Masum Küçük Luna'sı
cortney9t · Güncelleniyor · 104.7k Kelime
Giriş
Sofia Armani dizlerinin üstüne çökmüş, hayatını mahveden ve onu cehennemden geçiren adamdan - acımasız ve ölümcül Rogue Alfa Kralı Diego Morelli'den - özgürlüğünü dileniyordu.
Diego, hamile eşini öldürmekle suçlamıştı Sofia'yı, ve karşılığında onun ailesini öldürmüş ve her gün malikanesinde işkence etmişti. Ama şimdi gerçek ortaya çıktı ve Sofia'nın masum olduğunu biliyor. Hamile eşini o öldürmemişti. Peki neden hala onu bırakmıyor?
“Gitmiyorsun, Sofia. Seni henüz bırakmaya hazır değilim...” Diego, yakaladığı ve işkence ettiği kıza karşı yoğun bir tutku geliştirmeyi beklemiyordu. Ama öyle oldu ve şimdi onu bırakmak bir seçenek değil. Masum olduğunu öğrendikten sonra bile.
Sofia, onu sonsuza dek yanında tutmayı planladığı için onu sevmeyi öğrenebilir.
Sofia, hayatını mahveden adamla kalmayı mı seçecek, yoksa hamile olduğunu öğrendikten sonra bile ondan kaçmaya mı çalışacak?
Diego, sonunda onu bırakmayı öğrenecek mi yoksa birlikte olmalarının önündeki tüm engellere rağmen onu hayatı boyunca kovalamaya devam mı edecek?
Bölüm 1
Kaçırılmış
"Neredeyim?" Kelime, beni minibüse sürüklediklerinde ağzımı kapattıkları şeyi çıkardıkları anda titreyen, ağrılı dudaklarımdan kaçıyor. Gözlerim hala bağlı, bu yüzden neredeyim göremiyorum.
Üç adam, iri yarı, korkutucu ve yüzlerinde korkunç bir ifade ile beni hastaneden dönerken minibüslerine zorla bindirdiler.
Bugün harika başlamıştı. İşte güzel vakit geçirdim ve vardiyam saat 10'da bitti. Eve koşarak gidiyordum, yarın için heyecanlıydım. Yarın 20. doğum günüm ve günün yarısını ailemle, diğer yarısını ise arkadaşlarımla geçirmeyi planlamıştım.
Her şeyi planlamıştım ve bu çirkin olayın başıma geleceğini hiç düşünmemiştim. Gece yarısı kaçırılıp tanrı bilir nereye götürüleceğimi hiç beklemiyordum.
"Bağını çözün," diyor bir ses. Boğuk ve derin, etrafında yoğun bir kenar var, tenimde daha fazla ürpertiye neden oluyor. Bağ gözlerimden sertçe çıkarılıyor ve gözlerim yavaş yavaş açılıyor, önce bulanık. Ama sonra göz kırpıyorum ve görüş netleşiyor, beni şok ediyor.
Karşımda duran adam anında nefesimi kesiyor. Yoğun, karanlık gözleri sertçe bana sabitlenmiş. İnanılmaz uzun ve kaslı vücudu beni paniğe sokuyor. Katlanmış kollarının arasından gözüken korkunç dövmeleri beni daha da panikletiyor. Keskin hatları onu şimdiye kadar gördüğüm en yakışıklı adam yapıyor ama aynı zamanda yüzündeki ürkütücü ifadeyle ve çenesindeki sinirli titremeyle en korkutucu adam da yapıyor.
Bir an için bakışlarımı yüzünden çekip odaya bakıyorum. Odanın büyük bir kısmı zifiri karanlık, ama karanlıkta dolaşan bazı adamları görebiliyorum. Başımın üstünde yanan küçük bir ampul, sadece diz çöktüğüm yeri ve onu aydınlatıyor.
Ellerim zincirlenmiş ve kıyafetlerim… ne?! Gitmiş! Sadece iç çamaşırım var. Nasıl... nasıl hissetmedim?
