Bölüm 118

POV Aurora

Saat sabahın dördüydü ve bavulları çoktan hazırlamıştım.

Alejandra’nın telefonundan sonra hiç uyumamıştım. Uyuyamazdım da. Gözlerimi her kapattığımda torunlarımı görüyordum; buruşuk minik yüzlerini, yumruk olmuş küçücük ellerini, okyanusun öbür tarafında beni beklerken hayal ediyordum....

Giriş yapın ve okumaya devam edin