3 Book(s) Related to goddess ash

Rain is een wees-Omega die in de Crescent Moon Pack woont. Ze is niet zoals de andere weerwolven, omdat ze lijdt aan prosopagnosie en haar wolf, Safia, niet kan spreken. Haar roedel denkt dat Rain vervloekt is door de Maangodin omdat ze de enige overlevende is van een brand die het huis waarin ze zich bevond verwoestte en haar ouders doodde.

Wanneer Rain achttien wordt en haar zielsverwant vindt, denkt ze dat ze eindelijk geliefd zal zijn en een gelukkig einde zal hebben. Maar het Lot heeft een vreemde manier om Rain keer op keer een klap in het gezicht te geven.

De nutteloze dochter van een adellijke familie, ze werd herboren met het doel wraak te nemen op degenen die haar onrecht hadden aangedaan, terugkerend met volledige vaardigheden. Niet alleen vertrapte ze de waardeloze man en vrouw onder haar voeten, maar haar carrière maakte ook enorme sprongen vooruit. Haar aanbidders waren onophoudelijk, en zelfs haar ex-man, die samen met haar beste vriendin had samengespannen om haar erin te luizen, wat leidde tot haar gevangenschap, geruïneerde reputatie en tragische dood op straat, was nu gretig om zich te verzoenen.

Was hij vergeten hoe hij haar had gewurgd, haar een pijnlijke dood toewensend? Was hij vergeten hoe hij haar had gedwongen de scheidingspapieren te ondertekenen, waardoor ze de lachende stock van de hele stad werd als de afgedankte vrouw van een rijke familie? Als het niet voor de erfenis van haar biologische moeder was geweest, kon men zich alleen maar voorstellen hoe ellendig haar leven zou zijn geweest nadat ze uit huis was gezet.

Nu wil hij een slijmbal zijn? Dat hangt ervan af of zij hem de kans zal geven.

Opeens klonk er een gegrom dat door de kamer galmde. De band stopte met spelen en ik hoorde iets breken. Alsof het een houten stoel was of zoiets.

Iedereen keek die kant op en daar stond een man die ik nog niet eerder had opgemerkt. Hij moest begin twintig zijn, met bruin haar tot op zijn schouders, een bruine sik, minstens 1 meter 98 en zeer gespierde armen die nu gespannen waren terwijl zijn intense blik recht op mij en Mason gericht was.

Maar ik wist niet wie hij was. Ik stond als bevroren op mijn plek en deze man staarde ons aan met pure haat in zijn ogen. Maar toen besefte ik dat de haat voor Mason was. Niet voor mij.

"Van mij," eiste hij.