"Neredeyim?" Gözyaşları arasında tekrar sormaya cesaret ediyorum, bakışlarımı tekrar önümdeki adama çevirerek. "Ve... ve kıyafetlerim nerede?"
Adam yavaşça önümde çömeliyor, sert nefesinin her santimini, karışık keskin kokusunu hissetmemi sağlıyor. "Burada başına gelecekler hakkında daha çok endişelenmelisin." Sesi ani ve buz gibi. Kalın İtalyan aksanı omurgamdan aşağı ürperti gönderiyor.
"Neredeyim?" Tekrar soruyorum, tamamen paniklememek için çok çabalayarak.
"Benim inimde. Cehennemimde ve seni bana yaptıklarının bedelini ödetene kadar şeytanın olacağım." Sözleri zehir gibi soğuk.
Sözlerinin her biri hiçbir anlam ifade etmiyor ama paniklemeye başlıyorum. "Ne... ne diyorsun? Sen kimsin ve... ve sana ne yaptım?"
"Diego Morelli." Sadece iki kelime söylüyor.
İsim zihnimde vahşi bir çalkantıya neden oluyor. Bu bölgede sadece bir adamın bu adı taşıdığını biliyorum. Ve bu sadece bir isim değil. Tam bir bela.
"Sen... sen... Haydut Alfa mısın?"
"Kesinlikle evet," Korkumu doğruluyor ve sakin kalmak daha da zorlaşıyor. Gözyaşlarını tutmak için hızlıca göz kırpıyorum.
"Sana ne yaptım?"
"Bana değil," diyor sertçe, arka cebinden bir telefon çıkarıp yüzüme doğru uzatarak. "Ona..."
Ekranda bir kadının fotoğrafı var - çok tanıdık bir kadın. Bir an duraksıyorum ve onu nerede gördüğümü hatırlıyorum. Çalıştığım hastaneye geliyor. Hamile ve kontrol için geliyor. Ona bakmıştım, birkaç gün önceydi.
"Onu tanıyorum... Ona bakmıştım ama... ama bu neden sorun olsun ki?"
"Çünkü ona sadece bakmadın, onu öldürdün!" diyor, dişleri sıkılı, öfkeyle dolu ve damarları belirgin elleri yumruk olmuş.
Kalbim panikle sıkışıyor. Ne? O... ölü mü? Tekrar fotoğrafa bakıyorum, güzel ve etkileyici gülüşü olan kadının ölü olduğunu inanılmaz buluyorum. Ama bunun benimle ne ilgisi var? Az önce dedi ki... bekle, ne?!
"Hayır," başımı sallıyorum, içimde büyüyen korkudan kıvranarak. "Onu öldürmedim..."
Birkaç kelimeyi anlaşılmaz, asi bir dille bağırıyor ve sonra yüzüme vuruyor, beni yere yıkıyor. Yanaklarım sanki gerçekten ateşe verilmiş gibi yanıyor.
"Kaldırın onu!" diye bağırıyor ve bir adam beni tekrar ayağa kaldırıyor. İçimde biriken paniği tutmak imkansız, bu yüzden gözyaşlarımla dışarı bırakıyorum.
"Lütfen..." alt dudağımı ısırarak fazla titremesini engellemeye çalışıyorum.
"Onları tanıyor musun?" telefonu yüzüme geri itiyor. Annem, kardeşim ve eşimin elleri ve ayakları bağlı, ağızları kapalı haldeki görüntüsünü görünce gözlerim büyüyor. Hayatımı mahvetmek isteyen bu canavara bakarken histeri beni ele geçiriyor.
"Lütfen onlara zarar vermeyin!" yanaklarımdaki acıyı görmezden gelerek deli gibi ağlıyorum. "Hamile kadını öldürmedim. Sadece ona baktım..."
"Eğer bir yalan daha duyarsam, onları öldürteceğim." diyor hiddetle, çenemi sertçe tutarak gözlerimin içine öfke dolu gözlerle bakıyor. "Gerçeği söylemen için on saniyen var."
