บทที่ 33 EP.33 อาบน้ำให้พี่หน่อย

แต่ใจของฉันรอมันรู้สึกจุกจนพูดไม่ออกเลย

-หอพักเหล็ก-

กะหลึ่ง!! ฮื้อออ~ ไฟฟ้าดับทั้งหอฝนตกที่นี่แรงมาก คะนิ้งที่กลัวความมืดนั่งอยู่ข้างเตียงเอามืออุดหูร้องไห้จนน้ำตานองหน้า

"ฮื้อออ พี่เหล็ก อึก...คะนิ้งกลัว พี่เหล็กอยู่ไหน'' ฉันตกใจเมื่อต้องอยู่คนเดียว ไม่ชอบที่สุดเวลาเดียวดาย แม้พี่เหล็กจะโทรม...