7 Book(s) Related to my disciples are all immortals chapter 46

Zeven jaar geleden had Emerald Hutton haar familie en vrienden achtergelaten om naar de middelbare school in New York City te gaan, terwijl ze haar gebroken hart in haar handen wiegde, om te ontsnappen aan slechts één persoon. De beste vriend van haar broer, van wie ze hield sinds de dag dat hij haar op zevenjarige leeftijd had gered van pestkoppen. Gebroken door de jongen van haar dromen en verraden door haar dierbaren, had Emerald geleerd de stukjes van haar hart te begraven in de diepste hoek van haar herinneringen.

Totdat ze zeven jaar later terug moet keren naar haar geboortestad na het afronden van haar studie. De plek waar nu de kille steen van een miljardair woont, voor wie haar dode hart ooit klopte.

Getekend door zijn verleden, was Achilles Valencian veranderd in de man die iedereen vreesde. De brandwonden van zijn leven hadden zijn hart gevuld met bodemloze duisternis. En het enige licht dat hem bij zinnen had gehouden, was zijn Rozenknop. Een meisje met sproeten en turquoise ogen dat hij zijn hele leven had aanbeden. Het kleine zusje van zijn beste vriend.

Na jaren van afstand, nu de tijd eindelijk is gekomen om zijn licht in zijn territorium te vangen, zal Achilles Valencian zijn spel spelen. Een spel om te claimen wat van hem is.

Zal Emerald in staat zijn de vlammen van liefde en verlangen te onderscheiden, en de charmes van de golf die haar ooit overspoelde om haar hart veilig te houden? Of zal ze de duivel haar in zijn val laten lokken? Want niemand kon ooit ontsnappen aan zijn spelletjes. Hij krijgt wat hij wil. En dit spel heet...

De val van Ace.

In mijn vorige leven was ik de zondebok, die Charlie's diepe liefde voor een andere vrouw aanwakkerde, en uiteindelijk eindigde ik met een ellendig gezin. Na mijn wedergeboorte besloot ik het los te laten en te wachten tot Peiheng de scheiding zou aanvragen. Maar de ontwikkeling van de situatie is een beetje vreemd; hoe komt het dat een man die in mijn vorige leven nauwelijks thuis kwam, nu om de zoveel tijd terugkomt? En zich zorgen maakt dat ik hem zal verraden? "Geloof je dat je me binnenkort zult haten en wilt dat ik verdwijn?" vroeg ik. "Droom maar verder," antwoordde hij, "we zullen elkaar tot de dood toe martelen." Ik zuchtte, als herborene weet ik dat Charlie binnenkort zijn ware liefde zal ontmoeten. Eindelijk ontmoetten ze elkaar, ik dacht dat de vrijheid nog maar één stap van me verwijderd was. Maar hij zei: "Wie heeft gezegd dat ik wil scheiden?" Niet alleen scheidde hij niet, maar hij gaf steeds meer om mij, zelfs zijn ware liefde werd verlaten!

Ik werd herboren, één jaar voordat mijn man verliefd werd op een andere vrouw. Deze keer nam ik met succes haar plaats in en werd ik de geïdealiseerde figuur, degene die door mijn man en haar andere aanbidders werd bewonderd en begeerd.

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?

"Kom niet dichterbij, want ik weet dat ik je pijn zal doen."
Ik haalde diep adem en liep naar hem toe terwijl ik langzaam mijn hand om hem heen sloeg. "Ik vertrouw je." Met die donkere ogen die een diepe zilveren tint aannamen, zag hij er zo knap uit.
"Kom niet dichterbij, want ik weet dat ik je pijn zal doen."
Ik haalde diep adem en liep naar hem toe terwijl ik langzaam mijn hand om hem heen sloeg. "Ik vertrouw je." Met die donkere ogen die een diepe zilveren tint aannamen, zag hij er zo knap uit.
Maak kennis met het intrigerende verhaal van Garcia, die bijna werd vermoord nadat haar ouders voor haar ogen koelbloedig werden vermoord, maar toen werd geholpen door iemand die niet alleen een prins is, maar een vervloekte prins die zijn draak niet kan beheersen. Nu heeft ze nog maar één optie: zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Haar ouders werden voor haar ogen koelbloedig vermoord, maar toen werd ze geholpen door iemand die niet alleen een prins is, maar een vervloekte prins die zijn draak niet kan beheersen. Nu heeft ze nog maar één optie: zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Haar enige optie is zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?