8 Book(s) Related to jaku-chara tomozaki-kun chapter 20

Mijn leven is een leugen.

"Je moeder, Amy, was een SEH-verpleegkundige in een lokaal ziekenhuis in New Jersey. Ze was prachtig, had een goed hart en was altijd klaar om een leven te redden. 'Een leven verloren is één leven te veel.' Dat zei ze altijd als ik haar vroeg om meer tijd met mij door te brengen. Toen ze me vertelde dat ze zwanger van je was, wees ik de zwangerschap af. Het was de grootste fout van mijn leven. Toen ik me dit eindelijk realiseerde, was het te laat." Mijn vader zuchtte. "Ik weet wat je denkt, Diana. Waarom wilde ik je eerst niet, toch?" Ik knikte.

"We zijn geen Sullivans. Mijn echte naam is Lucas Brent Lockwood. Alpha van een rijke roedel in New Jersey en New York. Ik ben een weerwolf. Je moeder was een mens, wat jou maakt wat ze een halfbloed noemen. Destijds was het verboden voor een wolf om met een mens om te gaan en een kind te krijgen. Je werd meestal verbannen uit de roedel... om als een verstotene te leven."

"Ik stond op het punt de eerste Alpha te zijn die die regel zou breken, om je moeder als mijn partner, mijn Luna, te nemen. Mijn vader en broer hebben samen een complot gesmeed zodat dat niet zou gebeuren. Ze hebben je moeder vermoord in de hoop dat jij met haar zou sterven. Toen je overleefde, hebben ze de menselijke familie van je moeder vermoord om jou te doden. Ik, je oom Mike en een andere Alpha van een naburige roedel hebben je gered van het bloedbad. Sindsdien zijn we ondergedoken, in de hoop dat mijn voormalige roedel ons niet zou komen zoeken."

"Papa, hebben ze geprobeerd me te doden omdat ik een halfbloed ben?"

"Nee, Diana. Ze hebben geprobeerd je te doden omdat je mijn erfgenaam bent. Je bent voorbestemd om Alpha van de Lotus Roedel te worden."

Toen Liam, een jonge gerespecteerde alfa van zijn roedel, aan een mens werd gekoppeld, ontdekte hij dat hij zijn driften niet kon beheersen en eraan toegaf. Maanden later slaagde hij erin zich voor haar open te stellen, maar zij duwde hem weg. Nu zit ze in de problemen en haar beste vriend, ook een weerwolf, heeft niemand anders om zich tot te wenden dan Liam.

Aurelia Semona en Nathaniel Heilbronn waren al drie jaar in het geheim getrouwd. Op een dag gooide hij een scheidingsdocument voor haar neer en zei dat zijn eerste liefde was teruggekomen en dat hij met haar wilde trouwen. Met een zwaar hart zette Aurelia haar handtekening.

Op de dag dat hij met zijn eerste liefde trouwde, raakte Aurelia betrokken bij een auto-ongeluk, en de tweeling in haar buik verloor hun hartslag.

Vanaf dat moment veranderde ze al haar contactgegevens en verliet ze volledig zijn wereld.

Later verliet Nathaniel zijn nieuwe vrouw en zocht de hele wereld af naar een vrouw genaamd Aurelia.

De dag dat ze elkaar weer ontmoetten, drong hij haar in haar auto in het nauw en smeekte: "Aurelia, alsjeblieft, geef me nog een kans!"

(Ik raad ten zeerste een meeslepend boek aan dat ik drie dagen en nachten niet kon wegleggen. Het is ongelooflijk boeiend en een absolute aanrader. De titel van het boek is "Gemakkelijke Scheiding, Moeilijke Hertrouw". Je kunt het vinden door ernaar te zoeken in de zoekbalk.)

In zes jaar huwelijk heb ik alles opgeofferd voor dit gezin.
Maar mijn man, Arthur, stak al zijn tijd en energie in een andere vrouw. Erger nog, mijn eigen kinderen wensten dat zijn minnares hun moeder zou zijn.
Toen ik me realiseerde dat ik volledig aan de kant was gezet—echt alleen was achtergelaten in dit huis—veranderde er iets.
Mijn oog viel op de Nobelprijsmedaille van mijn moeder, en er ontbrandde een vuur in mij. Een stalen vastberadenheid verhardde mijn hart: Vanaf dit moment zou ik voor mezelf leven!
Echtgenoot? Van hem scheiden. Kinderen? Ik was klaar met ze.
Vanaf nu zou ik de meester van mijn eigen lot zijn!
Ik keerde terug naar het laboratorium, eiste het podium op en claimde precies dezelfde eer die mijn moeder ooit ten deel viel.
Maar toen ik Arthur eindelijk de scheidingspapieren in de handen duwde, stortte zijn wereld—en die van de kinderen—in.
Zijn aanvankelijke opwelling van woede brokkelde onmiddellijk af. Met bloeddoorlopen ogen viel hij voor me op zijn knieën, zijn stem hees en gebroken.
"Irene... ik smeek je... verlaat me alsjeblieft niet..."

Mijn naam is Katniss. Ik ben een krachtpatser op het werk, maar een mislukking als echtgenote.
Mijn man heeft me bedrogen met talloze vrouwen: zijn secretaresse, zijn eerste liefde, zijn jeugdvriendin...
Maar het was pas toen ik hem met een andere vrouw een hotel zag binnenlopen, dat ik eindelijk besloot dat ik het niet meer aankon.

Mijn vriend is vreemdgegaan. Mijn beste vriendin heeft zich ermee bemoeid. En ik had een onenightstand met mijn baas.
"Hallo? Adeline? Jij en je vriend zijn betrokkenen in een onderzoek naar de verspreiding van obscene video's. We willen dat je naar het bureau komt."
Op het politiebureau bekeek ik de sekstape van de twee mensen die ik het meest vertrouwde, en mijn hele wereld stortte in.
Maar dat was ook de nacht dat ik hem ontmoette—de man die alles zou veranderen.
Toen mijn ex niet wilde inbinden en vreselijke geruchten verzon om mijn naam te verwoesten, stapte Ronald Williams, de machtige CEO met wie ik één ongelooflijke nacht had doorgebracht, naar voren.
Hij ging als een schild voor me staan. "Ze is nu mevrouw Williams," zei hij, terwijl zijn blik dwars door mijn ex heen sneed. "En wat jou betreft? Jij hebt nooit gehad wat nodig is om een vrouw als zij tevreden te stellen."
Het was meer dan me alleen maar beschermd voelen. Op dat moment wist ik dat ik volkomen en hopeloos verliefd op hem was.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?