Masum Küçük Luna'sı
cortney9t · Güncelleniyor · 104.7k Kelime
Giriş
Sofia Armani dizlerinin üstüne çökmüş, hayatını mahveden ve onu cehennemden geçiren adamdan - acımasız ve ölümcül Rogue Alfa Kralı Diego Morelli'den - özgürlüğünü dileniyordu.
Diego, hamile eşini öldürmekle suçlamıştı Sofia'yı, ve karşılığında onun ailesini öldürmüş ve her gün malikanesinde işkence etmişti. Ama şimdi gerçek ortaya çıktı ve Sofia'nın masum olduğunu biliyor. Hamile eşini o öldürmemişti. Peki neden hala onu bırakmıyor?
“Gitmiyorsun, Sofia. Seni henüz bırakmaya hazır değilim...” Diego, yakaladığı ve işkence ettiği kıza karşı yoğun bir tutku geliştirmeyi beklemiyordu. Ama öyle oldu ve şimdi onu bırakmak bir seçenek değil. Masum olduğunu öğrendikten sonra bile.
Sofia, onu sonsuza dek yanında tutmayı planladığı için onu sevmeyi öğrenebilir.
Sofia, hayatını mahveden adamla kalmayı mı seçecek, yoksa hamile olduğunu öğrendikten sonra bile ondan kaçmaya mı çalışacak?
Diego, sonunda onu bırakmayı öğrenecek mi yoksa birlikte olmalarının önündeki tüm engellere rağmen onu hayatı boyunca kovalamaya devam mı edecek?
Bölüm 1
Kaçırılmış
"Neredeyim?" Kelime, beni minibüse sürüklediklerinde ağzımı kapattıkları şeyi çıkardıkları anda titreyen, ağrılı dudaklarımdan kaçıyor. Gözlerim hala bağlı, bu yüzden neredeyim göremiyorum.
Üç adam, iri yarı, korkutucu ve yüzlerinde korkunç bir ifade ile beni hastaneden dönerken minibüslerine zorla bindirdiler.
Bugün harika başlamıştı. İşte güzel vakit geçirdim ve vardiyam saat 10'da bitti. Eve koşarak gidiyordum, yarın için heyecanlıydım. Yarın 20. doğum günüm ve günün yarısını ailemle, diğer yarısını ise arkadaşlarımla geçirmeyi planlamıştım.
Her şeyi planlamıştım ve bu çirkin olayın başıma geleceğini hiç düşünmemiştim. Gece yarısı kaçırılıp tanrı bilir nereye götürüleceğimi hiç beklemiyordum.
"Bağını çözün," diyor bir ses. Boğuk ve derin, etrafında yoğun bir kenar var, tenimde daha fazla ürpertiye neden oluyor. Bağ gözlerimden sertçe çıkarılıyor ve gözlerim yavaş yavaş açılıyor, önce bulanık. Ama sonra göz kırpıyorum ve görüş netleşiyor, beni şok ediyor.
Karşımda duran adam anında nefesimi kesiyor. Yoğun, karanlık gözleri sertçe bana sabitlenmiş. İnanılmaz uzun ve kaslı vücudu beni paniğe sokuyor. Katlanmış kollarının arasından gözüken korkunç dövmeleri beni daha da panikletiyor. Keskin hatları onu şimdiye kadar gördüğüm en yakışıklı adam yapıyor ama aynı zamanda yüzündeki ürkütücü ifadeyle ve çenesindeki sinirli titremeyle en korkutucu adam da yapıyor.
Bir an için bakışlarımı yüzünden çekip odaya bakıyorum. Odanın büyük bir kısmı zifiri karanlık, ama karanlıkta dolaşan bazı adamları görebiliyorum. Başımın üstünde yanan küçük bir ampul, sadece diz çöktüğüm yeri ve onu aydınlatıyor.
Ellerim zincirlenmiş ve kıyafetlerim… ne?! Gitmiş! Sadece iç çamaşırım var. Nasıl... nasıl hissetmedim?
"Neredeyim?" Gözyaşları arasında tekrar sormaya cesaret ediyorum, bakışlarımı tekrar önümdeki adama çevirerek. "Ve... ve kıyafetlerim nerede?"
