Beta'nın Reddinin Ötesinde

O sadece bir Alfa değil, O Alfa. Onların korktuğu, fısıldadığı, Haydut Kral dedikleri kişi. Her Kralın bir Kraliçesi olmalı ve Cassiopeia doğru zamanda doğru yerde bulunuyor. Kim olduklarını değiştiremezler - O Haydut Kral ve o, onun şimdiye kadar karşılaştığı hiçbir şeye benzemiyor.

LaRue ailesinde neredeyse bir yüzyıldır aktarılan altın kehanet gerçekleşmek üzere. Ay Tanrıçası bu sefer gerçekten kendini aşmış, karmaşık bir geçmiş bu beklenmedik eşleşmeyle çarpışıyor. Değişkenlerin kaderi ellerinde, dünyanın dört bir yanına dağıtılmış kehanetin parçalarını birleştirmeleri gerekiyor.

Uyarı: Bu seri 18 yaşından küçükler veya iyi bir tokat sevmeyenler için uygun değildir. Dünya çapında maceralara çıkacak, sizi güldürecek, aşık edecek ve muhtemelen ağzınızı sulandıracak.

"Bir şeyi anlamalısın, küçük dostum," dedi Griffin ve yüzü yumuşadı.

"Dokuz yıldır seni bekliyorum. Bu, içimdeki bu boşluğu hissettiğim neredeyse on yıl demek. Bir yanım senin var olup olmadığını ya da çoktan ölüp ölmediğini merak etmeye başladı. Ve sonra seni buldum, tam da kendi evimde."

Ellerinden birini yanağıma dokundurup okşadı ve her yerde ürpertiler oluştu.

"Sensiz yeterince zaman geçirdim ve artık hiçbir şeyin bizi ayırmasına izin vermeyeceğim. Ne diğer kurtlar, ne son yirmi yıldır kendini zor toparlayan sarhoş babam, ne de senin ailen - ve hatta sen bile."


Clark Bellevue, hayatı boyunca kurt sürüsündeki tek insan olarak yaşadı - kelimenin tam anlamıyla. On sekiz yıl önce, Clark, dünyanın en güçlü Alfa'larından biri ile bir insan kadının kısa bir ilişkisi sonucu kazara dünyaya geldi. Babası ve kurt adam yarı kardeşleriyle yaşamasına rağmen, Clark hiçbir zaman kurt adam dünyasına gerçekten ait hissetmedi. Ancak Clark, kurt adam dünyasını sonsuza dek geride bırakmayı planladığı sırada, hayatı, kaderi ve eşi olan bir sonraki Alfa Kralı Griffin Bardot tarafından alt üst edilir. Griffin, eşini bulma şansını yıllardır bekliyordu ve onu kolay kolay bırakmaya niyeti yok. Clark kaderinden ya da eşinden ne kadar kaçmaya çalışırsa çalışsın - Griffin, ne yapması gerekirse gereksin ya da kim karşısına çıkarsa çıksın, onu yanında tutmaya kararlı.

Judy'nin kaderinde olan eşi, onu Lycan Başkanı Gavin'in kızıyla evlenmek için reddetti. Bu yetmezmiş gibi, ailesini mahvetti ve onu gizli metresi yapmaya çalıştı!
Judy'nin cevabı ne oldu? "Seninle olmaktansa kayınpederinle yatarım daha iyi!"
Gavin, gücü, serveti ve aynı kadınla asla iki kez yatmayan bir çapkın olarak bilinir.
Ama Judy, tüm kurallarını tekrar tekrar yıkmak üzere...

Uyarı: Cinsel İçerik, Cinsel İçerik ve Cinsel İçerik.

"Bu gece seni en çok kim ağlattı?" Lucien'in sesi alçak bir hırlamayla çenemi kavrarken ağzımı açmaya zorladı.

"Senin," diye hırıldadım, çığlık atmaktan yıpranmış sesimle. "Alpha, lütfen—"

Silas'ın parmakları kalçalarımı kavradı ve sertçe içime girdi, acımasız ve durmak bilmez bir şekilde. "Yalancı," diye homurdandı sırtıma doğru. "Benimkinde hıçkırdı."

