Getrouwd Met Meneer Perfect

GETROUWD MET DE JUISTE MAN(GJM)

#01

"Zo, klaar" zei de visagist Brian, die me moest opmaken, tegen me. Ik voelde de tranen uit de hoek van mijn ogen komen.

"Wil je niet zien hoe het eruitziet?" vroeg ze opnieuw, maar deze keer plaatste ze de spiegel voor me. Ik nam hem van haar aan en gooide hem op de grond, waardoor hij in duizend stukken brak.

Mijn leven wordt verwoest en ik kan er niets aan doen. Ik kan niet geloven dat ik ga trouwen met deze arrogante klootzak.

Er was een tijd in mijn leven dat ik wilde trouwen met een man die van me zou houden om wie ik ben, een man die me zou respecteren, die elk moment met mij zou koesteren, die bereid zou zijn om van me te houden tot de dood ons scheidt, maar nu is het precies het tegenovergestelde.

Het huwelijk zou een heilige verbintenis tussen twee mensen moeten zijn. Het is de tweede belangrijke relatie in het leven van een vrouw. Hoe zou ik kunnen overleven in deze levenslange verbintenis zonder liefde?

Ik wilde dit nooit voor mezelf, ik heb hier nooit om gevraagd. Alsjeblieft, is alles wat er nu gebeurt een droom?

Mijn ogen waren helemaal nat. Lily, waarvan ik aannam dat dat haar naam was, bleef me vertellen dat ik moest stoppen met huilen om mijn gezicht niet te ruïneren, maar ik schonk geen aandacht aan haar.

Ze weet niet wat ik doormaak, ze weet niet wat ik nu voel.

Mijn hele leven is verwoest. Al mijn dromen zijn verspild en niemand weet hoeveel pijn ik heb. Mijn vrienden denken dat ik een gelukkig meisje ben omdat ik ga trouwen met een man die zo rijk is als Brian, maar ze kennen zijn plannen voor mij niet.

"Het is tijd om je aan te kleden" zei ze tegen me. Met tegenzin stond ik op.

Ze bracht de jurk en hielp me om me helemaal aan te kleden.

Ik keek in de spiegel en staarde naar mezelf terwijl ze de laatste hand aan mijn jurk legden.

Vandaag zou de gelukkigste dag van mijn leven moeten zijn, maar helaas is dat het niet.

Ze plaatste het boeket bloemen in mijn hand en deed mijn sieraden en schoenen aan.

Daarna werd ik begeleid naar de limousine die me naar de locatie van de bruiloft zou brengen.

We kwamen aan in de tuin die volledig was versierd.

Al snel begon het orkest de huwelijksmars te spelen. De gasten stonden op en ik liep het gangpad af in het gezelschap van mijn moeder die me weggaf.

Brian stond bij het altaar en keek terug naar het gangpad naar mij. Hij had een ondeugende glimlach op zijn gezicht. Je zou denken dat hij blij was met alles wat er gebeurde, niet wetende dat hij helemaal niet uit liefde trouwt, maar uit wraak.

Ik keek rond in de tuin en naar de menigte.

Aan de linkerkant stonden zijn familie en enkele van zijn vertrouwde vrienden.

Aan de andere kant stonden enkele van de gasten en mijn vrienden.

Toen ik dichterbij hem kwam, merkte ik hoe nors zijn gezicht was geworden.

Toen ik hem bereikte, pakte hij mijn hand en we stonden tegenover de priester die de ceremonie zou leiden.

De bruiloft begon, daarna werden de geloften uitgesproken en wisselden we ringen uit.

Ongeveer een uur later werden we gepresenteerd als man en vrouw.

"Je mag de bruid kussen," zei de priester en hij draaide zich naar mij toe. Hij tilde mijn sluier op en gooide die over mijn hoofd, waarna hij zijn hoofd boog om mijn lippen te kussen. Hij trok zijn lippen naar binnen en plaatste ze op mijn lippen.

Hij kuste me eigenlijk niet echt, maar liet het lijken alsof hij dat deed.

Hij fluisterde dicht bij mijn lippen: "Dit is nog maar het begin. Ik hoop dat je klaar bent voor alles wat hierna komt."

Hij glimlachte naar me en draaide zich om naar de menigte die druk aan het juichen was.

"Hij gaat me vermoorden. Dit is een nachtmerrie," dacht ik bij mezelf.

Er werden verfrissingen geserveerd en daarna ging ik naar een plek die het huis van mijn man moest zijn.

Zodra we binnen waren, sloot hij de deur en gooide me met geweld op de bank.

Toen trok hij aan mijn haar en bracht mijn gezicht naar het zijne.

"Nou Ciara, gefeliciteerd, vandaag ben je mijn vrouw geworden."

Ik was al begonnen te huilen.

"Alsjeblieft, laat me gaan. Je doet me pijn," smeekte ik.

"Dat is juist de bedoeling, ik ben hier om je pijn te doen. Ik ben hier om je te vernietigen en elke kostbare droom die je voor jezelf had. Ik zal ervoor zorgen dat je betaalt," zei hij, met ogen die brandden van woede.

"Alsjeblieft, laat me gaan."

"Je weet wat, als we buiten zijn, zijn we een stel, maar binnen heb je geen enkele relatie met mij. Je bent hier alleen om aan mijn behoeften te voldoen en dat is alles, begrepen?" zei hij en trok me omhoog en gooide me op het bed.

Hij opende de deur en liep naar buiten. Ik heb nog nooit zoveel pijn gevoeld in mijn leven, ik zat in een foetushouding en snikte.

Ik heb me nog nooit zo hulpeloos gevoeld in mijn hele leven.

Ik trok snel mijn jurk uit en haastte me naar de badkamer om te douchen.

Na het douchen trok ik mijn nachtjapon aan en ging op het bed zitten.

Ik kon niet eten en bovendien was eten het laatste waar ik nu aan dacht.

Ik ben gebroken.

Ik probeerde mijn ouders te bellen, maar hij verbood het me.

"Je moet alleen lijden," blijft hij me vertellen.

Dus ging ik gewoon naar bed en huilde mijn ogen uit.

Zal ik het overleven, getrouwd zijn met Brian? Ik denk dat ik net een doodswens voor mezelf heb getekend.

En voordat ik het wist, viel ik in slaap.