13 Book(s) Related to paradise valley: a cassie dewell novel

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

Het Lupercalia Volle Maan festival is in volle gang.

Een vruchtbaarheidsfeest waarbij de mannen losgaan om te jagen en te paren.
Alpha Jasper, mijn partner, leidt Storm Forest naar de heilige grot om het allemaal te beginnen, maar ik blijf achter. Ondanks onze drie jaar van paren, ben ik nog niet in mijn wolf veranderd, noch heb ik de felbegeerde erfgenaam voortgebracht. De roedel is woedend en mijn schoonfamilie veracht me.
De Maangodin heeft me niet begunstigd; ik heb niet alleen mijn partner, maar ook mijn roedel teleurgesteld. Jasper aanbidt me, maar het gevoel een last voor hem te zijn knaagt aan me. Op een dag laat ik hem dan ook vrij. Met een andere Luna aan zijn zijde kan Jasper de opvolger krijgen die hij nodig heeft en waar de roedel naar verlangt.

In de Mensenstad vind ik wat ik verlang: acceptatie, respect, liefde. Ik ben succesvol en nu schatrijk. Ik heb ook het hart gestolen van de meest ongrijpbare vrijgezel van de staat; we zijn het perfecte menselijke koppel.
Maar mijn geluk duurde niet lang. Ik verlies mijn geheugen bij een bootongeluk en ontdek later dat ik zwanger ben. Mijn vriend beweert de vader te zijn en ik heb geen andere keuze dan hem te geloven.
Jaren gingen voorbij, maar de Alpha gaf niet op en bleef naar me zoeken. Totdat hij me vindt, aan de zijde van de Koning van het Koninklijk Koninkrijk.
En dan staat Jasper voor een dilemma: het hof maken aan de vrouw van de Koning is fataal. En wanneer de partnerband tussen ons opnieuw geactiveerd wordt, bevind ik me plotseling tussen twee partners. Ik moet kiezen. Pas wanneer de Maangodin haar plan onthult en Lupercalia voor mij moet buigen...

Door een ongeluk werd ze de glamoureuze dochter van de familie Ocean. Wanneer de echte dochter terugkomt, vertrekt zij, als de valse dochter, netjes deze keer. Nadat ze door hen werd gepest, besluit ze terug te nemen wat haar in haar vorige leven was afgenomen en houdt het stevig in haar eigen handen. Ze rekent af met de trut, schopt vreemdgaande mannen eruit en klimt naar de top. Ze dacht dat ze altijd alleen zou zijn, maar ze had nooit gedacht dat er een levenslange liefde op haar wachtte...

Cassandra Wolfe; een eenzame wolf.

Letterlijk.

Haar enige vriend was... nou ja, haar innerlijke zelf; meer specifiek, haar innerlijke wolf Evangeline, die Cassie graag vermaakte met verhalen over de Griekse mythologie en sprookjes over weerwolvenroedels ver, ver weg. Omdat ze in een grote stad woonde waar niemand ooit sprak over het veranderen in een wolf, geloofde Cassie Eva's verhalen niet. Bovendien, omdat ze nog nooit iemand zoals zij had ontmoet, koos ze ervoor zichzelf te vervreemden van de rest van de wereld, uit angst dat ze de waarheid over haar genetische afwijking zouden ontdekken en haar in een psychiatrische inrichting zouden stoppen – of erger nog, in een laboratorium in Area 51.

En toen kwam Braden Hunter, Alpha van de Bloodstone Roedel, die ze toevallig ontmoette op een onheilspellende, donkere en stormachtige nacht. Hun ogen ontmoetten elkaar... en na een moment van schok wisten ze wat ze moesten weten.

Ze waren voorbestemd.

Braden wist dat hij keek naar degene die de Maangodin speciaal voor hem had uitgekozen; degene die hem op elke mogelijke manier zou verheffen door simpelweg in zijn leven te zijn.

Cassie daarentegen stond met grote ogen en verbijsterd, en hapte naar de eerste woorden die in haar opkwamen.

"Oh, shit."