Adam yavaşça önümde çömeliyor, sert nefesinin her santimini, karışık keskin kokusunu hissetmemi sağlıyor. "Burada başına gelecekler hakkında daha çok endişelenmelisin." Sesi ani ve buz gibi. Kalın İtalyan aksanı omurgamdan aşağı ürperti gönderiyor.
"Neredeyim?" Tekrar soruyorum, tamamen paniklememek için çok çabalayarak.
"Benim inimde. Cehennemimde ve seni bana yaptıklarının bedelini ödetene kadar şeytanın olacağım." Sözleri zehir gibi soğuk.
Sözlerinin her biri hiçbir anlam ifade etmiyor ama paniklemeye başlıyorum. "Ne... ne diyorsun? Sen kimsin ve... ve sana ne yaptım?"
"Diego Morelli." Sadece iki kelime söylüyor.
İsim zihnimde vahşi bir çalkantıya neden oluyor. Bu bölgede sadece bir adamın bu adı taşıdığını biliyorum. Ve bu sadece bir isim değil. Tam bir bela.
"Sen... sen... Haydut Alfa mısın?"
"Kesinlikle evet," Korkumu doğruluyor ve sakin kalmak daha da zorlaşıyor. Gözyaşlarını tutmak için hızlıca göz kırpıyorum.
"Sana ne yaptım?"
"Bana değil," diyor sertçe, arka cebinden bir telefon çıkarıp yüzüme doğru uzatarak. "Ona..."
Ekranda bir kadının fotoğrafı var - çok tanıdık bir kadın. Bir an duraksıyorum ve onu nerede gördüğümü hatırlıyorum. Çalıştığım hastaneye geliyor. Hamile ve kontrol için geliyor. Ona bakmıştım, birkaç gün önceydi.
"Onu tanıyorum... Ona bakmıştım ama... ama bu neden sorun olsun ki?"
"Çünkü ona sadece bakmadın, onu öldürdün!" diyor, dişleri sıkılı, öfkeyle dolu ve damarları belirgin elleri yumruk olmuş.
Kalbim panikle sıkışıyor. Ne? O... ölü mü? Tekrar fotoğrafa bakıyorum, güzel ve etkileyici gülüşü olan kadının ölü olduğunu inanılmaz buluyorum. Ama bunun benimle ne ilgisi var? Az önce dedi ki... bekle, ne?!
"Hayır," başımı sallıyorum, içimde büyüyen korkudan kıvranarak. "Onu öldürmedim..."
Birkaç kelimeyi anlaşılmaz, asi bir dille bağırıyor ve sonra yüzüme vuruyor, beni yere yıkıyor. Yanaklarım sanki gerçekten ateşe verilmiş gibi yanıyor.
"Kaldırın onu!" diye bağırıyor ve bir adam beni tekrar ayağa kaldırıyor. İçimde biriken paniği tutmak imkansız, bu yüzden gözyaşlarımla dışarı bırakıyorum.
"Lütfen..." alt dudağımı ısırarak fazla titremesini engellemeye çalışıyorum.
"Onları tanıyor musun?" telefonu yüzüme geri itiyor. Annem, kardeşim ve eşimin elleri ve ayakları bağlı, ağızları kapalı haldeki görüntüsünü görünce gözlerim büyüyor. Hayatımı mahvetmek isteyen bu canavara bakarken histeri beni ele geçiriyor.
"Lütfen onlara zarar vermeyin!" yanaklarımdaki acıyı görmezden gelerek deli gibi ağlıyorum. "Hamile kadını öldürmedim. Sadece ona baktım..."
"Eğer bir yalan daha duyarsam, onları öldürteceğim." diyor hiddetle, çenemi sertçe tutarak gözlerimin içine öfke dolu gözlerle bakıyor. "Gerçeği söylemen için on saniyen var."
Gözyaşlarımda boğulurken konuşma dürtüsüyle savaş veriyorum. Çünkü ne söylersem söyleyeyim, onun beni suçladığı suçu kabul etmek olmayacak. Ve görünüşe göre duymak istediği tek şey bu. Benden itiraf etmemi istiyor. Ama bunu yapamam. Yapamam...
"Konuş!" yüzüme bağırıyor, beni deli gibi irkiltip.
"Ben... ben..."
"Laneti olsun!" beni bırakıyor ve adamlara işaret ediyor. "Gidin, onları öldürün."
