Bölüm 332 Kitap 2 ~ Bölüm 96

Yatak odam artık dün olduğu gibi sakin bir yer değil. Kapı eşiğinde durup, eskiden pencerem olan yeri kapatan o saçma tahta levhaya bakıyorum.

Gün ışığını tamamen kesiyor, odayı kasvetli bırakıyor. Bir duvarın üzerinde çatlaklar uzanıyor; süpürgeliğin dibinde hâlâ minicik cam parçaları saklanıyor, ...