, si Richard, ay isang Alpha ng Blackhide Pack, isang maliit pero makapangyarihang grupo. At tulad ng karamihan sa mga Alpha, nais niyang magkaroon ng anak na lalaki na magpapatuloy ng kanyang pamana. Sa kasamaang palad para sa akin, ang asawa ni Richard ay isang babae lamang ang kayang ibigay sa kanya. Kaya’t si Richard ay naghanap ng surrogate para magkaroon ng anak na lalaki. Ang surrogate na iyon ay naging nanay ko, isang ordinaryong omega wolf sa grupo.

At dahil doon, galit na galit si tatay nang ako’y ipinanganak na babae. Nangako siyang hindi na siya magkakaroon ng anumang kinalaman sa akin. Siyempre, nang pumanaw si nanay, wala siyang nagawa kundi tanggapin ako. Kinamumuhian ako ni Richard dahil sa pagiging babae ko. At hindi rin nakatulong na ako’y naging isang Omega na lobo.

Pinakamalala sa lahat, sa edad na labintatlo, karamihan sa mga werewolf ay nagpapakita ng kanilang “lobo”, na nagpapahintulot sa kanila na magbago ng anyo. Ako’y labingwalo na at wala pa ring lobo na lumilitaw. Wala akong kapangyarihan ng lobo; walang lakas, o tibay. Wala rin akong amoy na tulad ng ibang mga lobo.

Sa katunayan, mas mahina pa ako kaysa sa tao. Kinamumuhian ni Richard ang kahinaan, kaya’t kinamumuhian niya ako.

Kinamumuhian din ako ng asawa ni Richard. Kinamumuhian niya ang nanay ko dahil sa pakikibahagi ng kanyang asawa, at ang galit na iyon ay nailipat sa akin. Pinakitunguhan ako ng may paghamak at nabuhay na parang alipin sa bahay ng aking ama. Marahil matagal na akong nagpakamatay kung si Alina, ang aking step-sister na mas matanda sa akin ng dalawang taon, ay masama ang ugali sa akin tulad ng kanyang mga magulang.

Lahat sa aking buhay ay isang bangungot, maliban kay Brandon.

Si Brandon ay isa sa pinakamakapangyarihang lobo sa grupo ni Richard. Matalino, marunong, at napakagwapo. Maraming nagsasabi na siya ang susunod na Alpha pagkatapos ni Richard. Nakuha niya ang atensyon ng pinakamagagandang babae sa buong grupo, ngunit, sa kung anong dahilan, ako ang napansin niya.

Si Brandon ang liwanag sa aking kadiliman at nararapat siyang makuha ang aking pagkabirhen, kaya nais kong ibigay ang aking sarili kay Brandon sa aking ika-18 kaarawan. Ngunit ngayon, ang paniniwalang iyon ay nasira at sinunog ng realidad. Sa huli, ako nga ay isang abominasyon na hindi kailanman maaaring mahalin.

Hindi ako nakarating sa bahay bago ako bumagsak sa isang madilim na eskinita, umiiyak nang todo. Parang bumagsak ang buong mundo ko.

Nahanap ako ni Alina agad-agad. Hindi ko alam kung paano niya ako nahanap, o paano niya nalaman na ako’y nasa bingit ng pagkabaliw, pero wala akong pakialam. Kailangan ko ng taong magpapatahan sa akin at nandoon siya. Dahan-dahan kong ikinuwento ang nangyari kay Brandon sa gitna ng luha at hikbi habang siya’y tahimik na nakikinig at nagpapatahan sa akin.

May isang kotse na dumaan, nagliliwanag ang mga headlight nito, at pinailawan ang madilim na eskinita sa loob ng isang saglit bago ito sumama sa highway. Sa saglit na iyon, nakita ko na ang relo ni Alina ay kapareho ng relo na nasa pulso ng babaeng katalik ni Brandon.

“Yung tanga na babaeng iyon, may relo pa na katulad ng sa’yo?” iyak ko habang ang sakit at poot ng pagtataksil ng kasintahan ko ay nagdulot ng sugat sa puso ko.

“Talaga?” sagot ni Alina at agad na tinanggal ang relo. “Marami sigurong relo na katulad nito,” nauutal niyang sabi habang nakatingin sa kanyang relo.

Mukhang balisa si Alina habang nakatitig sa relo at akala ko nakita ko ang takot at pagkataranta sa kanyang mga mata. Pero saglit lang iyon at agad niyang binalik ang kanyang karaniwang masayahing anyo. Alam kong hindi ako pagtataksilan ng aking stepsister kaya hindi ko na ito pinag-isipan pa. Marahil naguguluhan lang siya na ang kanyang relo ay nasangkot sa ganoong masamang sitwasyon.

“Alam mo, itatapon ko na lang ito,” tumawa siya at itinapon ang relo sa malayo. “Hindi natin kailangan ng masamang alaala para sirain ang gabi natin.”

“Gabi natin?” tanong ko na naguguluhan.

“Halika na,” tumawa siya. “Akala mo ba hahayaan ng ate mo na matapos ang ika-18 kaarawan mo nang ganito kalungkot? Halika na,” hinila niya ako habang naglalakad kami palayo. “Magbihis ka na, oras na para magpakalasing!”