Bölüm 200 Yumuşak değil

Sabah ışığı perdelerin arasından ince altın çizgiler halinde süzülüyordu.

İlk ben uyandım.

Nova hâlâ göğsüme kıvrılmıştı; bir bacağını benimkinin üstüne atmış, üstünde uyuduğu tişört beline kadar toplanıp karışmıştı. Nefesi yavaş ve düzenliydi. Aramızdaki bağ sessiz ve sıcaktı; huzurla yumuşamıştı...

Giriş yapın ve okumaya devam edin