Sıralama

"Sen gerçekten eşimi paylaşacağımı mı düşünüyorsun? Sadece durup başka bir kadını becerirken ve onun çocuklarını yaparken mi izleyeceğim?"
"O sadece bir Üretici olurdu, sen Luna olurdun. Hamile kaldıktan sonra ona bir daha dokunmazdım." Eşim Leon'un çenesi sıkıldı.
Acı ve kırık bir kahkaha attım.
"İnanılmazsın. Senin reddini kabul etmeyi, böyle yaşamaya tercih ederim."

——

Bir kurt olmadan, eşimi ve sürümü geride bıraktım.
İnsanların arasında, geçici işlerde çalışarak hayatta kaldım... ta ki küçük bir kasabada en iyi barmen olana kadar.
Alpha Adrian beni orada buldu.
Cazibeli Adrian'a kimse karşı koyamazdı ve ben de onun çölde saklı gizemli sürüsüne katıldım.
Dört yılda bir düzenlenen Alpha Kral Turnuvası başlamıştı. Kuzey Amerika'nın dört bir yanından elliden fazla sürü yarışıyordu.
Kurt adam dünyası bir devrimin eşiğindeydi. İşte o zaman Leon'u tekrar gördüm...
İki Alpha arasında kalmıştım, ve bizi bekleyen şeyin sadece bir yarışma değil, acımasız ve affetmeyen bir dizi deneme olduğunu bilmiyordum.

"Bir şeyi anlamalısın, küçük dostum," dedi Griffin ve yüzü yumuşadı.

"Dokuz yıldır seni bekliyorum. Bu, içimdeki bu boşluğu hissettiğim neredeyse on yıl demek. Bir yanım senin var olup olmadığını ya da çoktan ölüp ölmediğini merak etmeye başladı. Ve sonra seni buldum, tam da kendi evimde."

Ellerinden birini yanağıma dokundurup okşadı ve her yerde ürpertiler oluştu.

"Sensiz yeterince zaman geçirdim ve artık hiçbir şeyin bizi ayırmasına izin vermeyeceğim. Ne diğer kurtlar, ne son yirmi yıldır kendini zor toparlayan sarhoş babam, ne de senin ailen - ve hatta sen bile."


Clark Bellevue, hayatı boyunca kurt sürüsündeki tek insan olarak yaşadı - kelimenin tam anlamıyla. On sekiz yıl önce, Clark, dünyanın en güçlü Alfa'larından biri ile bir insan kadının kısa bir ilişkisi sonucu kazara dünyaya geldi. Babası ve kurt adam yarı kardeşleriyle yaşamasına rağmen, Clark hiçbir zaman kurt adam dünyasına gerçekten ait hissetmedi. Ancak Clark, kurt adam dünyasını sonsuza dek geride bırakmayı planladığı sırada, hayatı, kaderi ve eşi olan bir sonraki Alfa Kralı Griffin Bardot tarafından alt üst edilir. Griffin, eşini bulma şansını yıllardır bekliyordu ve onu kolay kolay bırakmaya niyeti yok. Clark kaderinden ya da eşinden ne kadar kaçmaya çalışırsa çalışsın - Griffin, ne yapması gerekirse gereksin ya da kim karşısına çıkarsa çıksın, onu yanında tutmaya kararlı.

Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin

Uyarı: Bu seri ters harem türündedir ve baştan sona açık sahneler içerir (M/M dahil).

Altı yıl önce, dünyamı alevlere veren o oğlana her şeyimi verdim… kalbimi, bedenimi, güvenimi. Ertesi gün tek kelime etmeden ortadan kayboldu.

O günden beri hayat bana iyi davranmadı. Yeni doğmuş oğlumu eve getirdiğim hafta, aynı hafta anne babamı toprağa verdim. On sekizimde hem anne oldum hem de ergenlik çağındaki kız kardeşimin vasisi. Her şeyin ağırlığı altında güç bela ayakta kaldım. En sonunda evlilikte güveni bulduğuma inandığımda ise kocamın çifte hayat yaşadığını öğrendim.

Şimdi oğlum Jaxon öfkeli, kendini iyice saldı. Her şey yolundaymış gibi rol yapmaya devam edemeyeceğimizi biliyorum. Yeni bir başlangıca ihtiyacımız var.

O yeni başlangıcın beni, ölümcül bir sır saklayan sakin bir dağ kasabasına… ve yeniden ona götüreceğini hiç beklememiştim.

Çünkü bu kasaba, gizlenen bir kurt dönüşenleri sürüsünün sınırında. Onların alfalarından biri de altı yıl önce kaybolan o oğlan.

Beni yalnızca kırık bir kalple bıraktığını hiç bilmeyen aynı oğlan.

Beni onun oğluyla bıraktı.

Ben Tori. Az önce hapisten çıkmış, sözde bir “katilim”.

