4 Book(s) Related to zom 100 chapter 24

Wees mijn slaaf voor 100 nachten, en ik zal je in een lycan veranderen zodat je voor altijd bij je lycan geliefde kunt zijn.


Matilda “Tilly” Parker’s leven valt in duigen wanneer haar lycan vriend, Xavier Graves, haar achterlaat met niets anders dan een vaag “vertrouw me.”
Menselijk, met een gebroken hart en aangedreven door goedkope wijn en wrok, kruist ze het pad van Cillian Ravenscroft, de vampier CEO van Valmont International. Een eeuwenoude roofdier met ijsblauwe ogen en een glimlach die een heilige zou kunnen verleiden.
Cillian is te glad, te knap, te alles—een scherpe kaaklijn, doordringende blik, en een zelfingenomen charme die Tilly’s huid doet kriebelen en haar hart sneller doet kloppen op manieren die ze weigert toe te geven.
Cillian biedt haar een wilde oplossing: zelf een lycan worden.
En hij is bereid om het te laten gebeuren—voor een prijs. Honderd nachten als zijn persoonlijke “slaaf.”
Maar ze is geen hulpeloze jonkvrouw. Pittig, impulsief, en bewapend met een mond die niet ophoudt, is Tilly klaar om zich door deze verwrongen overeenkomst heen te klauwen. Maar naarmate de nachten verstrijken, vervaagt de grens tussen overleven en verleiding—en de prijs van het worden van een lycan kan veel groter zijn dan alleen haar hart.
Zal Tilly haar weg terug naar Xavier vechten—of zich overgeven aan de vampier die haar nachten bezit?
Honderd nachten. Een onmogelijke keuze. En een honger die geen van beiden had verwacht.

Mijn eerste liefde dumpte me voor een miljoen dollar, waardoor ik in een gearrangeerd huwelijk werd gedwongen. Vijf jaar later, toen hij weer met me probeerde af te spreken, kwam mijn man erachter...

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?