14 Book(s) Related to i m writing a novel lyrics

Rayne stond voor de spiegel en keek naar haar reflectie. Haar lichtgroene baljurk omhelsde haar rondingen en liet weinig aan de verbeelding over. Haar gitzwarte krullen waren opgestoken en vastgepind, waardoor haar nek bloot bleef. Vanavond was de avond waarop de meeste ongepaarde wolven uit alle Noord-Amerikaanse roedels hopelijk hun metgezellen zouden vinden. Ze was er zeker van dat ze allemaal vol opwinding zaten.

Zij niet.

Ze wilde geen metgezel. Ze had geen metgezel nodig...

...maar de plotselinge geur van jasmijn en vanille drong haar neus binnen van ergens dichtbij. Dat betekende maar één ding. Haar metgezel was in de buurt...


Rayne ontmoette haar metgezel op het Maanlichtbal toen ze achttien was, haar metgezel die ze nooit wilde vinden, die ze nooit in haar leven wilde hebben. Hij verscheen uit het niets. Zijn acties die avond bevrijdden haar onbewust. Ze nam de vrijheid die hij haar gaf, rende weg en keek nooit meer om.

Nu, vijf jaar later, duikt hij weer op in haar leven nadat hij haar vijf jaar geleden had afgewezen, en eist dat ze haar rechtmatige plaats aan zijn zijde inneemt. Hij liep bij haar weg nadat hij haar zwak had genoemd. Er was geen sprake van dat ze hem zomaar weer in haar leven zou laten alsof hij daar thuishoorde. Rayne wilde nooit een metgezel, zou zijn aanwezigheid dat nu veranderen? Haar lichaam en ziel smeken hem om haar te claimen, maar haar hart behoort aan een ander.

Kan haar metgezel haar overtuigen om hem een kans te geven? Zal haar geliefde haar overtuigen om bij hem te blijven? De Maangodin heeft haar gekoppeld aan iemand die ze niet zelf heeft gekozen, alles wat Rayne ooit wilde was de kans om zelf te kiezen. Wie zal winnen? Rayne of het lot dat de maan voor haar heeft bepaald?

Voor volwassen lezers 18+
Waarschuwing voor traumatische ervaringen uit het verleden
Haar Teruggekeerde Metgezel is Boek 1 in de Schaduwen Verzamelen Serie. Boek 2 Zijn Verlossing is nu ook beschikbaar om te lezen op Anystories.

Gevangen door vier maffiamannen


“Kus terug,” mompelt hij, en ik voel ruwe handen over mijn hele lichaam die me stevig knijpen als waarschuwing om ze niet verder boos te maken. Dus geef ik toe. Ik begin mijn mond te bewegen en open mijn lippen een beetje. Jason verspilt geen tijd en verslindt elke centimeter van mijn mond met zijn tong. Onze lippen doen de tango, zijn dominantie wint de race.

We trekken ons terug, hijgend. Vervolgens draait Ben mijn hoofd naar hem toe en doet hetzelfde. Zijn kus is zeker zachter, maar net zo controlerend. Ik kreun in zijn mond terwijl we speeksel blijven uitwisselen. Hij trekt lichtjes aan mijn onderlip met zijn tanden terwijl hij zich terugtrekt. Kai trekt aan mijn haar, zodat ik omhoog kijk, zijn grote gestalte torent boven me uit. Hij buigt zich voorover en claimt mijn lippen. Hij was ruw en krachtig. Charlie volgde en was een mix. Mijn lippen voelen gezwollen, mijn gezicht voelt heet en rood aan, en mijn benen voelen als rubber. Voor een stel moorddadige psychopaten, verdomme, kunnen ze goed kussen.


Aurora heeft altijd hard gewerkt. Ze wil gewoon haar leven leiden. Bij toeval ontmoette ze vier maffiamannen: Jason, Charlie, Ben en Kai. Ze zijn de ultieme dominanten op kantoor, op straat en zeker in de slaapkamer. Ze krijgen altijd wat ze willen en ZE DELEN ALLES.

Hoe zal Aurora zich aanpassen aan het hebben van niet één, maar vier krachtige mannen die haar het genot laten zien waar ze alleen maar van heeft gedroomd? Wat zal er gebeuren als een mysterieuze iemand interesse toont in Aurora en de zaken opschudt voor de beruchte maffiamannen? Zal Aurora uiteindelijk toegeven en haar diepste verlangens erkennen, of zal haar onschuld voor altijd worden vernietigd?

