Bölüm 230 Vahiy

Novalyn

Lazarus döndüğünde hâlâ uyanıktım.

Kulübe sessizdi; yalnızca şöminedeki kısık ateşin ışığı ve pencerelerden süzülen solgun ay ışığı vardı. Neredeyse bir saattir battaniyelerin altında yatıyordum. Rüzgârın ağaçların arasından geçişini dinliyor, neden bir türlü sakinleşemediğimi düşünüyordum...

Giriş yapın ve okumaya devam edin