BÖLÜM 89

Sabah ışığı, kırışmış çarşafların üzerine yumuşak şeritler halinde uzanarak odanın sessizliğine sıcak bir altın rengi kattı. Saphira kıpırdandı, parmakları yanındaki yatağı bilinçsizce yokladı—boştu. Onun yokluğu, tanıdık bir şarkının son notasını kaçırmak gibi, hafif ama var olan bir acıyla onu vur...

Giriş yapın ve okumaya devam edin