Zalim

"Akıllı küçük ağzına boşalmak üzereyim ve hepsini yutacaksın. Anladın mı?"
Cevap vermeme izin vermedi, başımı yerinde tutarak ağzımı menisiyle doldurdu. Her damlasını yuttuğumdan emin olana kadar bekledi, sonra beni serbest bıraktı ve yatağa düşüp ağlamaya başladım.
Fermuarını çekip kapıya doğru yürüdü, sonra durup bana alaycı bir gülümsemeyle baktı. "Bunu kimseye anlatmaya bile kalkma. Yoksa sen ...

Demek doğru. Ben onların eşiyim! Bunca zamandır bekledikleri kişi benim. Bu nasıl olabilir? Gerçekten bu kadar şanslı olabilir miyim?

"Kutlama yapmaya kalkma. Nefret ettiğimiz bir insan hizmetçiyi kraliçemiz yapmayı düşünmüyoruz." Angel Fenris, sesinde tiksintiyle belirtti, tıpkı dün karşılaştığımızdaki gibi.

Kaba sözleri, dün olduğundan daha fazla canımı yaktı. Dolunay duygularımı daha da yoğun...