Gözyaşlarımda boğulurken konuşma dürtüsüyle savaş veriyorum. Çünkü ne söylersem söyleyeyim, onun beni suçladığı suçu kabul etmek olmayacak. Ve görünüşe göre duymak istediği tek şey bu. Benden itiraf etmemi istiyor. Ama bunu yapamam. Yapamam...
"Konuş!" yüzüme bağırıyor, beni deli gibi irkiltip.
"Ben... ben..."
"Laneti olsun!" beni bırakıyor ve adamlara işaret ediyor. "Gidin, onları öldürün."
"Ne?! Hayır... lütfen... hayır! Sevdiklerime zarar vermeyin! Kadını öldürmedim..."
"O sadece herhangi bir kadın değildi, o benim eşimdi!" diye bağırıyor ve ilk defa kırılgan yanını görüyorum. Gözlerinde öfkeyle dolu sıcak gözyaşları beliriyor. "Onu öldürdün ve senden bu itirafı almak niyetindeyim, ne kadar sürerse sürsün. Kimin seni bunu yapman için tuttuğunu bilmem gerek. Ve tanrıya yemin ederim ki, bana söyleyeceksin. Er ya da geç."
Tam o anda, adamlardan biri beni ayağa kaldırıp odanın karanlık tarafına doğru yürümeye zorluyor. Her seviyede panik yapıyorum ve beni itip yatağa düşürdüğünde bir çığlık atıyorum. Kral boy bir yatak.
Adam gidiyor, diğer adımlar da onunla birlikte ve sonra asi kral önümde beliriyor. Bu oda çok aydınlık olmasa da görebiliyorum. Kemerini çıkarıyor, gözlerinde korkutucu bir uyarıyla.
Pantolonundaki şişkinliği fark edince istemsizce dilimi sertçe ısırıyorum. Lütfen, tanrım, beni ondan kurtar. Sana yalvarıyorum.
"Lütfen... yapma..."
"Bakire değilsin, değil mi? Fark etmez. O bacakları aç." Buz gibi emri, tutunduğum son umut kırıntısını da yok ediyor.
Acı birkaç dakika sonra içimi yakıyor.
"Lütfen, dur!!"
Son Bölümler
#126 126
Son Güncelleme: 12/9/2025#125 125
Son Güncelleme: 12/9/2025#124 124
Son Güncelleme: 12/9/2025#123 123
Son Güncelleme: 12/9/2025#122 122
Son Güncelleme: 12/9/2025#121 121
Son Güncelleme: 12/9/2025#120 120
Son Güncelleme: 12/9/2025#119 119
Son Güncelleme: 12/9/2025#118 118
Son Güncelleme: 12/9/2025#117 117
Son Güncelleme: 12/9/2025
Beğenebilirsiniz 😍
Kocası ve En Yakın Dostları Tarafından Sahiplenildi
“Eğer onları istiyorsan, Myla—benim veremediğim şeye ihtiyacın varsa, seni durdurmayacağım.” Hayden’ın sesi düştü; çiğ, kısık ve sakindi.
“Sen benim karımsın,” dedi. “Ama aynı zamanda bir kadınsın. Seni, sevgilerini bildiğim ellerin dokunduğunu görmeyi; belki bir daha asla veremeyeceğim bir şeyi beklerken yavaş yavaş solup gitmeni izlemeye tercih ederim.”
Myla’nın kocası, bir kazada felç kaldıktan sonra eskisi gibi ona veremeyince, yerine başka bir şey teklif eder: En iyi iki arkadaşını. Üstelik ikisi de onun eski sevgilileridir. Böylece Myla, göz bağlarının, fısıltıyla verilen emirlerin ve ona… ya da birbirlerine… dokunmadan duramayan üç adamın dünyasına düğümlenir. Ama bu kadar tehlikeli bir tutkunun bir bedeli vardır. Hele saplantılı bir takipçi, onu kendine ait kılmak için her şeyi yerle bir etmeye hazırken.
Bekleyin: Ateşli hetero, gey, bi ve her tür seks; ortalığı karıştıran üçlüler ve hiç özür dilemeyen dörtlüler; röntgencilik (çünkü bazen sadece izlemek daha ateşlidir) ve bol bol sperma.
