Masum Küçük Luna'sı
cortney9t · Güncelleniyor · 104.7k Kelime
Giriş
Sofia Armani dizlerinin üstüne çökmüş, hayatını mahveden ve onu cehennemden geçiren adamdan - acımasız ve ölümcül Rogue Alfa Kralı Diego Morelli'den - özgürlüğünü dileniyordu.
Diego, hamile eşini öldürmekle suçlamıştı Sofia'yı, ve karşılığında onun ailesini öldürmüş ve her gün malikanesinde işkence etmişti. Ama şimdi gerçek ortaya çıktı ve Sofia'nın masum olduğunu biliyor. Hamile eşini o öldürmemişti. Peki neden hala onu bırakmıyor?
“Gitmiyorsun, Sofia. Seni henüz bırakmaya hazır değilim...” Diego, yakaladığı ve işkence ettiği kıza karşı yoğun bir tutku geliştirmeyi beklemiyordu. Ama öyle oldu ve şimdi onu bırakmak bir seçenek değil. Masum olduğunu öğrendikten sonra bile.
Sofia, onu sonsuza dek yanında tutmayı planladığı için onu sevmeyi öğrenebilir.
Sofia, hayatını mahveden adamla kalmayı mı seçecek, yoksa hamile olduğunu öğrendikten sonra bile ondan kaçmaya mı çalışacak?
Diego, sonunda onu bırakmayı öğrenecek mi yoksa birlikte olmalarının önündeki tüm engellere rağmen onu hayatı boyunca kovalamaya devam mı edecek?
Bölüm 1
Kaçırılmış
"Neredeyim?" Kelime, beni minibüse sürüklediklerinde ağzımı kapattıkları şeyi çıkardıkları anda titreyen, ağrılı dudaklarımdan kaçıyor. Gözlerim hala bağlı, bu yüzden neredeyim göremiyorum.
Üç adam, iri yarı, korkutucu ve yüzlerinde korkunç bir ifade ile beni hastaneden dönerken minibüslerine zorla bindirdiler.
Bugün harika başlamıştı. İşte güzel vakit geçirdim ve vardiyam saat 10'da bitti. Eve koşarak gidiyordum, yarın için heyecanlıydım. Yarın 20. doğum günüm ve günün yarısını ailemle, diğer yarısını ise arkadaşlarımla geçirmeyi planlamıştım.
Her şeyi planlamıştım ve bu çirkin olayın başıma geleceğini hiç düşünmemiştim. Gece yarısı kaçırılıp tanrı bilir nereye götürüleceğimi hiç beklemiyordum.
"Bağını çözün," diyor bir ses. Boğuk ve derin, etrafında yoğun bir kenar var, tenimde daha fazla ürpertiye neden oluyor. Bağ gözlerimden sertçe çıkarılıyor ve gözlerim yavaş yavaş açılıyor, önce bulanık. Ama sonra göz kırpıyorum ve görüş netleşiyor, beni şok ediyor.
Karşımda duran adam anında nefesimi kesiyor. Yoğun, karanlık gözleri sertçe bana sabitlenmiş. İnanılmaz uzun ve kaslı vücudu beni paniğe sokuyor. Katlanmış kollarının arasından gözüken korkunç dövmeleri beni daha da panikletiyor. Keskin hatları onu şimdiye kadar gördüğüm en yakışıklı adam yapıyor ama aynı zamanda yüzündeki ürkütücü ifadeyle ve çenesindeki sinirli titremeyle en korkutucu adam da yapıyor.
Bir an için bakışlarımı yüzünden çekip odaya bakıyorum. Odanın büyük bir kısmı zifiri karanlık, ama karanlıkta dolaşan bazı adamları görebiliyorum. Başımın üstünde yanan küçük bir ampul, sadece diz çöktüğüm yeri ve onu aydınlatıyor.
Ellerim zincirlenmiş ve kıyafetlerim… ne?! Gitmiş! Sadece iç çamaşırım var. Nasıl... nasıl hissetmedim?
