Bölüm 59 59

“Hm.” Gözlerini bana doğru kısıyor ama o sırıtış bütünüyle kaybolmuyor. “Şimdiye kadar seni hayatta tuttu.”

Biliyorum, takılmamı bana geri çeviriyor, ama yine de aklımı başka yerlere sürüklüyor. Kim olduğunu—daha doğrusu ne olduğunu—hatırlatıyor. Ona daha çok dönebilmek için yan yatıyorum; farkında...

Giriş yapın ve okumaya devam edin