Bölüm 165 İçgüdü

Lazarus

İçimdeki her içgüdü keskinleşti.

Koruluk tamamen sessizliğe bürünmüştü.

Sessiz bir ormanın huzurlu dinginliği değildi bu.

Bu bambaşkaydı.

Sanki bütün dünya nefes almayı bırakmış gibiydi.

Tepemizdeki gümüş yapraklar rüzgâr olmadan parıldıyordu. Göl, gökyüzünü cilalı cam gibi yansıtıyord...

Giriş yapın ve okumaya devam edin