"Neredeyim?" Gözyaşları arasında tekrar sormaya cesaret ediyorum, bakışlarımı tekrar önümdeki adama çevirerek. "Ve... ve kıyafetlerim nerede?"
Adam yavaşça önümde çömeliyor, sert nefesinin her santimini, karışık keskin kokusunu hissetmemi sağlıyor. "Burada başına gelecekler hakkında daha çok endişelenmelisin." Sesi ani ve buz gibi. Kalın İtalyan aksanı omurgamdan aşağı ürperti gönderiyor.
"Neredeyim?" Tekrar soruyorum, tamamen paniklememek için çok çabalayarak.
"Benim inimde. Cehennemimde ve seni bana yaptıklarının bedelini ödetene kadar şeytanın olacağım." Sözleri zehir gibi soğuk.
Sözlerinin her biri hiçbir anlam ifade etmiyor ama paniklemeye başlıyorum. "Ne... ne diyorsun? Sen kimsin ve... ve sana ne yaptım?"
"Diego Morelli." Sadece iki kelime söylüyor.
İsim zihnimde vahşi bir çalkantıya neden oluyor. Bu bölgede sadece bir adamın bu adı taşıdığını biliyorum. Ve bu sadece bir isim değil. Tam bir bela.
"Sen... sen... Haydut Alfa mısın?"
"Kesinlikle evet," Korkumu doğruluyor ve sakin kalmak daha da zorlaşıyor. Gözyaşlarını tutmak için hızlıca göz kırpıyorum.
"Sana ne yaptım?"
"Bana değil," diyor sertçe, arka cebinden bir telefon çıkarıp yüzüme doğru uzatarak. "Ona..."
Ekranda bir kadının fotoğrafı var - çok tanıdık bir kadın. Bir an duraksıyorum ve onu nerede gördüğümü hatırlıyorum. Çalıştığım hastaneye geliyor. Hamile ve kontrol için geliyor. Ona bakmıştım, birkaç gün önceydi.
"Onu tanıyorum... Ona bakmıştım ama... ama bu neden sorun olsun ki?"
"Çünkü ona sadece bakmadın, onu öldürdün!" diyor, dişleri sıkılı, öfkeyle dolu ve damarları belirgin elleri yumruk olmuş.
Kalbim panikle sıkışıyor. Ne? O... ölü mü? Tekrar fotoğrafa bakıyorum, güzel ve etkileyici gülüşü olan kadının ölü olduğunu inanılmaz buluyorum. Ama bunun benimle ne ilgisi var? Az önce dedi ki... bekle, ne?!
"Hayır," başımı sallıyorum, içimde büyüyen korkudan kıvranarak. "Onu öldürmedim..."
Birkaç kelimeyi anlaşılmaz, asi bir dille bağırıyor ve sonra yüzüme vuruyor, beni yere yıkıyor. Yanaklarım sanki gerçekten ateşe verilmiş gibi yanıyor.
"Kaldırın onu!" diye bağırıyor ve bir adam beni tekrar ayağa kaldırıyor. İçimde biriken paniği tutmak imkansız, bu yüzden gözyaşlarımla dışarı bırakıyorum.
"Lütfen..." alt dudağımı ısırarak fazla titremesini engellemeye çalışıyorum.
"Onları tanıyor musun?" telefonu yüzüme geri itiyor. Annem, kardeşim ve eşimin elleri ve ayakları bağlı, ağızları kapalı haldeki görüntüsünü görünce gözlerim büyüyor. Hayatımı mahvetmek isteyen bu canavara bakarken histeri beni ele geçiriyor.
"Lütfen onlara zarar vermeyin!" yanaklarımdaki acıyı görmezden gelerek deli gibi ağlıyorum. "Hamile kadını öldürmedim. Sadece ona baktım..."
"Eğer bir yalan daha duyarsam, onları öldürteceğim." diyor hiddetle, çenemi sertçe tutarak gözlerimin içine öfke dolu gözlerle bakıyor. "Gerçeği söylemen için on saniyen var."
