2 Book(s) Related to amor eterno turkish novela cast

Asalea’s ogen vernauwden zich. Ze kon raden dat het evenement een huwelijksceremonie was. Dus, ze zou een bruiloft bijwonen. "Wiens bruiloft is dit?" vroeg ze aan de man die haar had opgehaald.

"De uwe, mevrouw." zei hij en haalde iets uit zijn papieren zak. "Draag dit alstublieft," zei hij opnieuw en gaf haar een zwarte sluier met een tiara erin, prachtig versierd met zwarte diamanten.

"Wat zei je?!" Asalea hapte naar adem van verbazing.

"Dit is uw bruiloft, mevrouw." De man herhaalde zijn eerdere uitspraak.

"Met wie ga ik trouwen?" vroeg Asalea opnieuw met vernauwde ogen.

"Dat zult u later te weten komen. Maak u klaar, mevrouw. De bruidsmars gaat beginnen." Toen stapte de man opzij en gebaarde haar om naar voren te lopen toen de bruidsmars begon te klinken door het hele astrodome.

Asalea wist niet of ze zou volgen of zichzelf onzichtbaar zou maken en wegrennen. Ze koos voor het eerste. Ze wist dat ze dood zou zijn als ze zou wegrennen. Tenminste, ze zouden haar niet doden. Kijkend naar haar elegante zwarte jurk, haar sluier met tiara, en de locatie van de bruiloft; wist ze dat ze zou trouwen met iemand van hoge status uit het Glodeous Koninkrijk. Ze kon hier nog steeds haar leven beginnen en dan later haar wraak plannen tegen de Ecleteon weerwolven.

Met opgeheven kin maakte Asalea haar gracieuze wandeling naar het altaar. Dichter bij het altaar zag ze de rug van een man die vooraan stond.

Asalea vermoedde dat hij haar bruidegom zou kunnen zijn. "Hmm, niet slecht," mompelde ze.

Langzaam draaide de man zich om en keek haar aan toen ze bijna naast hem liep.

Asalea’s ogen werden groot toen ze de man herkende.

"Hallo, mijn mooie vampier." fluisterde hij en keek haar intens aan met zijn oceaanblauwe ogen.

De deur achter me ging open. Alpha Adrian glimlachte, kijkend naar de man die nu voor ons stond, maar zijn gezicht betrok zodra zijn ogen op mij vielen, schok en afkeer vulden zijn blik.

"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."

Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.

Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."

"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"


Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.

Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.

Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.

Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?

Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...