"Onu kanıtlamasını mı istesek?" Claude, dişlerini boynuma sürterek konuştu. "Onu tekrar bağlayalım. O güzel ağzıyla yalvarana kadar bekleyelim, düğümlerimizi hak ettiğine karar verene kadar."

Titriyordum, sırılsıklam ve kullanılmış hissediyordum—ve yapabildiğim tek şey, "Evet, lütfen. Beni tekrar kullanın," diye inlemekti.

Ve öyle yaptılar. Her zaman yaptıkları gibi. Kendilerini tutamıyorlarmış gibi. Sanki üçüne de aitmişim gibi.


Lilith eskiden sadakate inanırdı. Aşka. Sürüsüne.

Ama her şey elinden alındı.

Babası—Fangspire'ın merhum Beta'sı öldü. Annesi, kalbi kırık, kurtboğan içti ve bir daha uyanmadı.

Ve erkek arkadaşı? Eşini buldu ve Lilith'i arkasında bıraktı, bir kez bile dönüp bakmadan.

Kurt formunu kaybetmiş ve yalnız, hastane borçları birikmişken, Lilith Ritüel'e katılır—kadınların lanetli Alfalara bedenlerini altın karşılığında sunduğu bir tören.

Lucien. Silas. Claude.

Ay Tanrıçası tarafından lanetlenmiş üç acımasız Alfa. Eğer yirmi altı yaşına kadar eşlerini işaretlemezlerse, kurtları onları yok edecek.

Lilith sadece bir araç olmalıydı.

Ama onlar dokunduğu anda bir şey değişti.

Şimdi onu istiyorlar—işaretlenmiş, mahvolmuş, tapılmış halde.
Ve ne kadar alırlarsa, o kadar çok istiyorlar.

Üç Alfa.

Bir kurtsuz kız.

Kader yok. Sadece takıntı.

Ve onu tattıkça,

Bırakmak daha da zorlaşıyor.

Hep merak etmişimdir; doğuştan lanetli miyim diye. Çünkü peşimi bırakmayan şu talihsizlik, neredeyse doğaüstü geliyor.

İnsanlar bana bilgisayar dehası der, ama asıl yeteneğim kimsenin görmediği bir şey. Güzel olduğumu söylerler; ben ise bunu bol kıyafetlerin ve bir dağ dolusu özgüvensizliğin arkasına gömerim.

Aldatan sevgilimden ayrıldıktan sonra hayatımda kalan tek sabit şey, ruhumu emen işimdi; ta ki onu da kaybedene kadar. Peki bunun sorumlusu kimdi? Theron Lockhart.

Lisede bana hayatı dar eden o çocuk sadece geri dönmedi; şirketimin yeni CEO’su olarak döndü. İlk icraatı ne oldu? Beni ve bütün departmanımı kovmak. Sanki tarih, en acımasız hâliyle tekerrür ediyordu.

Beni tanımadı. Bu rahatlatmalıydı. Ama belli ki kaderin benimle işi bitmemişti.

Bir an, eski sevgilimle başıma gelen tatsız bir karşılaşmadan beni kurtarıyordu. Bir sonraki an, bir söylenti yayılmıştı: Ben onun sevgilisiydim. Sonra işler tersine döndü; çünkü Theron’un bir skandaldan kaçınması gerekiyordu ve en iyi seçenek bendim.

“Bedelini söyle,” dedi. O küstah sırıtışı hâlâ yüzündeydi.

“İşini geri mi istiyorsun?”

Tereddüt etmedim. “Beni direktör yap. Ancak o zaman seni sevgi dolu kız arkadaşınmışım gibi oynarım.”

Güler sanmıştım. Evet diyeceğini hiç beklemiyordum.

“Anlaştık,” dedi, gözleri gözlerime kilitlenirken.