Gözyaşlarımda boğulurken konuşma dürtüsüyle savaş veriyorum. Çünkü ne söylersem söyleyeyim, onun beni suçladığı suçu kabul etmek olmayacak. Ve görünüşe göre duymak istediği tek şey bu. Benden itiraf etmemi istiyor. Ama bunu yapamam. Yapamam...
"Konuş!" yüzüme bağırıyor, beni deli gibi irkiltip.
"Ben... ben..."
"Laneti olsun!" beni bırakıyor ve adamlara işaret ediyor. "Gidin, onları öldürün."
"Ne?! Hayır... lütfen... hayır! Sevdiklerime zarar vermeyin! Kadını öldürmedim..."
"O sadece herhangi bir kadın değildi, o benim eşimdi!" diye bağırıyor ve ilk defa kırılgan yanını görüyorum. Gözlerinde öfkeyle dolu sıcak gözyaşları beliriyor. "Onu öldürdün ve senden bu itirafı almak niyetindeyim, ne kadar sürerse sürsün. Kimin seni bunu yapman için tuttuğunu bilmem gerek. Ve tanrıya yemin ederim ki, bana söyleyeceksin. Er ya da geç."
Tam o anda, adamlardan biri beni ayağa kaldırıp odanın karanlık tarafına doğru yürümeye zorluyor. Her seviyede panik yapıyorum ve beni itip yatağa düşürdüğünde bir çığlık atıyorum. Kral boy bir yatak.
Adam gidiyor, diğer adımlar da onunla birlikte ve sonra asi kral önümde beliriyor. Bu oda çok aydınlık olmasa da görebiliyorum. Kemerini çıkarıyor, gözlerinde korkutucu bir uyarıyla.
Pantolonundaki şişkinliği fark edince istemsizce dilimi sertçe ısırıyorum. Lütfen, tanrım, beni ondan kurtar. Sana yalvarıyorum.
"Lütfen... yapma..."
"Bakire değilsin, değil mi? Fark etmez. O bacakları aç." Buz gibi emri, tutunduğum son umut kırıntısını da yok ediyor.
Acı birkaç dakika sonra içimi yakıyor.
"Lütfen, dur!!"
Son Bölümler
#126 126
Son Güncelleme: 12/9/2025#125 125
Son Güncelleme: 12/9/2025#124 124
Son Güncelleme: 12/9/2025#123 123
Son Güncelleme: 12/9/2025#122 122
Son Güncelleme: 12/9/2025#121 121
Son Güncelleme: 12/9/2025#120 120
Son Güncelleme: 12/9/2025#119 119
Son Güncelleme: 12/9/2025#118 118
Son Güncelleme: 12/9/2025#117 117
Son Güncelleme: 12/9/2025
Beğenebilirsiniz 😍
Kötü Çocuk Kesinlikle Yasak
“Rahat ol, vahşi kedi,” diye mırıldanıyor Dylan, dudakları dudaklarımdayken. “Ben öpüp de anlatanlardan değilim.”
Olivia Sterling çocukluğumdan beri en yakın arkadaşım. Bana verdiği tek bir kural vardı: Ağabeyinden uzak dur.
Dylan Sterling uzak durmam gereken her şey. Kibirli. Tehlikeli. Kalp kırmayı eğlenceye çeviren tiplerden. Onu öptüğüm geceden çok önce de bunu biliyordum.
Şimdi Olivia’dan gizli gizli görüşüyoruz. Evinde ders çalışmak, boş odalarda çalınmış anlara dönüşüyor. Gizli bir öpücük, kontrol etmesi çok daha zor bir şeye dönüşüyor.
En kötü yanı da suçlu hissetmem gerekmesi. Ama onun yerine, galiba ona âşık olmaya başlıyorum.
Ama Olivia bizimle ilgili gerçeği öğrenirse, hayatımdaki en önemli dostluğu kaybedebilirim.
O yüzden asıl soru çok basit.
Her şey dağılıp gitmeden önce bu sırrı ne kadar daha saklayabiliriz?
Alpha Babalar ve Masum Küçük Hizmetçileri (18+)
"Bu gece seni en çok kim ağlattı?" Lucien'in sesi alçak bir hırlamayla çenemi kavrarken ağzımı açmaya zorladı.