Ik heb zes drakenpartners!

Lucian fluistert zachtjes in mijn oor: "Welkom thuis, kleine partner."

Toen merkte ik dat er vijf zeer lange, even mooie engelachtige mannen om de kamer stonden. Allemaal knap op hun eigen manier en gebouwd zoals Lucian.

"Partner," zeggen ze allemaal in koor. Mijn ogen zullen waarschijnlijk uit mijn hoofd vallen van verbazing. Ik vraag me af of ik blind kan worden van al het snelle knipperen dat mijn ogen doen.

Voor de tweede keer vanavond zeg ik: 'Pardon?'

Nou, verdomme!


Everly leeft in een wereld waar bovennatuurlijke wezens zij aan zij met mensen leven. Zelfs haar beste vriendin Stella is een weerwolf.

Everly dacht dat ze veilig was voor het bijwonen van het EverMate Bal, aangezien ze gisteren pas 18 werd en de uitnodigingen weken geleden al waren verstuurd. Haar lot werd bezegeld toen Het Orakel andere plannen maakte.

Wat zal er gebeuren als ze de aandacht trekt van niet 1 maar 6 bovennatuurlijken, en niet zomaar bovennatuurlijken, maar de koningen? Drakenkoningen om precies te zijn.

Wat zal er gebeuren met de wereld wanneer De Grote Profetie onthult dat deze eenvoudige menselijke meid centraal staat?

Zal Everly wegrennen van haar bestemming of het omarmen?

Zal ze in staat zijn de duisternis die in de schaduwen loert te vernietigen voordat het haar wereld vernietigt?

Laten we het ontdekken.

"Probeer niet weg te rennen, Sophie. Je zult de straf niet leuk vinden." Iets vertelde me dat zijn straf meer zou zijn dan alleen een pak slaag; zijn zeer erecte lul was een andere aanwijzing. Ik was nog niet klaar om mijn maagdelijkheid te verliezen.

Ik knikte nogmaals en liep naar hen toe. Ik begon met Zion. Hij sprong op als een fontein toen ik mijn hand over hem liet glijden. "Ohh!" zei ik tegen mezelf. Ik probeerde hem niet direct aan te raken terwijl ik hem inzepte, maar toen zei hij: "Gebruik je handen. Het is oké om me aan te raken." Nou, ik zit toch al in de hel, dus ik kan net zo goed wat plezier hebben. Toen kwam er een sinistere gedachte in me op.
Ik begon hem te strelen. Ik hoorde hem kreunen.


Sophie Deltoro was een verlegen, onschuldige, introverte tiener die dacht dat ze onzichtbaar was. Ze leidde een veilig, saai leven met haar drie beschermende broers. Dan wordt ze ontvoerd door de Maffiabaas van de Amerika's en zijn twee zonen. Alle drie zijn van plan haar te delen, te claimen en te domineren.
Ze wordt meegesleurd in hun wereld van zonde en geweld, gedwongen in een verboden relatie, en naar een school gestuurd die de sadistische seksuele genoegens van haar ontvoerders aanmoedigt en toejuicht. Niemand is te vertrouwen. De wereld waarvan Sophie dacht dat ze die kende, heeft nooit bestaan. Zal ze vrijwillig toegeven aan haar diepste fantasieën, of zal ze de duisternis haar laten opslokken en begraven? Iedereen om haar heen heeft een geheim en Sophie lijkt het middelpunt van ze allemaal te zijn. Jammer genoeg is ze een Verboden Verlangen.

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

"Luister, ik zou nooit iemand toestaan je op welke manier dan ook pijn te doen."

Damien kijkt me in de ogen en ik smelt. Ik heb geen idee wat er met me gebeurt, maar ik voel de sterkste drang om hem te kussen. Ik trek hem dicht naar me toe en kus zijn lippen.

Zijn lippen zijn zacht. Hij ruikt als de hemel voor mij.

Wat is er met me gebeurd? Een minuut geleden vroeg ik me nog af waarom een vampier me nodig had, en ineens wil ik hem zo graag?


Rhea werkt in een exclusieve fantasyclub. De club richt zich op het ongewone. Ze zal geen seks met je hebben, maar ze zal je diepste verlangens vervullen. Ze wil eruit. Een sexy vreemdeling geeft haar de kans om deze perverse wereld achter zich te laten.

