บทนำ
เด็กอะไรอย่างซื่อ ขู่นิดหน่อยก็ขนข้าวของมาอยู่ด้วยเพื่อยุติเรื่องราว 'เชี้ยๆ ' ที่พี่ชายมันก่อเอาไว้ กฎที่มันขอและตั้งเป็นกฏเหล็กมีเพียงข้อเดียวคือห้ามล่วงเกินตัวมัน แต่แล้วยังไง?
.
.
กฎมีไว้แหกครับ!!
บท 1
ตุ๊บ! ผวั๊ะ! จ้วก! เมื่อหลายสถาบันยกพวกตีกันสนั่นถนน ในละแวกชุมชนที่มีแต่คนระดับกลางไปจนถึงใต้ล่างอาศัยอยู่รวมกัน ที่แห่งนี้เลยมีการแบ่งแยกถิ่นเพื่อสร้างตัวเป็นกลุ่มแก๊ง
"แม่ง! มาสิวะ'' เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่ตะโกนอย่างฮึกเหิม
"ไหวหรือเปล่าวะ ไอ้โด้"
"กูไหวมึงไปก่อนเลยไอ้เหล็ก"
สองเพื่อนรักที่ร่วมหัวจมท้ายกันมาตลอดอย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด
ตุ๊บ! หมัดแกร่งถูกสวนเข้าใบหน้าของอีกฝ่าย ผวั๊ะ! แต่เพียงแค่ไม่กี่วินาทีก็ถูกอีกฝ่ายสวนหมัดกลับมาเช่นกัน
วีว๊อออ เมื่อเสียงไซเรนของรถตำรวจแล่นเข้ามาใกล้ทุกฝ่ายต่างกระจัดกระจาย สองหนุ่มที่แลกหมัดกันอย่างดุเดือดไม่ยอมผละถอยต่างจ้องหน้าเอาเป็นเอาตาย จนกระทั่งเพื่อนของทั้งสองฝ่ายมาลากตัวพวกเขาแยกทางกันไป
ถิ่นทางเหนือ
ผมแบกร่างตัวเองที่สะบักสะบอมกลับห้อง แต่คุ้นชินแล้วกับสถานการณ์แบบนี้ดี ผมชื่อว่า'เหล็ก' อายุ22ปี แม่ของผมเสียไปตั้งเด็กส่วนพ่อทำงานอยู่ต่างประเทศผมเลยต้องเช่าหอพักอยู่ ผมเรียนที่วิทยาลัยช่างในสถานที่แห่งหนึ่ง ปีที่ 3 ตัวผมเองมีแฟนที่คบมานาน1 ปี แต่เธอเรียนอยู่อีกจังหวัดหนึ่งชื่อ 'กระแต'
"แม่งเอ้ย! กำลังมันส์ตำรวจเสือกมา" เสียงโวยวายของโด้เพื่อนสนิทของเหล็ก
"มึงไปสืบมาให้กูหน่อยว่าไอ้สัสที่แลกหมัดกับกูตะกี้มันเป็นใคร" ผมรู้สึกไม่ถูกชะตาและเกลียดขี้หน้ามันมากแววตาที่มันมอง ดูเหมือนคนที่หยิ่งยโสและอวดเก่ง แค่เพียงเจอหน้าไม่กี่วินาทีผมก็เกลียดมันซะแล้ว
ถิ่นทางใต้
"เจ็บหนักเลยไอ้เวร กูบอกแล้วว่าอย่าเพิ่งบวก!" เสียงโวยวายของวัยรุ่นกลุ่มนึงมารวมตัวกันที่บ้านของชายคนหนึ่งผู้เป็นเหมือนหัวโจก
"มึงจะโวยวายทำไมวะ" ผมชื่อ 'แดน' เรียนอยู่ที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง พ่อผมเสียชีวิตจากอุบัติเหตุตั้งแต่ผมเกิด ส่วนแม่ของผมก็ไปทำงานเปิดร้านอาหารอยู่อีกอำเภอ บ้านหลังนี้เลยมีแค่ผมกับน้องสาว จะเรียกว่าน้องสาวก็คงจะได้ละมั้ง แต่ไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ หรอก เป็นเด็กที่ถูกทิ้งแล้วแม่ผมเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เกิด
ตึบ~ กล่องยาถูกวางกลางโต๊ะของบ้าน สาวน้อยในวัย 18 ปีเดินมาพร้อมกับเสิร์ฟน้ำให้กับทุกคน
