8 Book(s) Related to ori of thr dragon chain novel

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

"Het is de avond voor jouw en Taylors bruiloft, en je verwacht van mij dat ik naar zijn vrijgezellenfeest ga, inbreek - natuurlijk voorzichtig - en ervoor zorg dat hij geen seks heeft met een stripper?"
"Ja."
"Je bent gek!"
Ja, Mary vond dat haar beste vriendin Amaya Peterson echt gek was, wat eigenlijk liet zien dat Amaya Peterson geen vertrouwen had in de man met wie ze op het punt stond te trouwen!
Eigenlijk begreep zelfs Amaya Peterson niet waarom ze zou moeten trouwen met een man die haar de avond voor de bruiloft zou bedriegen? Waarom trouwen met een man die niet genoeg van haar hield en haar niet eens kon behagen?
Ze had geen andere keuze dan zichzelf in een compleet onbekend lot te storten!

Ik had nooit gedroomd dat ik met Art William Jr. zou trouwen - miljardair CEO, roddelblad-hartendief, en New York's meest beruchte vrouwenverslinder. Op drieëntwintigjarige leeftijd was ik gewoon Emily Rowling, een normaal meisje dat een verstikkende oma in het park had gered... en op de een of andere manier verstrikt raakte in een missie om haar kleinzoon verliefd te laten worden.
Eén rechter, één ring, en één bliksemsnelle ceremonie later - ik was stiekem getrouwd met een man die ik nog nooit eerder had ontmoet.
Hij was somber, bazig, en keek nauwelijks naar me - behalve 's nachts, wanneer hij in mijn bed kroop omdat hij niet alleen kon slapen. Ons huwelijk was slechts een naam op papier, dacht ik... totdat het ingewikkeld werd.
Van jaloerse ruzies tot nepdates, gefluisterde geheimen tot gestolen kussen - onze schijnrelatie begon gevaarlijk echt aan te voelen. Toen kwam de nacht die alles veranderde... en de baby die ik niet had bedoeld te krijgen.
Ik was klaar om weg te lopen, maar het leven had andere plannen - en het lot ook. Toen liefde, verraad, en een vermist kind dreigden alles te vernietigen, moesten we kiezen: gebroken blijven... of vechten voor iets echts.
Een geheim huwelijk. Een miljard-dollar schandaal. En een liefde die geen van ons zag aankomen.

Ik ben Andria Gregori—verwend en de enige dochter van het meest gevreesde maffia-imperium van Italië. Maar ik had nooit mogen vallen voor de man die betaald werd om me te beschermen.
Luca Bianchi. De meest vertrouwde lijfwacht van mijn vader. Een man met geheimen donkerder dan zijn op maat gemaakte pakken en ogen die me achtervolgen sinds ik zestien was. Wanneer de dreigingen toenemen en verraad van binnenuit ons landhuis toeslaat, sturen mijn ouders me weg met de enige man waarvan ik zwoer dat ik hem haatte.
Maar dit gaat niet alleen over gestolen blikken en rode kant. Want iemand jaagt op mij.
En Luca zou wel eens de enige kunnen zijn die me kan redden.
Hij is de lijfwacht. Ik ben de erfgename.
En in dit dodelijke spel van kogels en verraad…
Zou ik wel eens degene kunnen zijn die geclaimd wordt.

Opeens klonk er een gegrom dat door de kamer galmde. De band stopte met spelen en ik hoorde iets breken. Alsof het een houten stoel was of zoiets.

Iedereen keek die kant op en daar stond een man die ik nog niet eerder had opgemerkt. Hij moest begin twintig zijn, met bruin haar tot op zijn schouders, een bruine sik, minstens 1 meter 98 en zeer gespierde armen die nu gespannen waren terwijl zijn intense blik recht op mij en Mason gericht was.

Maar ik wist niet wie hij was. Ik stond als bevroren op mijn plek en deze man staarde ons aan met pure haat in zijn ogen. Maar toen besefte ik dat de haat voor Mason was. Niet voor mij.

"Van mij," eiste hij.

"Waarom? Waarom kies je mij?", vroeg ik hem.
"Omdat elke koning een koningin moet hebben", antwoordde hij simpelweg.
"Maar...", begon ik, nog steeds verward als de pest.
"Betwist mijn autoriteit niet", gromde hij naar me. "Je zult mijn Luna Koningin zijn en dat is definitief", eiste hij voordat hij wegstampte...


Daphne Rosen is een uitgesproken en gekke tweeëntwintigjarige. Ze is in feite een lycan onder de Delta-familie. Alpha Koning Dwayne Edwards heeft een zwak voor haar en maakt haar zijn koningin, wat haar doet afvragen... Waarom zij?

●Mensen zijn uitgestorven.
●Kinderen kunnen vrij veranderen zodra ze kunnen lopen.
●Vrouwen worden openlijk teven genoemd.

Volwassen inhoud

"Je bent van mij!", schreeuwde hij naar me met een grimas op zijn knappe gezicht.
"Ik was niet van jou toen je me die ochtend afwees", probeerde ik zijn uitdrukking te spiegelen, maar ik faalde jammerlijk. Hij zette een kleine glimlach op zijn gezicht, zijn grimas verdween terwijl hij de afstand tussen ons verkleinde en zijn hand op mijn taille legde, waardoor een rilling over mijn rug liep.
"Je was altijd al van mij, Brea", hij trok me dichter naar zich toe en begroef zijn hoofd in mijn nek, terwijl hij mijn geur opsnoof en mijn persoonlijke ruimte negeerde, "En je zult altijd van mij zijn". Ik voelde zijn tanden over mijn schouderblad schrapen - hij stond op het punt me te markeren en ik had niet de wilskracht om hem te stoppen...
"Mama!", de stem van mijn zoon rukte me uit mijn bedwelmde trance en ik deed snel een stap weg van de man die altijd een vreemde voor me was geweest. Ik pakte mijn jongen in mijn armen en zette hem op mijn heup voordat ik weer naar de man keek. Zijn gezicht stond vol ongeloof terwijl hij heftig met zijn ogen knipperde.
"Is dat...", begon hij,
"Van ons? Ja", ik wilde tegen hem liegen, hem vertellen dat het kind in mijn armen niet van hem was, misschien zou hij dan dezelfde pijn voelen die ik voelde op de dag dat hij me afwees...


Brea Adler, afgewezen door haar partner en haar hele roedel, wordt gedwongen te vertrekken nadat ze het niet langer kon verdragen. Ze komt terecht in een andere roedel met een Alpha, Brennon Kane, die haar als een koningin behandelt en ze worden op slag verliefd.

Wat gebeurt er vijf jaar later wanneer haar partner en voormalige Alpha, Jax Montero, haar nieuwe roedel bezoekt om roedelzaken te bespreken? Wat gebeurt er als hij ontdekt dat ze een kind van hem heeft?