"Senin," diye hırıldadım, çığlık atmaktan yıpranmış sesimle. "Alpha, lütfen—"
Silas'ın parmakları kalçalarımı kavradı ve sertçe içime girdi, acımasız ve durmak bilmez bir şekilde. "Yalancı," diye homurdandı sırtıma doğru. "Benimkinde hıçkırdı."
"Onu kanıtlamasını mı istesek?" Claude, dişlerini boynuma sürterek konuştu. "Onu tekrar bağlayalım. O güzel ağzıyla yalvarana kadar bekleyelim, düğümlerimizi hak ettiğine karar verene kadar."
Titriyordum, sırılsıklam ve kullanılmış hissediyordum—ve yapabildiğim tek şey, "Evet, lütfen. Beni tekrar kullanın," diye inlemekti.
Ve öyle yaptılar. Her zaman yaptıkları gibi. Kendilerini tutamıyorlarmış gibi. Sanki üçüne de aitmişim gibi.
Lilith eskiden sadakate inanırdı. Aşka. Sürüsüne.
Ama her şey elinden alındı.
Babası—Fangspire'ın merhum Beta'sı öldü. Annesi, kalbi kırık, kurtboğan içti ve bir daha uyanmadı.
Ve erkek arkadaşı? Eşini buldu ve Lilith'i arkasında bıraktı, bir kez bile dönüp bakmadan.
Kurt formunu kaybetmiş ve yalnız, hastane borçları birikmişken, Lilith Ritüel'e katılır—kadınların lanetli Alfalara bedenlerini altın karşılığında sunduğu bir tören.
Lucien. Silas. Claude.
Ay Tanrıçası tarafından lanetlenmiş üç acımasız Alfa. Eğer yirmi altı yaşına kadar eşlerini işaretlemezlerse, kurtları onları yok edecek.
Lilith sadece bir araç olmalıydı.
Ama onlar dokunduğu anda bir şey değişti.
Şimdi onu istiyorlar—işaretlenmiş, mahvolmuş, tapılmış halde.
Ve ne kadar alırlarsa, o kadar çok istiyorlar.
Üç Alfa.
Bir kurtsuz kız.
Kader yok. Sadece takıntı.
Ve onu tattıkça,
Bırakmak daha da zorlaşıyor.
İntikamcı Patron Eski Sevgili
Ama o yine de koşup başka bir kadına gitti.
Bebeğimi doğurdum ve yurt dışına taşınmaya karar verdim.
Geri döndüğümde—artık çirkin ördek yavrusu değil, bir kuğuydum—onun kuzeni de, eski üst sınıftan okul ağabeyim de bana sanki arkadaşlıktan fazlasını istiyorlarmış gibi baktı.
Ya o... kocam. Hâlâ kim olduğumu anlamadı.
Ölüm, Flört ve Diğer İkilemler
Bunun yerine, büyülü dünyadan kaçınma sanatında ustalaştım. Stratejim mi? Bilgisayar ekranlarımın arkasına saklanmak ve tüm dramalardan uzak durmak. Çoğunlukla işe yarıyor—ta ki zihin okuyabilen ofis belası, dikkatle inşa ettiğim huzuruma burnunu sokmaya karar verene kadar. Sonra bir gün işte yarı ölü halde beliriyor ve bir anda kendimi imza atmadığım büyülü sorunların ortasında buluyorum.
Şimdi, sinir bozucu zihin okuyucu herif, problemlerinin benim problemlerim olduğuna ikna olmuş durumda, kayıp cesetler birikiyor ve her iki ailemiz de bu doğaüstü felakete karışmış durumda. Tek istediğim video oyunları oynamak, kedimle takılmak ve büyülü dünyanın var olmadığını farz etmekti. Bunun yerine, amatör dedektif rolü oynamak, karışan akrabalarla uğraşmak ve eşit derecede sinir bozucu ve... tamam, belki biraz ilgi çekici bir adamla fazlasıyla zoraki zaman geçirmek zorundayım.
İşte bu yüzden flört etmiyorum.