“Şunu unutma, Amaris Kennerly. O sözleşmeyi imzaladığın anda, artık bana ait olursun.”

Blake bana doğru yaklaştıkça yatak gıcırdadı, dudakları boynuma doğru inerken. Heyecanla karşılık verdim, saf arzu dolu bir ses çıkardım.
Gözlerime bakmak için durdu. Daha fazlasını arzulayarak ona doğru eğildim.
Yaklaştı, dudakları neredeyse benimkine değecekken—
Telefonu yüksek sesle titredi. Claire'den bir mesaj: "Blakey, ne zaman geri geleceksin? Hastanede yalnızken biraz korkuyorum. Seni özledim."
Bir anda bana olan ilgisi kayboldu.
Hayal kırıklığıyla iç çektim. Claire, kocamın üvey kız kardeşi, yine aramıza giriyordu, son dört yıldır sürekli yaptığı gibi.
Gerçeği daha sonra öğrendim: Claire, yoğun cinsel aktivite nedeniyle patlayan korpus luteum yüzünden hastaneye kaldırılmıştı—kocam Blake ile.
Bu sefer, artık yeter dedim. BOŞANACAĞIM.

"Onu yanında tutmak için bacaklarını kırmanın ya da onu yatağa zincirlemenin yanlış bir yanı yok. O benim."
O özgürlüğün peşindeydi. Adam ona saplantı verdi, şefkatle sarılmış halde.
Genesis Caldwell, kötü muamele gördüğü evinden kaçmanın kurtuluş olduğunu düşünmüştü—ancak milyarder Kieran Blackwood ile yaptığı düzenlenmiş evlilik kendi türünde bir hapishane olabilirdi.
O sahiplenici, kontrolcü, tehlikeli. Yine de kendi kırık haliyle... ona karşı nazik.
Kieran için Genesis sadece bir eş değil. O her şey.
Ve Kieran, ona ait olanı koruyacak. Gerekirse her şeyi yok etme pahasına.

Açık evlilik istiyordu. Ben de ona tam istediğini verdim; en çok korktuğu üç adamla.

“Bedenini ne yapacağını bilmeyen bir adama verdin,” diye fısıldadı Cane; nefesi tenini yakıyordu. “Üç kişi tarafından istenmenin ne demek olduğunu sana biz gösterelim…”

Riley, kocasıyla evliliği için elinden gelen her şeyi yaptı. Ta ki onu üvey kız kardeşiyle aldatırken yakalayana kadar.

İhanet onu paramparça etti… ama sadece bir anlığına. Sonra ona, adamın hep istediği şeyi teklif etti: açık evlilik. Onun çökeceğini sandı.

Oysa Riley intikamı seçti. Ve hiçbir şey, bunu başarması için kocasının üç yakın arkadaşını seçmesi kadar can yakıcı değildi.

Üç acımasız motorcu.

Değmeyecekse paylaşmayan üç adam.

Riley onlara evet dediği anda onu kendilerinin yapan üç Alfa.

Şimdi her gece, kocasının kıymet bilmeden elinin tersiyle ittiği her şeyi onlara veriyor: inlemeleri, teslimiyeti ve tehlikeli biçimde aşka benzeyen bir şeyi. Kocası kenardan izliyor. İçten içe yanıyor. Pişman… ama artık çok geç.

Çünkü Riley sadece gücünü geri almıyor; onun yerine konmanın nasıl bir şey olduğunu da kocasına iliklerine kadar hissettiriyor.

En kötüsü ne mi? Riley’nin onlara âşık olacağını hiç beklememişti. Onların da Riley’ye âşık olacağını. Riley mi? Daha yeni başlıyor.

Ben bir yetimdim ve on iki yaşına geldiğimde, ailem beni buldu. Nihayet acılarımdan kurtulup bir evin sıcaklığını ve ebeveyn sevgisini yaşayabileceğimi düşündüm. Uyum sağlamak için ailemi memnun etmek ve onlara hizmet etmek için elimden geleni yaptım.
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!

Emily Johnson, kaçmayı aklından bile geçirme! diye hırladı Alex, çenesini kavrayıp.

