Ontwaken - Afgewezen Partner

Ken je die verhalen over ongewenste verschoppelingen van wie de geliefden ofwel stierven of hen in de steek lieten om doelloos door de wereld te zwerven? Een waardeloze niemand, bijna onzichtbaar voor andere mensen. Er is niets spectaculairs aan hen, geen grootse opkomst van niets naar iets als ze volwassen worden.

Ja, nou, dat is een beetje mijn verhaal.

Mijn naam is Alora Dennison, en ik ben letterlijk uren verwijderd van mijn Ontwakingsceremonie op de respectabele leeftijd van achttien, met absoluut niemand die om me geeft om erbij te zijn; geen steun, geen familie, en zeker geen vrienden. Ik ben een laatbloeier, denk ik. Niet dat het ongebruikelijk is in mijn bloedlijn, want bijna elke vrouw in mijn familie 'kwam uit' toen ze in hun late tienerjaren waren, voor zover ik me kan herinneren. Net als de anderen in het weeshuis, vast hier met mij. Nog een reden waarom we genegeerd worden en aan ons lot worden overgelaten in deze hel die ze een thuis noemen.

Mijn ceremonie heeft me van binnen opgeschud en ik loop rusteloos door de kamer die ik deel met Vanka. Ze is zoals ik, hoewel ik niet kan zeggen dat we in al die jaren dat we samen een kamer delen ooit vrienden zijn geworden. Ze maakt duidelijk dat ze me niet mag en, net als iedereen om me heen, houden ze allemaal afstand. We tolereren elkaar, maar niemand van ons heeft ooit een band opgebouwd.

Ik ben een wees zonder betekenis van wie de ouders tien jaar geleden stierven in de oorlog tegen de vampiers. Zij ook, maar dat maakte haar op geen enkele manier warmer naar mij toe. Ik denk omdat ze van een tak van de Santo-roedel komt, en zij haten de Whyte-roedel al lang voor de oorlog. We hadden al ruzie voordat de vampiers ons allemaal verenigden, en oude wonden en wrok zijn niet iets wat wolven snel loslaten.

We waren twee kleine meisjes zonder directe bloedverwanten, geplaatst in deze plek voor ongewenste welpen om onze dagen op onopvallende manieren door te brengen. Het zou vriendelijker zijn geweest om ons toen uit ons lijden te verlossen dan ons te laten leven als verschoppelingen onder ons volk, onze eigen soort. Genegeerd omdat we het beschamende bewijs zijn dat hun roedels hen in de steek hebben gelaten. Ik denk niet dat ze wisten wat ze met ons aan moesten. Zoveel jongeren zonder iemand die voor hen kon zorgen en hen kon opvoeden volgens onze gebruiken, en gezien als vervloekt. Ze schaamden zich voor de mislukkingen van onze families, en wij zijn degenen die die last moeten dragen als een eeuwige zwarte vlek op ons gezicht.

Ik ben verbaasd dat kinderen zoals wij überhaupt de ceremonie mogen meemaken. Ik bedoel, het is een soort van groot ding, en wij zijn dat niet. We zijn een beetje zoals de verloren jongens in Nooitgedachtland, behalve ... niemand van ons wil hier blijven, en opgroeien is de enige uitweg.

Je Ontwaking is een beetje zoals afstuderen, in zekere zin. Een overgang van kind naar volwassene en meestal waar je je plaats, rang, in de roedel zou vinden, en een partner zou krijgen. Ik heb geen illusies dat het iets dergelijks betekent voor een van ons die vanavond verandert. Er zijn vier uit het ongewenste huis, en ik hoor misschien drie uit de roedels in de buurt. Slechts een handvol kinderen die proberen los te breken, hun pad te vinden, en dat alles in de geweldige aanwezigheid van het hele 'Roedeldom.'