"Ne?! Hayır... lütfen... hayır! Sevdiklerime zarar vermeyin! Kadını öldürmedim..."
"O sadece herhangi bir kadın değildi, o benim eşimdi!" diye bağırıyor ve ilk defa kırılgan yanını görüyorum. Gözlerinde öfkeyle dolu sıcak gözyaşları beliriyor. "Onu öldürdün ve senden bu itirafı almak niyetindeyim, ne kadar sürerse sürsün. Kimin seni bunu yapman için tuttuğunu bilmem gerek. Ve tanrıya yemin ederim ki, bana söyleyeceksin. Er ya da geç."
Tam o anda, adamlardan biri beni ayağa kaldırıp odanın karanlık tarafına doğru yürümeye zorluyor. Her seviyede panik yapıyorum ve beni itip yatağa düşürdüğünde bir çığlık atıyorum. Kral boy bir yatak.
Adam gidiyor, diğer adımlar da onunla birlikte ve sonra asi kral önümde beliriyor. Bu oda çok aydınlık olmasa da görebiliyorum. Kemerini çıkarıyor, gözlerinde korkutucu bir uyarıyla.
Pantolonundaki şişkinliği fark edince istemsizce dilimi sertçe ısırıyorum. Lütfen, tanrım, beni ondan kurtar. Sana yalvarıyorum.
"Lütfen... yapma..."
"Bakire değilsin, değil mi? Fark etmez. O bacakları aç." Buz gibi emri, tutunduğum son umut kırıntısını da yok ediyor.
Acı birkaç dakika sonra içimi yakıyor.
"Lütfen, dur!!"
Son Bölümler
#126 126
Son Güncelleme: 12/9/2025#125 125
Son Güncelleme: 12/9/2025#124 124
Son Güncelleme: 12/9/2025#123 123
Son Güncelleme: 12/9/2025#122 122
Son Güncelleme: 12/9/2025#121 121
Son Güncelleme: 12/9/2025#120 120
Son Güncelleme: 12/9/2025#119 119
Son Güncelleme: 12/9/2025#118 118
Son Güncelleme: 12/9/2025#117 117
Son Güncelleme: 12/9/2025
Beğenebilirsiniz 😍
VELİAHT TAŞIYABİLEN OĞLAN
“Cassian’ın suçu üstlenmesine izin vereceğimi mi sanıyorsun?”
“O benim oğlum. Sen? Sen sadece yaratmış olmaktan pişmanlık duyduğum bir yüzsün!”
Lucien bir sırla doğdu.
Kendinin bile anlayamadığı bir sırla.
Babası ise bunu hep biliyordu—ve bu yüzden ondan nefret ediyordu.
İkizi Cassian özgür bir hayat yaşarken Lucien kapılar ardına kilitli yaşadı, sırf var olduğu için cezalandırıldı.
Dışarı çıkmasına izin yoktu.
Yaşamasına izin yoktu.
Saklandı. Unutuldu. Paramparça edildi.
Ta ki bir parti her şeyi değiştirene kadar.
Bir mafya prensesi zarar gördü.
Suç Cassian’a yıkıldı.
Ama babaları bedeli Lucien’in ödemesini sağladı.
O gece Lucien, Zayn Kingsley’e teslim edildi—
Milyarder bir mafya varisi.
Şehri gölgelerden yöneten Sekizli’den biri.
İki karısı var. Bir kızı var. Ve ölmekte olan bir babası, kulağına fısıldıyor:
“Bana bir oğul ver. Gerçek bir varis. Yoksa her şeyi kaybedersin.”
Zayn zayıflığa inanmaz.
Aşka inanmaz.
Lucien gibi erkeklere hiç inanmaz.
Zayn soğuk. Acımasız. Eşcinsel düşmanı.
Ama Zayn’in bilmediği bir şey var…
Lucien’in taşıdığı sadece acı değil.
Biyolojiye, mantığa ve Zayn’in bildiğini sandığı her şeye meydan okuyan bir sır taşıyor:
Lucien bir varis dünyaya getirebilir.
Ve ceza diye başlayan şey takıntıya dönüşür.
Nefret diye başlayan şey, yasak… ve korkunç bir şeye yanmaya başlar.
Sekreter, Benimle Yatmak İster misin?