"Laat me je aanraken, Jacey. Laat me je goed laten voelen," fluisterde Caleb.

"Je laat me nu al goed voelen," flapte ik eruit, terwijl mijn lichaam heerlijk tintelde onder zijn aanraking.

"Ik kan je nog beter laten voelen," zei Caleb, terwijl hij zachtjes in mijn onderlip beet. "Mag ik?"

"W-Wat moet ik doen?" vroeg ik.

"Ontspan en sluit je ogen," antwoordde Caleb. Zijn hand verdween onder mijn rok, en ik kneep mijn ogen stevig dicht.


Caleb is mijn 22-jarige stiefbroer. Toen ik 15 was, flapte ik eruit dat ik van hem hield. Hij lachte en verliet de kamer. Sindsdien is het op zijn zachtst gezegd ongemakkelijk tussen ons.

Maar nu is het mijn 18e verjaardag, en we gaan kamperen--met onze ouders. Mijn vader. Zijn moeder. Gezellige boel. Ik ben van plan om zo vaak mogelijk te verdwalen zodat ik Caleb niet onder ogen hoef te komen.

Uiteindelijk verdwaal ik inderdaad, maar Caleb is bij me, en wanneer we in een verlaten hut belanden, ontdek ik dat zijn gevoelens voor mij niet helemaal zijn wat ik dacht.

Sterker nog, hij wil mij!

Maar hij is mijn stiefbroer. Onze ouders zullen ons vermoorden--als de illegale houtkappers die net de deur hebben ingebeukt dat niet eerst doen.

[...] "Luister goed naar mijn woorden... Als je wilt dat dit mooie kontje van jou door mijn vingers gemarkeerd wordt, moet je respectvol zijn en alleen 'ja, meneer' zeggen."
Zijn andere hand keert eindelijk terug naar mijn kont, maar niet op de manier die ik zou willen.
"Ik ga mezelf niet herhalen... begrijp je dat?" vraagt meneer Pollock, maar hij knijpt in mijn keel, en ik kan hem niet antwoorden.
Hij steelt mijn adem, en het enige wat ik kan doen is hulpeloos knikken, terwijl ik naar zijn zucht luister.
"Wat heb ik net gezegd?" Hij knijpt iets harder, waardoor ik naar adem hap. "Hm?"
"J- Ja, meneer." Mijn stem komt verstikt uit terwijl ik mezelf tegen de bobbel in zijn broek wrijf, waardoor de ketting van de klem zich uitstrekt en mijn clitoris iets harder knijpt.
"Braaf meisje." [...]

Overdag is Victoria een succesvolle manager, bekend als de IJzeren Dame. 's Nachts is ze een onderdanige die beroemd is in de BDSM-wereld omdat ze niet graag onderdanig is.

Met het pensioen van haar baas was Victoria ervan overtuigd dat ze promotie zou krijgen. Maar wanneer zijn neef wordt aangesteld als de nieuwe CEO, wordt haar droom aan diggelen geslagen en wordt ze gedwongen om direct onder het bevel van deze arrogante, onweerstaanbaar verleidelijke man te werken...

Victoria had alleen niet verwacht dat haar nieuwe baas ook een andere identiteit had... Een Dom die bekend staat om het onderwijzen van de perfecte onderdanige, en die geen probleem heeft om zijn kinky kant te laten zien — in tegenstelling tot haar, die dit geheim altijd zorgvuldig heeft bewaard...

Tenminste, dat is wat ze al die tijd heeft gedaan... totdat Abraham Pollock in haar leven kwam en beide werelden op hun kop zette.

+18 LEZERS ALLEEN • BDSM

Ik kreun en leun met mijn lichaam over het zijne, terwijl ik mijn voorhoofd tegen zijn schouder laat rusten.
"Rijd me, Engel." beveelt hij hijgend, terwijl hij mijn heupen begeleidt.
"Steek het in me, alsjeblieft..." smeek ik, terwijl ik in zijn schouder bijt en probeer de intense, overweldigende sensatie te beheersen die mijn lichaam overneemt, sterker dan welk orgasme ik ooit alleen heb gevoeld. Hij wrijft alleen maar zijn pik tegen me aan, en de sensatie is beter dan alles wat ik zelf heb kunnen bereiken.
"Hou je mond." zegt hij schor, terwijl hij zijn vingers nog harder in mijn heupen drukt en de manier waarop ik op zijn schoot rijd snel begeleidt, mijn natte ingang glijdend en mijn clitoris tegen zijn erectie wrijvend.
"Hah, Julian..." Zijn naam ontsnapt met een luide kreun, en hij tilt mijn heupen met uiterste gemak op en trekt me weer naar beneden, waardoor een hol geluid ontstaat dat me op mijn lippen doet bijten. Ik kon voelen hoe de punt van zijn pik gevaarlijk mijn ingang ontmoette...