Emily’nin yanakları kıpkırmızı oldu, sesi inatçıydı. Bırakmaya hiç niyetin yok, öyle mi?

Alex alayla güldü. Boşanalı ne kadar oldu da kuralları şimdiden unuttun? Bedenin beni gayet iyi hatırlıyor. Şimdi al.

İriliğiyle ürküten, damar damar kabarmış, sıcaklığıyla yanıp tutuşan kocaman erkekliği Emily’nin yüzüne çarptı.

Alex buz gibi bir kahkaha attı. Benden gitmeyi sakın aklından geçirme, bebeğim. Sadece benim olabilirsin.

——

Üç yıllık sözleşmeli evlilikleri boyunca Emily, Alex’in kalbini ısıtamayacağını sanmıştı; çünkü onun doğuştan soğuk biri olduğunu düşünüyordu. Ta ki Alex’i Grace’e hamilelik kontrolünde eşlik ederken görene kadar. Ona öyle şefkatle davranıyordu ki, en ufak bir kırgınlık yaşamasına bile dayanamıyordu. Emily o an anladı. Alex sevemiyor değildi; sadece onu sevmiyordu.

Emily sakin sakin boşanma evraklarını imzaladı ve giderken kendi hamilelik raporunu da yanına aldı.

Ama Emily tamamen ortadan kaybolunca Alex delirdi, onu bulmak için bütün şehri didik didik aradı.

Yeniden karşılaştıklarında Alex’in gözleri kan çanağı gibiydi, sesi kısılmıştı. Emily, ben... haksızdım. Lütfen... geri dön.

Hayatım boyunca bir garson olarak, sıradan bir insan olan ben, Sephie, müşterilerin buz gibi bakışlarına ve hakaretlerine katlanarak geçimimi sağlamaya çalıştım. Bunun sonsuza kadar kaderim olacağına inanıyordum.

Ancak, kaderin bir cilvesi olarak, yeraltı dünyasının kralı bir gün karşıma çıktı ve beni en güçlü mafya babasının oğlunun pençesinden kurtardı. Derin mavi gözlerini benimkilerle buluşturup yumuşak bir sesle konuştu: "Sephie... Persephone'nin kısaltması... Yeraltı Dünyasının Kraliçesi. Sonunda seni buldum." Sözleri karşısında şaşkına dönerek kekelemeye başladım, "A...affedersiniz? Bu ne anlama geliyor?"

Ama o sadece bana gülümsedi ve nazik parmaklarıyla saçlarımı yüzümden uzaklaştırdı: "Artık güvendesin."


Sephie, Yeraltı Dünyasının Kraliçesi Persephone'nin adını taşıyor ve hızla bu isimle nasıl kaderinin birleştiğini öğreniyor. Adrik, Yeraltı Dünyasının Kralı, şehrin tüm patronlarının patronu.

O, normal bir işte çalışan sıradan bir kızdı, ta ki bir gece Adrik kapıdan içeri girip hayatını aniden değiştirene kadar. Şimdi, kendini güçlü adamların yanlış tarafında buluyor, ama hepsinin en güçlüsünün koruması altında.

Yılbaşı gecesi hem ilk aşkımı hem de bekaretimi kaybettim.
O seksi iç çamaşırlarını giymek için topladığım cesaretin... sonunda profesörüm tarafından çözüleceğini hiç düşünmemiştim.

Audrey'nin erkek arkadaşı, en büyük üniversite partisinde onu aldattı.
Herkesin önünde ona sıkıcı bir inek dedi.
Audrey'nin kalbi kırılmıştı ve sarhoştu. Sonra yakışıklı bir yabancıyla tek gecelik bir ilişki yaşadı.
Ertesi sabah, yeni profesörün geçen geceden tanıdığı adam olduğunu görünce şok oldu.
Başını eğdi ve yerin dibine girmek istedi.
Adam: "Saklanmana gerek yok, Audrey. Sanırım dün gece tanışmıştık."