Umursamayı Bıraktığı Gün
Yıllarını beslenme programlarını öğrenmeye, tıbbi bakımı yönetmeye harcadı; oğullarının ağır alerjileri yüzünden kendi hayallerinden vazgeçti.
Ama Charlotte’un can yakıcı bir haşlanma kazası geçirdiği gün, kocası yanına koşmadı.
Onun yerine başka bir kadının elini tuttu, sesi endişeyle yumuşadı: “Canın yandı mı?”
İhanet, kendi oğlunun ona soğuk gözlerle bakmasıyla daha da derinleşti.
“Ben Sabrina Teyze’yi daha çok seviyorum,” dedi. “O nazik, güzel ve yetenekli. Sen öyle değilsin, anne. Sen sadece bir ev hanımısın.”
Charlotte’un doğum gününde, hayatını elinden alan o kadının Alexander’a tek bir yıkıcı soru sorduğunu duydu: “Beni hiç sevecek misin?”
Adamın cevabı anında geldi. “Evet.”
O anda gerçek, dünyasını paramparça etti.
Mesele Charlotte’un yeterince çabalamamış olması değildi; mesele, adamın onu hiçbir zaman sevmemiş olmasıydı.
Onları kendi yakınlıklarının içinde kaybolmuş halde izlerken, Charlotte sonunda, aslında hiç istenmediği bir evde kendine yer açmak için didinmeyi bıraktı.
Bildiği tek hayata sırtını döndü, sesi sakin ve kesindi.
“Alexander Forbes, boşanmak istiyorum.”
Kader Oyunu
Finlay onu bulduğunda, insanların arasında yaşıyor. İnkar eden inatçı kurda aşık oluyor. Belki onun eşi değil, ama onu sürüsünün bir parçası olarak istiyor, gizli kurt olsa da.
Amie hayatına giren Alpha'ya direnemez ve sürü hayatına geri döner. Sadece uzun zamandır olduğundan daha mutlu olmakla kalmaz, kurdu sonunda ona gelir. Finlay onun eşi değil, ama en iyi arkadaşı olur. Sürüdeki diğer üst düzey kurtlarla birlikte en iyi ve en güçlü sürüyü oluşturmak için çalışırlar.
Sürü oyunları zamanı geldiğinde, önümüzdeki on yıl için sürülerin sıralamasını belirleyen etkinlikte, Amie eski sürüsüyle yüzleşmek zorunda kalır. Onu reddeden adamı on yıl sonra ilk kez gördüğünde, bildiğini sandığı her şey alt üst olur. Amie ve Finlay yeni gerçekliğe uyum sağlamalı ve sürüleri için bir yol bulmalıdır. Ama bu beklenmedik olay onları ayıracak mı?
Arzudan Fazlası!
"Bir daha yaparsan bacaklarını kırarım..."
diye uyardı.
Gözleri yaşlarla doldu.
"Şef, özür dilerim... İstemeden oldu, birdenbire gelişti... Hiçbir fikrim yoktu..."
diye hıçkırarak konuştu.
Dominick, sertçe çenesini tuttu.
"Karşımda ağzını sadece bir şey için aç..."
diye dişlerini sıkarak söyledi ve onu bir hamlede bıraktığında Grace inledi ve hıçkırdı.
"Lütfen beni cezalandırma... Özür dilerim"
diye yalvardı ama sözleri duymazdan gelindi.
"Bunu yapmak istemiyorum, şef lütfen... Bundan korkuyorum... Lütfen, lütfen..."
diye ağladı.
"Soyun..."
diye emretti duvara doğru yürürken.
Grace, bunu yaptığında gözleri büyüdü. Korkudan doğru düzgün düşünemedi. Kapıya doğru koştu ama zavallı kız kapıyı açamayacağını bilmiyordu.
Grace, iyi ve zeki bir kızdır ama iyiliği onun düşmanıdır. Mutlu ve huzurlu bir hayat yaşıyordu ta ki mafya babası kapısını çalana kadar.