Dört yıl önce Fiona’nın ince ince planladığı bir komplo, beni sıradan bir omega iken cinayetle suçlanan bir mahkûma dönüştürdü.
Dört yıl sonra, tanıyamadığım kadar değişmiş bir dünyaya geri döndüm.

En iyi arkadaşım olan üvey kız kardeşim Fiona, annemin gözünde artık “mükemmel kız” olmuş. Eski erkek arkadaşım Ethan ise yakında onunla herkesin konuşacağı görkemli bir eşleşme töreni yapacak.

Bir zamanlar uğruna her şeyi göze aldığım aşk, aile bağları ve itibarım… Hepsini Fiona aldı.

Hayatımın anlamını sorguladığım, dayanacak gücümün kalmadığı bir anda, Moonhaven’ın efsanevi Alfası Lucas aniden hayatıma girdi.

O, tüm kurtadamların saygı ve korkuyla baktığı, güçlü ve esrarengiz bir alfa.
Ama bana karşı gösterdiği ısrar ve şefkat, akıl alır gibi değil.

Lucas’ın ortaya çıkışı kaderin bana bir armağanı mı, yoksa yeni bir komplonun başlangıcı mı?

Tek bir kelime bile etmedi... ta ki onların eşi olduğu güne kadar...

Ayla, dünyası alevler içinde kaldığı geceden beri konuşmadı.

Her şeyini kaybettiğinde beş yaşındaydı: ailesini, sürüsünü ve sesini duyurmayı bilen yanını. Rakip bir Alfa onu yanına aldı. Ayla, hayatta tutulduğu ama asla ait olmasına izin verilmeyen bir yerde büyüdü.

Sürünün çoğu onu görmezden gelir.

Alfa’nın oğulları ise gelmez.

Üçüzler, onun ne kadar değersiz olduğunu anlamasını fazlasıyla sağladı: hiç. Yıllar süren sessizlik ona onlara nasıl katlanacağını, nasıl görünmez olacağını, nasıl tepki vermeyeceğini öğretti.

Böylesi daha kolaydı.

On sekizinci yaş gününe kadar.

Kurdu uyanır.

Ve onunla birlikte eş bağı da.

Bir kişi değil. İki kişi değil.

Üçü birden.

Hepsi.

Hayatını çekilmez hale getiren aynı üç kurt.

Artık her şey farklı. Ona, sanki önemliymiş gibi bakıyorlar. Sanki korunması, yanlarında tutulması, telafi edilmesi gereken biriymiş gibi.

Ayla bununla ne yapacağını bilmiyor.

Onların suçluluğunu istemiyor. Bu bağın neye dönüşmeye çalıştığına güvenmiyor. Bir de üstüne, onu yeniden paramparça edebilecek kadar yaklaşmalarını hiç istemiyor.

Ama başka bir şey daha değişiyor; bağdan da derin bir şey.

İçinde var olmaması gereken bir güç var. Kurdunun uyanmasından çok önce de orada olan bir şey.

Ve bunu fark etmeye başlayan tek kişi o değil.

Her ne onun peşine düşüyorsa... Alfalardan korkmuyor.

Ayla’nın bundan sağ çıkma şansı olacaksa, on üç yıldır kaçındığı o tek şeyle yüzleşmek zorunda.

Sesini kullanmak zorunda kalacak.

Bu, asla güvenmeyeceğine yemin ettiği insanları kabul etmek anlamına gelse bile.

Çünkü bunu yapmazsa—

bu kez her şeyini kaybeden tek kişi o olmayacak.

"Hemencecik aynı anda deliklerinin bizim kçlarımız tarafından mahvolmasını seviyorsun, değil mi?" Axel hırladı ve aynı anda beni yoğun bir zevk dalgasıyla sersemleten o noktaya vurdu, bu da kardeşinin kçını emerken inlememe neden oldu. Ashley, üvey üçüz kardeşlerinin elinde her zaman cehennemi yaşamıştır. Annesinin babalarıyla olan ilişkisi onu ölüme sürükledi ve onlar Ashley'nin hayatını cehenneme çevirmeye kararlılar. Ve bunu da sonuna kadar yaptılar. Ta ki hepsinin aynı kaderi paylaşan eş olduğunu ve bu kişinin Ashley'den başkası olmadığını fark edene kadar. Ashley onları reddeder ve şimdi, onun affına ve sevgisine layık olduklarını kanıtlamak için dişleriyle tırnaklarıyla savaşmaları gerekmektedir. Bu, zorbalık temaları içeren ve mutlu sonla biten karanlık bir romantizmdir.

Lyric hiçbir zaman zayıf değildi; sadece korunmasızdı. Kendi kanından olanlar tarafından ihanete uğradı, işkence gördü ve ölüme terk edildi. Yine de yaşayacak kadar dayanır ve kim olduğunun gerçeğini hatırlar: Ay Tanrıçası’nın yeniden doğan kızı ve yaşayan en güçlü kurt.