Angelee besluit zichzelf te bevrijden en te doen wat ze wil, inclusief het verliezen van haar maagdelijkheid nadat ze haar vriend van vier jaar betrapt heeft terwijl hij met haar beste vriendin in zijn appartement sliep. Maar wie zou de beste keuze kunnen zijn, als niet de beste vriend van haar vader, een succesvolle man en een verstokte vrijgezel?

Julian is gewend aan avontuurtjes en one-night stands. Meer dan dat, hij heeft zich nooit aan iemand gebonden of zijn hart laten veroveren. En dat zou hem de beste kandidaat maken... als hij bereid zou zijn om Angelee's verzoek te accepteren. Echter, ze is vastbesloten om hem te overtuigen, zelfs als dat betekent dat ze hem moet verleiden en volledig in de war moet brengen. ... "Angelee?" Hij kijkt me verward aan, misschien is mijn uitdrukking verward. Maar ik open gewoon mijn lippen en zeg langzaam, "Julian, ik wil dat je me neukt."
Beoordeling: 18+

Charlotte is al tien jaar getrouwd met de liefde van haar leven, maar samenleven met hem was niets anders dan ellende.

Toen het hoofd van de familie Houghton besloot dat zijn kleinzoon zou trouwen met de laatste levende Sinclair, was Charlotte gelukkig. Haar gevoelens voor Christopher waren dikker dan bloed en zo diep als een obsessie, dus hield ze hem stevig vast en ketende hem aan zichzelf.

Maar er is niets dat Christopher Houghton meer haat dan zijn vrouw.

Al die jaren hadden ze elkaar pijn gedaan in een dans van liefde, haat en wraak — totdat Charlotte er genoeg van had en er een einde aan maakte.

Op haar sterfbed zweert Charlotte dat als ze de kans kreeg om het goed te doen, ze terug in de tijd zou gaan en van haar man zou scheiden.

Deze keer zal ze Christopher eindelijk laten gaan...
Maar zal hij het toestaan?


"Mijn lul pulseert weer, en ik haal scherp adem, terwijl ik voel hoe mijn ingewanden zich verdraaien met een vreemd verlangen dat onbekend voor me is.
Leunend tegen de deur van mijn kamer, voel ik de koelte van het hout door mijn shirt, maar niets kan dit verlangen verzachten; elk deel van mij rilt van de behoefte aan verlichting.
Ik kijk naar beneden en zie de enorme bobbel in mijn joggingbroek...

"Het kan niet waar zijn..." Ik sluit mijn ogen weer stevig en leun met mijn hoofd tegen de deur, "Hé, het is Charlotte... waarom word je hard?"
Zij is de vrouw waarvan ik zwoer dat ik haar nooit zou aanraken of liefhebben, degene die een symbool van wrok voor mij werd."

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Na de plotselinge dood van haar ouders wordt Maya gedwongen om weg te rennen en opnieuw te beginnen.

Met alleen de wetenschap dat de man die haar ouders had vermoord nog steeds achter haar aan zat, verlaat ze het volledig menselijke dorp waar ze was opgegroeid en begint ze haar nieuwe leven als universiteitsstudent in Groningen.

Zonder vrienden of familie probeert ze zo goed mogelijk op te gaan in de mensenmassa, maar wanneer vreemde mensen en dingen om haar heen beginnen te gebeuren, ontdekt ze al snel dat het misschien het lot was dat haar hier bracht.

Zal ze eindelijk de waarheid over de dood van haar ouders ontdekken of zal ze alleen maar dieper wegzinken in de gekte die haar nieuwe leven is geworden?

Een nieuwe roedel...

Een partner... of meer dan één partner?

Onbekende krachten?

De zaken zijn nu veel gecompliceerder.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.