Kan Hikayesi İhaneti

Ayla

Sedye üzerindeki Alfa’ya bakmaktan kendimi alamıyorum. Babama benziyor. Yüzü aynı, kokusu da tanıdık; duman ve çam. Damarlarımda hâlâ yanan zehir yüzünden tam seçemediğim başka bir şey de var içinde. İnlemeleri, kendi kendine mırıldanışı… o bile tanıdık geliyor. İçgüdülerim onu anında tanıyor;...

Giriş yapın ve okumaya devam edin