Gerçek eşi Cole, onu yüzüstü bırakan sürüsüne dönerken yanında durur. Lyric kaos ya da zalimlik peşinde değildir; adalet ister. Ona açılan her yaranın bir karşılığı olacak. Her ihanetin bedeli ödenecek.

Düşmanlar birer birer düşerken, kader de adım adım açılırken Lyric, masumları korumaya ve suçluları cezalandırmaya kararlı Ay Kraliçesi olarak yükselir. Bu, karanlığın bir kızı yutmasının hikâyesi değil; bir kadının gücünü geri alışının hikâyesi.

İntikam, kader ve kopmaz bir aşkla dolu, ham ve sarsıcı bir kurtadam romantizmi.

Ember Hart, sakın kaçmayı aklından bile geçirme! diye kükredi Asher, çenemi acımasızca daha da sıkarak. Reddedilişin üstünden ne kadar oldu ki? Bedenin beni şimdiden mi unuttu? Yalancı.

Onun iri, damarları belirgin sertliği ürkütücü bir sıcaklıkla yüzüme çarptı.

Beni bırakıp gitmeyi aklından bile geçirme, bebeğim. Yalnızca benim olabilirsin.

——

Ben Ember.

Üç yıldır Asher’ın Lunas’ıyım.
Onun kalbini asla ısıtamayacağıma hep inanmıştım; çünkü soğuk, mesafeli ve sevmekten aciz doğmuştu.

Sonra onu Chloe’ye hamilelik kontrollerinde eşlik ederken gördüm.

İlk kez, bir kadına bu kadar şefkat ve özenle davrandığına tanık oldum. En ufak rahatsızlığını bile fark ediyor, onu her zorluktan koruyor, bir an bile üzülmesine dayanamıyordu.

İşte o zaman sonunda anladım.

Asher’ın nasıl sevileceğini bilmemesi değildi.

Beni sevmiyordu, hepsi buydu.

Kalbim paramparça halde gerçeği kabullendim ve sürüden ayrıldım; karnımdaki çocuğumuzun sırrını da yanımda taşıyarak.

Ama kader bizi yeniden bir araya getirdiğinde, Asher kan çanağına dönmüş gözlerle, kırılmış bir sesle karşımda durdu. Ember, ben… yanılmışım… Lütfen. Bana geri dön.

"Seni, Çilek, tamamen sahiplenmek istiyorum. Hep istedim. Her nefes, her öpücük, her düşünce... hepsi bana ait olmalı, çünkü onları istiyorum. Seninle ne yapmaya karar verirsem, onu yaparım. Ne zaman seni yatağımda istersem, geleceksin. Bana asla hayır diyemezsin." Bakışları daraldı, bana dik dik bakarken dudaklarını yaladı, dişleri parladı. "Eğer buna razı olursan, onların sana zarar vermesine izin vermem. Kimseye dokunma, kimseye söyleme, sadece söylediğim her küçük şeyi yap, ve güvende olursun. Sadece benim kirli küçük sırrım ol, Çilek. Hep olduğun gibi. Evet mi? Hayır mı?"

Titredim. "Ama eş olayı ne olacak? Ya-"

"Evet mi hayır mı?!"

Gözlerimi sımsıkı kapattım ve fısıldadım, "Evet..."


Bir zamanlar, her istediğine sahip olan küçük bir kız vardı. Ünvanı olmasa da prenses gibiydi. Alfa ve Luna'nın kızı, güzel olarak kabul edilir ve sevilirdi. Ebeveynlerinin hayatının ışığıydı, ya da öyle sanıyordu.

Ta ki gerçek kızları bulunup, bir zamanlar kardeşi dediği çocuk tarafından eve getirilene kadar.

Şimdi o, isimsiz bir yetimden başka bir şey değil. Her gün cezalandırılıyor ve ona ait olmayan bir hayat yaşadığı için bedel ödüyor.

Onu nihayetinde mahveden, güçlü Alfa'ya dönüşen eski kardeşi eve döndüğünde, kaçması gerektiğini biliyor. Çünkü o da ailesinin geri kalanı gibi ve onun nefretinden sağ çıkma şansı yok.

Bilmiyor ki, aslında onun yüzünden gitmişti. Utanç ve onu sahiplenme arzusu tarafından sürüklenen, geri dönmeyi hiç planlamamıştı. Ama şimdi döndüğüne göre, hayatta kalmak istiyorsa iki seçeneği var...

Mümkün olduğunca uzağa ve hızlı koşmak...

Ya da onun istediğini verip kirli küçük sırrı olmak...

Sorun şu ki... o da onun kirli küçük sırrı olabilir...