Kader Oyunu
Finlay onu bulduğunda, insanların arasında yaşıyor. İnkar eden inatçı kurda aşık oluyor. Belki onun eşi değil, ama onu sürüsünün bir parçası olarak istiyor, gizli kurt olsa da.
Amie hayatına giren Alpha'ya direnemez ve sürü hayatına geri döner. Sadece uzun zamandır olduğundan daha mutlu olmakla kalmaz, kurdu sonunda ona gelir. Finlay onun eşi değil, ama en iyi arkadaşı olur. Sürüdeki diğer üst düzey kurtlarla birlikte en iyi ve en güçlü sürüyü oluşturmak için çalışırlar.
Sürü oyunları zamanı geldiğinde, önümüzdeki on yıl için sürülerin sıralamasını belirleyen etkinlikte, Amie eski sürüsüyle yüzleşmek zorunda kalır. Onu reddeden adamı on yıl sonra ilk kez gördüğünde, bildiğini sandığı her şey alt üst olur. Amie ve Finlay yeni gerçekliğe uyum sağlamalı ve sürüleri için bir yol bulmalıdır. Ama bu beklenmedik olay onları ayıracak mı?
Alfa ile Bir Geceden Sonra
Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.
Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.
Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.
Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.
"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.
"Jason da kim?"
Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.
Hayatım için kaçtım!
Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!
Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.
Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."
Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.
UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin
Erkek Arkadaşımın Denizci Kardeşine Aşık Olmak
"Benim neyim var?
Neden onun yanında olmak, derimin fazla sıkı gelmesine neden oluyor, sanki iki beden küçük bir kazak giymişim gibi?
Bu sadece yenilik, kendime sıkıca söylüyorum.
Sadece her zaman güvenli olan bir alanda yeni birinin yabancılığı.
Alışacağım.
Alışmalıyım.
O, erkek arkadaşımın kardeşi.
Bu, Tyler'ın ailesi.
Bir soğuk bakışın bunu bozmasına izin vermeyeceğim.
**
Bir balerin olarak, hayatım mükemmel görünüyor—burs, başrol, tatlı erkek arkadaş Tyler. Ta ki Tyler'ın gerçek yüzünü gösterip, ağabeyi Asher eve dönene kadar.
Asher, savaş yaraları olan ve sabrı sıfır olan bir Denizci gazisi. Bana "prenses" diyor, sanki bir hakaretmiş gibi. Ondan nefret ediyorum.
Ayak bileği sakatlığım beni aile göl evinde iyileşmeye zorladığında, iki kardeşle de mahsur kalıyorum. Karşılıklı nefretle başlayan şey yavaşça yasak bir şeye dönüşüyor.
Erkek arkadaşımın kardeşine aşık oluyorum.
**
Onun gibi kızlardan nefret ediyorum.
Hakkı olduğunu düşünen.
Narin.
Ve yine de—
Yine de.
Kapıda duran, dar omuzlarına hırkasını daha sıkı sararak, garipliğe rağmen gülümsemeye çalışan görüntüsü aklımdan çıkmıyor.
Tyler'ın onu burada bırakıp gitmesi de öyle.
Umursamamalıyım.
Umursamıyorum.
Tyler aptalsa bu benim sorunum değil.
Şımarık bir küçük prensesin karanlıkta eve yürümesi benim işim değil.
Kimseyi kurtarmak için burada değilim.
Özellikle onu.
Özellikle onun gibi birini.
O benim sorunum değil.
Ve asla sorun olmayacağından emin olacağım.
Ama gözlerim dudaklarına düştüğünde, onun benim olmasını istedim."
PROFESÖRÜN KÜÇÜK KARISI
Ancak zamanla, Cammila Shane'e alışmaya başladı. Onun düşündüğü kadar kötü olmadığını fark etti. Shane, onu neredeyse tecavüze kalkışan bir psikopattan kurtardı. Ne yazık ki, Cammila Shane'e karşı duygular beslemeye başladığında, uzun zamandır kayıp olan eski sevgilisi geri döndü. Cammila, Shane'in Miley'i hala sevdiğini biliyordu. İlk aşk kolay kolay unutulmaz.