Belki de bu yüzden hiçbiri iki haftadan fazla dayanmazdı. Onlardan çabuk sıkılırdı. Ama Valeria “hayır” dedi ve bu, onun daha da üstüne düşmesine yol açtı. İstediğini almak için farklı stratejiler uydurdu; diğer kadınlarla eğlenmekten de vazgeçmedi.
Farkına varmadan Valeria onun sağ kolu oldu. Alejandro her işte ona ihtiyaç duyar hale geldi; sanki onsuz nefes bile alamıyordu. Yine de onu sevdiğini, Valeria artık dayanamayınca çekip gidene kadar itiraf etmedi.
Ejderha Kralları Tarafından Seçilen
Büyükannem bana Seçilmiş Kişi'den bahsederdi—hepimizi kurtaracak olandan. Söylediklerinin doğru olduğuna inanırdım. Sonunda, Kehanetin öngördüğü gibi biri doğacak ve ruhlarımızı kurtarıp bizi sihrimize geri bağlayacak. Büyüyüp dünyayı gördüğümde, artık kurtuluşa inanmaz oldum. Seçilmiş kişi, gerçekte bir duadan öteye gitmiyordu. Gerçekleşmesini umutsuzca istediğimiz bir rüya gibiydi. Hepimizin dua edip durduğu bir şeydi. Umut bulmamız gereken bir şeydi, umut kalmadığında bile.
Atalarımız bizi terk ettiğinde, bu sözde kurtuluşa nasıl inanabilirdik? Özellikle büyük savaştan beri sadece ölüm ve kıyım gördüğümüzde. Acı ve yoksulluktan başka bir şey yoktu. Eskiden hikayelere inanır ve dünyamızı kötülükten arındıracak o gizemli seçilmiş kişi için dua ederdim. Şimdi ise, bunun ne olduğunu görüyorum: sadece bir umut rüyası. Ulaşılması imkansız bir peri masalı. Umut yaratmak için bir hikaye. Umut tehlikelidir; her şeyin daha iyi olacağına inanmanı sağlar. Umudun sadece kalp kırıklığına neden olduğunu bizzat gördüğümde, umuda tutunmayı bıraktım.
Navy Seal’e Ait
Bu adam ne derse, ne zaman derse niye yapıyorum bilmiyorum ama her seferinde itaat ediyorum; o parmakları sanki hayatım ona bağlıymış gibi emiyorum.
Fermuarın indiğini duyunca bacaklarım titremeye başlıyor, çünkü sırada ne olduğunu biliyorum. Kendini öyle derine sokacak ki gidecek yeri kalmayacak, beni içim içime sığmayacak kadar yakacak.
“Ben ellerimi çekince sen de ellerini oynatmayacaksın. Anladın mı? Karşı gelirsen seni bağlar, anne baban seni aramaya gelip bulana kadar burada bırakırım; seni de ağzına kadar döllerimle doldurmuş bulurlar.”***************************************Biri beni takip ediyor.
Az kalsın soyuluyordum, hatta belki daha kötü bir şey olabilirdi.
Ama siyah bir kaskın ardına saklanmış, modern bir süper kahraman gibi bir adam gelip beni kurtardı.
Saldırganımın boğazını kesip sonra bana başıyla işaret ettiğinde; ben güvenle arabama binene kadar bekleyip elini camıma koyduğunda korkudan titremem gerekirdi.
Ama korkmak yerine...
Heyecan duyuyorum.
Yaşıyorum.
Ve bunu yeniden hissetmek için can atıyorum.
O yüzden aklı başında kimsenin yapmayacağı şeyi yapıyorum. Yatakta yatıp dinlenmem gerekirken şehrin sokaklarında dolanıyorum; sadece kurtarıcımdan bir kez daha bir iz görmeyi bekliyorum.
Beni hayal kırıklığına uğratmıyor.
Beni köşeye sıkıştırıyor ve ben, bir ilişkim olmasına rağmen, hissetmemem gereken şeyler hissediyorum.
Dokunuşunu istiyorum; kaçıp çok, çok uzaklara gitmem gerekirken bacaklarımı açıyorum.
Biri beni takip ediyor.
Ve bu hoşuma gidiyor.
Alfa Kralının İnsan Eşi
"Dokuz yıldır seni bekliyorum. Bu, içimdeki bu boşluğu hissettiğim neredeyse on yıl demek. Bir yanım senin var olup olmadığını ya da çoktan ölüp ölmediğini merak etmeye başladı. Ve sonra seni buldum, tam da kendi evimde."