Grace, babasının hataları yüzünden kendini şeytana feda etmek zorunda kaldı.
Ama bu şeytanın kalbi var mı? Grace, onunla konuşmayan bu sessiz ve zalim adamla nasıl başa çıkacak? Babası için bunu ne kadar sürdürebilir? Sonuçta mafya babasıyla seks yapmak kolay değil.
Eski Sevgilimin Amcası Bana Delice Tutkun
Sonra Conner'ın başka bir kadınla magazinlere düşen skandalı nişanı yerle bir etti. Aile şirketlerimiz kaosa sürüklendi; ta ki Conner'ın benimle iki kelime bile etmeyen amcası Dylan şu teklifle gelene dek: Onun yerine benimle evlen.
Her şeyi kurtarmanın tek yolu buydu. Evet dedim, bir yabancıyla evlenmekten korkacak vaktim bile yoktu.
Beni asıl şaşkına çeviren ne miydi? Dylan Amca'nın daha önce hiç görmediğim o vahşi tarafı. Beni öylesine hızlı ve ateşli bir şekilde çarptı ki, çaresizce ona kapılana dek beni içine çekti.
Peki ya en yakın arkadaşım? O da kendi kaotik ve sürprizlerle dolu aşk hikayesini bulmak üzere. Meğer hayatın en güzel hediyeleri, hiç beklemediğiniz anlarda karşınıza çıkanlarmış; bir mantık evliliğiyle başlasalar bile.
Sualtı: Sessiz Luna
Kulağa kader gibi geliyordu. Bir kurtuluş gibi. Sanki evren sonunda onu seçmişti.
Teklifin üstüne yapışan şüpheye rağmen Meadow kendini buna inandırdı. Sessiz, renksiz, dilsiz hayatının boşluklarını sevgi doldurur umuduyla, evliliğe gözlerini kapatarak adım attı.
Ama gerçek çabuk gelir; hem de acımasızca.
Alfa onu hiç istememişti. Onun için hiç sormamıştı. Luna Amber her şeyi, onun onayı olmadan ayarlamıştı; Meadow’nun ancak çok geç kaldığında görebildiği bencil amaçlarla. Nazik ve kutsal olması gereken şey bir kafese dönüştü, Meadow da uyanamadığı bir kâbusun içine hapsoldu.
Dört Mafya Adamı ve Ödülleri
“Geri öp” diye mırıldanıyor ve vücudumun her yerinde sert ellerin beni daha fazla kızdırmamam için sıkıca kavradığını hissediyorum. Bu yüzden pes ediyorum. Ağzımı hareket ettirmeye ve dudaklarımı hafifçe açmaya başlıyorum. Jason, dilini ağzımın her köşesine hızla dolaştırıyor. Dudaklarımız tango yapıyor, onun baskınlığı yarışı kazanıyor.
Ayrılıyoruz, nefes nefeseyiz. Sonra Ben başımı kendisine çeviriyor ve aynı şeyi yapıyor. Onun öpücüğü kesinlikle daha yumuşak ama aynı derecede kontrol edici. Tükürüklerimizi değiş tokuş ederken ağzında inliyorum. Uzaklaşırken alt dudağımı hafifçe dişlerinin arasında çekiyor. Kai saçımı çekiyor, yukarı bakmamı sağlıyor, büyük bedeni üzerimde yükseliyor. Eğilip dudaklarımı sahipleniyor. Sert ve zorlayıcıydı. Charlie ise karışıktı. Dudaklarım şişmiş, yüzüm sıcak ve kızarmış, bacaklarım ise lastik gibi hissediyor. Cinayet işleyen psikopat herifler için, öpüşmeyi gerçekten biliyorlar.
Aurora her zaman çok çalıştı. Sadece hayatını yaşamak istiyor. Şans eseri, dört mafya adamı Jason, Charlie, Ben ve Kai ile tanıştı. Ofiste, sokaklarda ve kesinlikle yatak odasında en baskın olanlar onlar. Her zaman istediklerini alırlar ve HER ŞEYİ PAYLAŞIRLAR.
