BÖLÜM 217

Gece soğuk ve berraktı; yıldızlar mürekkep siyahı gökyüzünde serpilmiş cam parçaları gibi keskin parlıyordu. Kırağı, çimenlere incecik ağlar gibi tutunmuştu, evin önünde toplanan grubun çizmelerinin altında hafifçe çıtırdıyordu. Nefesler havada buharlaşıp duman gibi yukarı kıvrılıyordu. Kimse konuşm...

Giriş yapın ve okumaya devam edin