Bölüm 143

Gunnar’ın Bakış Açısı

İlk fark ettiğim şey, her yerin ne kadar sessiz olduğuydu.

Boş, insanın içine çöken bir sessizlik değildi bu. Sakinleştiren, huzur veren bir sessizlikti. Her şey yolundaymış gibi sarıp sarmalıyordu beni; sanki hiçbir kötü şey hiç yaşanmamıştı.

Odamdayım.

Pencerenin yanında ...