Aurora, sadece bir değil, dört güçlü adamın ona hayal ettiği zevki göstermesine nasıl uyum sağlayacak? Gizemli biri Aurora'ya ilgi gösterip ünlü mafya adamlarının düzenini bozduğunda ne olacak? Aurora nihayet teslim olup en derin arzularını kabul edecek mi yoksa masumiyeti sonsuza dek mi yok olacak?
Gitmeme İzin Vermeden Önce
Elias'ın sesi göğsüme saplanan bir bıçak gibiydi. Sevdiği kadının—metresinin—merdivenlerin dibinde bir kan gölü içinde yatışını izledim. Onu ben itmedim. Beni tutmaya, karnında büyüyen bebekle bana nispet yapmaya çalışırken düştü. Ama bu onun umurunda değildi.
Karısını soğukta öylece bırakıp, onun yaralı bedenini nadide bir cammış gibi şefkatle kollarının arasına aldı. Benim de hamile olduğumu bilmiyordu. Metresinin piçi için dualar ederken, meşru varisinin annesini yok ettiğinden habersizdi.
Ambulansın ışıkları bizi kırmızıya boyarken, yüzümde donan gözyaşlarımla dümdüz karnıma dokundum. Bana saf bir nefretle baktı; içimdeki sevginin son kıvılcımını da söndüren bir bakıştı bu.
O kadınla birlikte uzaklaşırken boşluğa doğru, "Boşanma evraklarını imzalayacağım, Elias," diye fısıldadım. "Ama bu bebeği asla göremeyeceksin. Kurtarmak için yanlış çocuğu seçtin."
Alfa Beni Seçti
Hiç öyle düşündüğümü sanmıyorum. Ama sen beni çoktan kötü adam ilan ettin, öyle değil mi?
Bir bahse konu olup sevgilisi tarafından yakılıp yıkılan, savunmasızları ezen bir sistemin içinde örselenen sosyal hizmet uzmanı Nora Hayes, dersini aldı: Kimseye güvenme, özellikle de güçlü kurtlara. Sonra Julian Sterling—madalyalı savaş kahramanı, federal müfettiş ve safkan bir Alfa—tam da kurtarılmaya ihtiyaç duyduğu anlarda karşısına çıkıp durur. Onun koruması gerçek olamayacak kadar iyidir. İlgisi ise masum sayılmayacak kadar hedefe kilitlenmiştir.
Julian, Nora’nın kokusu burnuna gelir gelmez onun kaderindeki eş olduğunu anlar. Ama Nora onun pahalı takım elbiseli bir başka manipülatörden farkı olmadığını düşünür. Eski sevgilisinin ailesi gizli borçları silaha çevirip sevdiklerini tehdit edince Nora imkânsız bir seçimle yüzleşir: Eski sevgilisinin metresi olmak mı, yoksa başka bir tehlikeli Alfa’dan yardım kabul etmek mi—üstelik karşılık beklemeden onun için savaşmış tek kişiden?
Sekreter, Benimle Yatmak İster misin?
Belki de bu yüzden hiçbiri iki haftadan fazla dayanmazdı. Onlardan çabuk sıkılırdı. Ama Valeria “hayır” dedi ve bu, onun daha da üstüne düşmesine yol açtı. İstediğini almak için farklı stratejiler uydurdu; diğer kadınlarla eğlenmekten de vazgeçmedi.
Farkına varmadan Valeria onun sağ kolu oldu. Alejandro her işte ona ihtiyaç duyar hale geldi; sanki onsuz nefes bile alamıyordu. Yine de onu sevdiğini, Valeria artık dayanamayınca çekip gidene kadar itiraf etmedi.
Kendi sürüleri
Patronuyla Yatakta
Sadece bir gece. Hepsi bu olmalıydı.
Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değil. Roman, istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır - özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Blair'ı sadece bir gece için istemiyor. Onu tamamen istiyor.
Ve onu bırakmaya hiç niyeti yok.