Natalie neemt de rol van dienstmeisje aan in het huishouden van de familie Cullen voor haar ernstig zieke moeder. Ze wordt gevraagd om zich voor te doen als Miss Cullen. Ze moest omgaan met Miss Cullen's verloofde, Adrian Howard, en zelfs een bed met hem delen! Terwijl ze zich voordoet als Miss Cullen, is Adrian vriendelijk tegen haar, maar wanneer Natalie haar ware identiteit hervat, ziet Adrian haar ten onrechte als een golddigger. Ondanks de verwarring van identiteiten, is er een onmiskenbare vonk tussen Natalie en Adrian. De vraag blijft: wanneer zal Adrian beseffen dat zijn oprechte genegenheid niet voor de sluwe Miss Cullen is, maar voor de echte Natalie?

Beste lezers, vanwege enkele gezondheidsproblemen moet ik het updateschema voor ons geliefde verhaal voorlopig vertragen. Bedankt voor jullie begrip en voortdurende steun!

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

Ik stopte bij de op een kier staande deur van de vergaderruimte, terwijl ik probeerde het dienblad met koffie in balans te houden. Creedon was mijn nieuwe baas, nu ook mijn vriend. Ik luisterde bij de deur.

“Waar is die slet van jou, Creedon? Moet wel een geweldige wip zijn. De koffie wordt koud,” klaagde Michael. “Wat heeft het voor zin om haar hier te houden? Ze is niet eens van jouw soort.”
Niet van zijn soort?
“Je kent mij, ik hou van mooie accessoires. Bovendien is ze slimmer dan ze eruitziet."
Een accessoire?
“Hou op met dat meisje te spelen. Je laat haar te dichtbij komen. En dan nog het schandaal dat je krijgt met de pers zodra ze ontdekken dat ze een arm plattelandsmeisje is. Amerika zal verliefd op haar worden, en jij zal hen alleen maar breken als je klaar met haar bent. Slechte reputatie...” Het geluid van vuisten die op tafel sloegen, bracht de kamer tot stilte.

“Ze is van mij! Ze gaat jou niets aan. Ik kan haar neuken, haar bezwangeren, of haar weggooien, onthoud wie hier de baas is. Als ik haar als een sperma-emmer wil gebruiken, zal ik dat doen." Zijn woede was explosief.
Bezwaneren? Weggooien? Sperma-emmer? Ik dacht het niet!*

“Ze is mooi, maar ze heeft geen waarde voor jou, Creedon. Een kiezelsteen in een zee van diamanten, schat. Je kunt elke vrouw krijgen die je wilt. Neuk haar uit je systeem en zet haar aan de kant,” spuwde Latrisha. “Die gaat je alleen maar problemen bezorgen. Je hebt een teef nodig die zich zal onderwerpen.”

Iemand, alsjeblieft, kom de woordkots van deze vrouw opruimen.

“Ik heb haar onder controle, Trisha, hou je poten thuis.”

Controle? Oh, absoluut niet! Hij had nog niet de zuidelijke bitch ontmoet die ik kon zijn.

Woede borrelde op terwijl ik de deur met mijn elleboog openduwde.

Nou, daar gaan we dan.

De deur achter me ging open. Alpha Adrian glimlachte, kijkend naar de man die nu voor ons stond, maar zijn gezicht betrok zodra zijn ogen op mij vielen, schok en afkeer vulden zijn blik.

"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."

Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.

Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."

"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"


Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.

Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.

Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.

Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?

Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Terwijl Rykers handen en mond haar lichaam verkenden, voelde Lina zichzelf overgeven aan de sensaties, haar remmingen smolten weg. Ze kreunde, haar handen grepen zijn schouders vast, haar heupen duwden instinctief naar zijn aanraking.

"Dat is het, laat los, Lina," fluisterde Ryker, zijn adem heet tegen haar huid. "Laat me je de geneugten van overgave tonen."

Ryker positioneerde haar op het bed, haar polsen zachtjes vastgehouden door de fluwelen kettingen, haar lichaam bloot en kwetsbaar. Hij kuste een pad naar beneden over haar lichaam, zijn tong trok cirkels rond haar navel, waardoor ze ongeduldig bewoog. Zijn vingers openden voorzichtig haar plooien, zijn adem heet tegen haar gevoelige huid.