Haar Huwelijk met de Vampierkoning

I

Prinses Asalea, die momenteel in de wereld van stervelingen leeft en zich voordoet als een eenvoudige verkoopster in een klein boetiekje, hoorde het nieuws van twee klanten, die ze rook als vampiers. Ze komen uit het Koninkrijk Glodeous.

"Jeetje, de nieuwe koning van Glodeous zoekt een vrouw. Heb je hem al gezien? Hij is zo knap! Ik ga naar zijn paleis en bied mezelf aan als zijn vrouw," zei het langere meisje giechelend.

De kleinere vrouw snoof. "Voordat jij hem kunt aanraken, is hij al mijn man!"

Daarna lachten ze en gingen verder met het bekijken van wat jurken in de boetiek waar Asalea als verkoopster werkt.

Asalea wierp een blik op de twee dames en er kwam een idee bij haar op. "Wat als ze zelf zou solliciteren om de vrouw van de koning van Glodeous te worden? Hmm, maar solliciteren is te goedkoop. Er moet een betere manier zijn om de aandacht van de koning te trekken en zijn vrouw te worden," mompelde ze.

De twee jonge vampierdames keken plotseling tegelijkertijd met samengeknepen ogen in de richting van Asalea. Hun gehoor is zo scherp dat ze Asalea's gemompel hoorden. In een oogwenk stonden ze al naast Asalea, haar grimmig aankijkend.

"Ben jij ook een vampier? Ik ruik je bloed," mompelde het lange meisje.

"Raak onze koning nooit aan, wij zullen je vijanden zijn," vulde de kleinere aan.

Asalea keek de twee dames aan met een glimlach op haar gezicht. "Wat jullie hoorden was slechts een illusie, maak je geen zorgen, hij is helemaal van jullie."

"Goed," zeiden ze in koor en verdwenen van Asalea's zijde. Ze zag de twee vrouwelijke vampiers wat jurken pakken en naar de kassa brengen om te betalen. Ze knikten naar haar voordat ze uiteindelijk de boetiek verlieten.

Asalea's slimme geest bracht haar op een plan om de aandacht van de koning van Glodeous te trekken. Hij is de man die ze zoekt om terug te keren naar de wereld van de vampiers; om sterker en machtiger te worden terwijl ze haar lang vergeten wraak op de Ecleteons Weerwolven uitvoert. Haar glimlach daarna was zo mysterieus dat alleen haar eigen geest het kon begrijpen.

II

In haar onzichtbare vorm zwerft Asalea rond in het paleis van het Koninkrijk Glodeous. Ze is op zoek naar de koning. Ze kent zijn uiterlijk nog niet, maar ze weet dat ze hem zal herkennen zodra ze hem vindt.

Ze betrad een grote, glamoureuze kamer in het paleis; ze is nog steeds in haar onzichtbare vorm. Waarschijnlijk is dit zijn kamer, dacht ze.

"Wie ben jij en wat doe je hier?" een dreunende stem achter haar deed haar bijna opspringen. Ze is in haar onzichtbare vorm. Hoe kan het dat hij haar kan zien? Ze draaide zich dapper om naar de eigenaar van die stem.

Asalea was verrast om diepblauwe ogen als de oceaan in woede te zien, die haar scherp aankeken. In een seconde greep de man haar rechterarm en hield die stevig vast.

"Ik kan je zien, je kunt je maar beter zichtbaar maken nu!" Zijn tanden knarsten terwijl hij deze woorden uitsprak.

Zonder andere uitweg en denkend dat verschijnen hem misschien zou helpen haar zelf naar de Koning te brengen, transformeerde Asalea plotseling in haar zichtbare vorm.

Asalea zag de plotselinge bewondering in de diepblauwe ogen van de man. Oh, ja, ze weet dat ze mooi is, haar ronde bruine ogen met sombere blikken, lange wimpers en perfect gevormde wenkbrauwen, haar spitse neus en kersenrode lippen, samen met haar prachtige lichaam en buitengewone lengte; Asalea weet heel goed dat ze een lust voor het oog is.

Asalea keek hem aan met haar meest aanbiddende en kostbare blik. "Sorry meneer, het lijkt erop dat ik verdwaald was. Ik rende weg voor iemand en wist niet dat mijn voeten me hierheen brachten."

Hij sleurde haar naar het bed en duwde haar daar. "Weet je niet dat wie mijn kamer binnenkomt zonder mijn toestemming, nooit levend naar buiten kan komen?" zei hij terwijl hij dichterbij kwam. Ze zat nu aan het uiteinde van het Victoriaanse bed bedekt met geheel zwarte lakens.

"Wie ben jij?" vroeg Asalea.

"Het was ik die jou dat zojuist vroeg. Wie ben jij, dame?" zijn handen waren in zijn zakken en hij keek Asalea intens aan.

"Lea, ik ben Lea." Antwoordde Asalea geschrokken.

"Wat is je doel hier?" vroeg hij opnieuw.

"Ehh, ik was gewoon verdwaald." Ze loog.

"Vertel me geen sprookjes, vrouw!" schreeuwde hij.

Asalea was bang, maar ze probeerde zelfverzekerd en moedig te blijven. "Ik ben de toekomstige vrouw van de Koning," antwoordde ze en hief haar kin op.

De man lachte luid en greep toen haar kin. "Echt?"

Ze antwoordde, nog steeds zelfverzekerd. "Ja."

"Heb je de Koning al ontmoet?" vroeg hij met een glimlach in elke ooghoek.

"Ehh, nog niet."

"Waarom zeg je dan dat je de toekomstige vrouw van de Koning bent?"

"Omdat ik het voel." Asalea's ogen keken diep in de diepblauwe ogen van de man die nog steeds haar kin vasthield.

Een mysterieuze glimlach verscheen op de lippen van de man. "Laten we dat dan maar eens zien."

III

Asalea wist dat ze nu in grote problemen zat. Ze was door de man opgesloten in zijn kamer en hij vertrok in een flits.

Onbekend voor haar, was er een aankondiging gedaan vanuit het Paleis van de Koning van Glodeous. Dreckos, de rechterhand van de Koning, was belast met de aankondiging.

Dreckos verzamelde alle Glodeous-vampieren in hun gerechtsgebouw. "Onze geliefde vampieren van Glodeous, onze dierbare Koning gaat binnenkort trouwen. Hij heeft een vrouw gevonden! Over drie dagen zal de bruiloft worden gevierd in het Astrodome van het Paleis. Wees klaar om te genieten en te feesten!"

Elke vampier in het gerechtsgebouw juichte en klapte van opwinding.

Dreckos beëindigde de algemene vergadering en keerde terug naar de Koning om verslag uit te brengen. "Koning Timodore, uw wens is vervuld en iedereen is nu enthousiast."

"Dat is goed. Zorg ervoor dat alles naar behoren verloopt. Ik wil een perfecte bruiloft voor mijn perfecte aanstaande vrouw." Verklaarde hij voordat hij Dreckos ontsloeg.