Bölüm 159 160

Kapı sonunda yeniden açıldığında güneş çoktan batmıştır. Yataktan hiç kıpırdamadım. Kıpırdama ihtiyacı da duymadım zaten.

Hareket etmemek daha kolay. Düşünmemek. İçim dışım uyuşmuş, tepeden tırnağa; böylesi daha iyi.

Efendi elinde bir kâse ve sargılar, öbür elinde de bir parça kumaşla içeri girer....

Giriş yapın ve okumaya devam edin