BÖLÜM 215

Açıklık sessiz bir beklentiyle uğulduyordu. Güneş, ağaç tepelerinin üzerinden yeni doğmuş, uzun altın ışınlar karışmış toprağa vuruyordu. Hava serindi. Bu, eğitimin son sabahıydı ve herkes bunu hissediyordu; ağırlık, aciliyet, hazır olma durumu.

Saphira, rüzgar örülmüş saçının ucunu çekiştirirken, ...

Giriş yapın ve okumaya devam edin