Bölüm 21 Işığın altındaki gölgeler

Kapı arkamdan tık diye kapanınca kulübenin içine sis gibi bir sessizlik doldu. Uzun süre ahşaba yaslanıp nefes alıp verdim, kalbimin yavaşlamasını bekledim. Yavaşlamadı. Sesi kulaklarımda yankılanıyordu; vahşi, düzensiz… Sanki bağın kendisi var olduğunu bana hatırlatmaya çalışıyordu.

Havada hâlâ ha...

Giriş yapın ve okumaya devam edin