Shane, eski sevgilisine geri dönmek için Cammila'dan boşandı. Cammila, hayatının dünyanın en üzücü şeyi olduğunu düşündü. Shane'in bebeğine hamileyken boşanmıştı. Ancak, bilmediği şey, Shane'in aslında onu tehlikeli bir şeyden korumaya çalıştığıydı. Birlikte kalırlarsa geleceklerini mahvedebilecek bir tehdit vardı.
Masumiyetin Külleri
Garip ifadeler, tuhaf vakalar ve gizemli tanıklar ortaya çıktı.
Yirmi yıllık düğüm olmuş şikayetler yeniden su yüzüne çıktı.
Eşim tüm bu sırlarla yakından bağlantılı gibi görünüyordu.
Kaderin Taçlandırdığı
"O sadece bir Üretici olurdu, sen Luna olurdun. Hamile kaldıktan sonra ona bir daha dokunmazdım." Eşim Leon'un çenesi sıkıldı.
Acı ve kırık bir kahkaha attım.
"İnanılmazsın. Senin reddini kabul etmeyi, böyle yaşamaya tercih ederim."
——
Bir kurt olmadan, eşimi ve sürümü geride bıraktım.
İnsanların arasında, geçici işlerde çalışarak hayatta kaldım... ta ki küçük bir kasabada en iyi barmen olana kadar.
Alpha Adrian beni orada buldu.
Cazibeli Adrian'a kimse karşı koyamazdı ve ben de onun çölde saklı gizemli sürüsüne katıldım.
Dört yılda bir düzenlenen Alpha Kral Turnuvası başlamıştı. Kuzey Amerika'nın dört bir yanından elliden fazla sürü yarışıyordu.
Kurt adam dünyası bir devrimin eşiğindeydi. İşte o zaman Leon'u tekrar gördüm...
İki Alpha arasında kalmıştım, ve bizi bekleyen şeyin sadece bir yarışma değil, acımasız ve affetmeyen bir dizi deneme olduğunu bilmiyordum.
CEO'nun Asi Gelini
Söylentilere göre, sadece çirkin değil aynı zamanda engelliydi.
Hayatımın geri kalanını sefalet ve utanç içinde geçireceğimi düşündüm, ama gerçek tamamen farklı çıktı—kocam hem yıkıcı derecede yakışıklı hem de seçkin, sadece kadınlara karşı alerjik bir reaksiyonu var.
Ve ben, bir şekilde, onun tek istisnası oldum.
Ama ya bir gün durumu iyileşirse? Ya diğer kadınlar artık alerjisini tetiklemezse? Hâlâ onun seçimi ben olur muydum?
Lycan Prensinin Yavrusu
"Yakında bana yalvaracaksın. Ve o zaman geldiğinde—seni istediğim gibi kullanacağım ve sonra seni reddedeceğim."
—
Violet Hastings, Starlight Shifters Akademisi'nde birinci sınıfa başladığında, sadece iki şey istiyordu—annesi'nin mirasını onurlandırarak sürüsü için yetenekli bir şifacı olmak ve akademiyi kimsenin tuhaf göz rahatsızlığı nedeniyle ona ucube demeden bitirmek.
Ancak işler dramatik bir şekilde değişir, Kylan'ın, Lycan tahtının kibirli varisi ve tanıştıkları andan itibaren hayatını cehenneme çeviren kişinin, onun ruh eşi olduğunu keşfettiğinde.
Soğuk kişiliği ve zalim yollarıyla tanınan Kylan, bu durumdan hiç memnun değildir. Violet'i ruh eşi olarak kabul etmeyi reddeder, ama onu reddetmek de istemez. Bunun yerine, onu küçük köpeği olarak görür ve hayatını daha da zorlaştırmaya kararlıdır.
Kylan'ın eziyetleriyle başa çıkmak yetmezmiş gibi, Violet geçmişi hakkında her şeyi değiştiren sırları keşfetmeye başlar. Gerçekten nereden gelmektedir? Gözlerinin ardındaki sır nedir? Ve tüm hayatı bir yalan mıydı?