Ellerinden birini yanağıma dokundurup okşadı ve her yerde ürpertiler oluştu.
"Sensiz yeterince zaman geçirdim ve artık hiçbir şeyin bizi ayırmasına izin vermeyeceğim. Ne diğer kurtlar, ne son yirmi yıldır kendini zor toparlayan sarhoş babam, ne de senin ailen - ve hatta sen bile."
Clark Bellevue, hayatı boyunca kurt sürüsündeki tek insan olarak yaşadı - kelimenin tam anlamıyla. On sekiz yıl önce, Clark, dünyanın en güçlü Alfa'larından biri ile bir insan kadının kısa bir ilişkisi sonucu kazara dünyaya geldi. Babası ve kurt adam yarı kardeşleriyle yaşamasına rağmen, Clark hiçbir zaman kurt adam dünyasına gerçekten ait hissetmedi. Ancak Clark, kurt adam dünyasını sonsuza dek geride bırakmayı planladığı sırada, hayatı, kaderi ve eşi olan bir sonraki Alfa Kralı Griffin Bardot tarafından alt üst edilir. Griffin, eşini bulma şansını yıllardır bekliyordu ve onu kolay kolay bırakmaya niyeti yok. Clark kaderinden ya da eşinden ne kadar kaçmaya çalışırsa çalışsın - Griffin, ne yapması gerekirse gereksin ya da kim karşısına çıkarsa çıksın, onu yanında tutmaya kararlı.
Kader Oyunu
Finlay onu bulduğunda, insanların arasında yaşıyor. İnkar eden inatçı kurda aşık oluyor. Belki onun eşi değil, ama onu sürüsünün bir parçası olarak istiyor, gizli kurt olsa da.
Amie hayatına giren Alpha'ya direnemez ve sürü hayatına geri döner. Sadece uzun zamandır olduğundan daha mutlu olmakla kalmaz, kurdu sonunda ona gelir. Finlay onun eşi değil, ama en iyi arkadaşı olur. Sürüdeki diğer üst düzey kurtlarla birlikte en iyi ve en güçlü sürüyü oluşturmak için çalışırlar.
Sürü oyunları zamanı geldiğinde, önümüzdeki on yıl için sürülerin sıralamasını belirleyen etkinlikte, Amie eski sürüsüyle yüzleşmek zorunda kalır. Onu reddeden adamı on yıl sonra ilk kez gördüğünde, bildiğini sandığı her şey alt üst olur. Amie ve Finlay yeni gerçekliğe uyum sağlamalı ve sürüleri için bir yol bulmalıdır. Ama bu beklenmedik olay onları ayıracak mı?
Umursamayı Bıraktığı Gün
Yıllarını beslenme programlarını öğrenmeye, tıbbi bakımı yönetmeye harcadı; oğullarının ağır alerjileri yüzünden kendi hayallerinden vazgeçti.
Ama Charlotte’un can yakıcı bir haşlanma kazası geçirdiği gün, kocası yanına koşmadı.
Onun yerine başka bir kadının elini tuttu, sesi endişeyle yumuşadı: “Canın yandı mı?”
İhanet, kendi oğlunun ona soğuk gözlerle bakmasıyla daha da derinleşti.
“Ben Sabrina Teyze’yi daha çok seviyorum,” dedi. “O nazik, güzel ve yetenekli. Sen öyle değilsin, anne. Sen sadece bir ev hanımısın.”
Charlotte’un doğum gününde, hayatını elinden alan o kadının Alexander’a tek bir yıkıcı soru sorduğunu duydu: “Beni hiç sevecek misin?”
Adamın cevabı anında geldi. “Evet.”
O anda gerçek, dünyasını paramparça etti.
Mesele Charlotte’un yeterince çabalamamış olması değildi; mesele, adamın onu hiçbir zaman sevmemiş olmasıydı.
Onları kendi yakınlıklarının içinde kaybolmuş halde izlerken, Charlotte sonunda, aslında hiç istenmediği bir evde kendine yer açmak için didinmeyi bıraktı.
Bildiği tek hayata sırtını döndü, sesi sakin ve kesindi.
“Alexander Forbes, boşanmak istiyorum.”