Het Roedeldom bestaat uit de dozijn of zo wolvenstammen uit de staat. Ze moeten allemaal samenkomen op Shadow Rock om je voor de eerste keer volledig te zien transformeren onder de eerste volle maan van je geboortemaand. Het is niet moeilijk om te zien wanneer je er klaar voor bent. In de weken voorafgaand aan je verjaardag begin je op kleine manieren te veranderen, en, verdomme, het doet pijn alsof je ingewanden worden gebroken en uitgerekt in aanvallen van hevige draaiende pijn zonder enige controle over wat er gebeurt.

De tekenen zijn voor iedereen vrij duidelijk. Een beetje zoals de puberteit voor weerwolven, denk ik. Rijping, fysieke verbeteringen, en een enorme toename van eetlust en agressie. Kleine momenten waarop je pijnlijk begint te transformeren, en dan verdwijnt het net zo snel, zodat je nooit echt de eerste overgang bereikt, maar het wordt gerapporteerd, en niemand kan het verbergen. De pijn waarvan je weet dat die zal komen bij de eerste keer; die is gereserveerd voor de volle maan na je verjaardag.

Sommigen gaan er pas later in hun leven doorheen, en sommigen eerder. Meestal is het een teken van waar je staat in de hiërarchie wanneer je verandert. Volgens de Santo-oudsten, hoe langer het duurt, hoe zwakker je DNA, maar mijn ouders hebben het nooit genoemd toen ik jong was. Dus, achttien zijn plaatst me ver onderaan de pikorde en bevestigt dat mijn bloedlijn niet die van krijgers was of sterk genoeg om iets belangrijks te zijn. Vanka is zestien, en zij verandert ook vanavond, maar met Santo-bloed ergens in haar aderen had ze veel eerder moeten veranderen. Ik denk dat welke mix er ook in haar zit, de reden is waarom ze haar afwijzen als een van hen.

Ik bedoel, kijk naar de Santos. Ze zijn de regerende roedel in de staat, en iedereen in hun bloedlijn veranderde voor hun tiende. Colton, de volgende erfgenaam als Alpha, is negentien jaar oud, heerst over iedereen in ons koninkrijk, en hij loopt al met de roedel sinds hij slechts acht jaar oud was.

Elk lid van zijn familie keerde terug van de oorlogen, wat veel zegt over de zuiverheid van hun genen, kracht en vaardigheden in de strijd. Hij is voorbestemd om op een dag de Alpha van zijn vader over te nemen, en zoals de zaken er nu voor staan, zal hij niet alleen de Alpha van de Santo-roedel zijn, maar van ons allemaal. Iets wat in ons leven nog nooit is gebeurd, maar een nieuw tijdperk zal inluiden in hoe de roedels leven.

Santo is geen aardige vent. Geen van hen is dat. Hij loopt rond omringd door zijn subroedel, kijkt neer op mensen zoals wij, en maakt nooit oogcontact of reageert op iemand onder zijn stand. Zo werkt het hier. Dominantie en kracht zijn alles voor wolven. Hij heeft de arrogantie van zijn vader, en hij weet dat elk meisje dat de puberteit bereikt, ernaar verlangt zijn partner te worden. Hij heeft zich nog niet officieel gekoppeld of gemarkeerd, en ondanks dat hij altijd hetzelfde meisje aan zijn zijde heeft, is hij vrij spel totdat hij dat doet.

Foutloos knap op die donkere, Latijnse, mooie jongen manier met een veel te knap gezicht. Hij is meer dan zes voet aan spieren en straalt agressie uit zonder het te proberen, en is een zeldzame zwartbont wolf bij het veranderen, een van de grootste onder ons. Ik denk dat de enige keer dat hij mijn bestaan erkende, de dag was dat hij me uit de weg duwde in het voorbijgaan. Ik struikelde voor hem in de gang naar de grote zaal, en hij knipperde niet met zijn ogen of miste een stap terwijl hij me agressief terugduwde alsof ik een lichtgewicht stuk afval was. Alle meisjes lachten me uit toen ik op mijn kont landde en terug gleed in de prullenbak, en ik heb ervoor gezorgd dat ik nooit meer in zijn weg kom.