Seni Sevdiğimi Unuttum, Alfa
“O kurt adam olmayan serserinin çocuğuma annelik yapmasına ASLA izin vermem. O sadece bir taşıyıcı!”
Kaza geçirip bütün anılarını kaybedince gözyaşları yüzünden süzüldü.
Arkadaşı, “O adam için neredeyse her şeyinden vazgeçiyordun...” dedi.
“Kim? Ben mi? Niye?”!
Karısı artık farklı gibiydi ama nedenini hiç bilmiyordu.
Kadın, “Boşanalım! Hemen!” diye bastırdı.
Adam dişlerini sıktı. “Asla!”
Yeniden Doğuş: Soğukkanlı Kardeşlerimi Evsiz Bırakmak
Gözlerimi yeniden açtığımda yirmi yaşındaydım. Tam da ağabeylerimin, Helena’nın özel kobayı olmam için beni zorla kan vermeye başladığı ana geri dönmüştüm.
Bu sefer boyun eğmeyeceğim.
Ağabeylerim cehenneme kadar yolları var—sonunda iflas edip sokakta kalmalarını sağlayacağım!
Sürekli güncelleniyor, her gün 3 bölüm ekleniyor.
Patronuyla Yatakta
Sadece bir gece. Hepsi bu olmalıydı.
Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değil. Roman, istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır - özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Blair'ı sadece bir gece için istemiyor. Onu tamamen istiyor.
Ve onu bırakmaya hiç niyeti yok.
Bir Ejderhaya Aşık Olmamanın Yolları
Bu yüzden, adıma hazırlanmış bir ders programı, beni bekleyen bir yurt odası ve sanki beni benden iyi tanıyormuş gibi seçilmiş derslerle dolu bir mektup gelince, kafamın karışması normalden biraz fazlaydı. Herkes Akademi’yi bilir; cadıların büyülerini keskinleştirdiği, şekil değiştiricilerin formlarına hükmetmeyi öğrendiği ve her türden büyülü varlığın yeteneklerini kontrol etmeyi öğrendiği yer burasıdır.
Herkes… benden başka herkes.
Benim ne olduğumu bile bilmiyorum. Ne şekil değiştiriyorum, ne ufak bir büyü numaram var, hiçbir şey. Sadece, uçabilen, ateş çağırabilen ya da dokunarak iyileştirebilen insanların arasında kalmış bir kızım. O yüzden derslerde sanki buraya aitmişim gibi oturup rol yapıyorum ve kanımda saklı olan şeyle ilgili en küçük ipucunu yakalayabilmek için dikkatle dinliyorum.
Benden bile daha meraklı olan tek kişi Blake Nyvas. Uzun boylu, altın rengi gözlü ve tam anlamıyla bir Ejderha. İnsanlar fısıldaşıp onun tehlikeli olduğunu söylüyor, benden uzak durmam için beni uyarıyor. Ama Blake, sanki benim gizemimi çözmeye kararlı ve nedense ben ona herkesten çok güveniyorum.
Belki bu delice. Belki de gerçekten tehlikeli.
Ama herkes bana buraya ait değilmişim gibi bakarken, Blake bana çözülmeye değer bir bilmeceymişim gibi bakıyor.
Onu Tanımadan Önceki Gece
İki gün sonra stajyer olarak işe girdiğimde, onu CEO'nun masasının arkasında otururken buldum.
Şimdi kahve getiriyorum o adama, beni inleten adam. Ve o, çizgiyi aşan benmişim gibi davranıyor.
Her şey bir cesaretle başladı. Sonunda, asla istememesi gereken adamla bitti.
June Alexander, bir yabancıyla yatmayı planlamamıştı. Ama hayalindeki stajı kazandığını kutladığı gece, çılgın bir cesaret onu gizemli bir adamın kollarına götürdü. Yoğun, sessiz ve unutulmazdı.
Onu bir daha asla görmeyeceğini düşündü.
Ta ki işe başladığı ilk gün—
Yeni patronunun o olduğunu öğrenene kadar.
CEO.
Şimdi June, o bir gecelik çılgınlığı paylaştığı adamın altında çalışmak zorunda. Hermes Grande güçlü, soğuk ve tamamen yasak. Ama aralarındaki gerginlik bir türlü geçmiyor.
Birbirlerine yaklaştıkça, kalbini ve sırlarını korumak daha da zorlaşıyor.