"พวกพี่ไปมีเรื่องมาอีกแล้วสินะ" หนูชื่อ 'โมรา' อายุ18ปี เด็กสาวกำพร้าที่แม่ของพี่แดนเก็บมาเลี้ยง ตอนนี้เป็นเวลาปิดเทอมหนูพึ่งจบม.6 มาหมาดๆ และแน่นอนว่าจะต้องเข้าเรียนที่เดียวกับพี่แดนตามที่แม่ได้บอกกล่าวเอาไว้
"น้องโมราช่วยทำแผลให้พี่หน่อยได้ไหม" เสียงเพื่อนของแดนที่ชื่อ'บิน'ถือเป็นเพื่อนสนิทเอ่ยขึ้น
"มึงแค่โดนต่อยไม่ได้โดนสิบล้อชน มึงก็ทำเองสิวะ!'' ผมหันไปตวาดไอ้บินที่มันชอบกวนตีน ต่อให้โมราจะไม่ใช่น้องสาว แท้ๆ แต่แม่ก็ฝากฝั่งมันเอาไว้กับผม
"งั้นหนูไปต้มข้าวดีกว่าเพราะวันนี้พี่แดนคงจะอ้าปากเคี้ยวอาหารไม่ได้เยอะเท่าไหร่"
ตึกๆ~ สิ้นสุดคำพูดสาวน้อยเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในห้องครัวพร้อมกับทำอาหารให้กับพี่ชายของเธอและเพื่อนๆได้กินกัน
-หอพัก เหล็ก-
"มันชื่อว่าไอ้แดนเรียนที่เดียวกับเราแต่คนละช่างกันเว้ย เห็นว่าเป็นหัวโจกฝั่งใต้แต่น้อยครั้งที่มันจะโผล่หัวมา" เกือบพระอาทิตย์ตกดินเพื่อนของเหล็กไปคาบข่าวมาเพื่อเล่าให้ฟังตามคำสั่ง
"อย่าให้กูเจอมันอีกนะ!" ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเกลียดมันนักแต่ไม่ถูกชะตาสุดๆ
หลายวันต่อมา
จูฟ "คิดถึงเล็กจังเลย" เสียงออดอ้อนของแฟนสาวที่รูปร่างหน้าตาสวยเดินทางกลับมาจากต่างจังหวัดเพื่อมาหาแฟนหนุ่ม
"คิดถึงกูแต่วันนี้มึงจะไปเที่ยวเนี่ยนะ" ผมเอ่ยถามกระแตแฟนของผมเอง
"ก็นัดพวกโบว์ไว้แล้วยังไงเที่ยงเที่ยวเสร็จกระแตจะกลับมาหาเหล็กนะ" สาวสวยออดอ้อนกอดคอของแฟนหนุ่มไม่ห่าง นิสัยของเหล็กคือไม่ชอบตามเนื่องจากว่าเหล็กมีหน้าตาหล่อเหลาและร่ำรวยเลยคงนิสัยหยิ่งเอาไว้
"ถ้าเมามากก็นอนหอโบว์เถอะพรุ่งนี้กูมีเรียนกูจะนอนเช้า" ผมลุกขึ้นยืนเปิดตู้พร้อมกับหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อจะไปชำระร่างกาย ไม่ใช่ว่าผมไม่ห่วงแฟนของตัวเองแต่ไม่รู้สิเวลาผมคบใครผมจะ เฉยๆ แบบนี้แหละ
-ผับ-
"วุ๊ววว มาๆดื่มกัน" สาวๆหลายคนต่างเต้นร่อนตามเพลงที่ครึกครื้นในผับ กระแตสาวสวยเธอใส่ชุดเกาะอกสีชมพูพร้อมกับกระโปรงขาสั้นสีดำรัดรูปเป็นที่หมายตาต้องใจของหนุ่มๆ
ตึ๊ก~
"ขอโทษค่ะ" แรงเต้นสะบัดทำให้ตัวเธอเซไปชนกับใครบางคน เสียงเล็กพูดขอโทษ ก่อนที่ทั้งคู่จะปะทะสายตากัน ชายหนุ่มตรงหน้าที่มีหน้าตาหล่อทำให้กระแตชอบใจเป็นอย่างมาก
อี๊ดๆ ตรั๊บๆ~ รถที่โยกสั่นตามแรงกระแทกของคนที่อยู่ด้านใน สาวสวยอย่างกระแตเธอกำลังเล่นฉากสวาทเร่าร้อนกับหนุ่มที่พึ่งพบเจอบนรถของเขา
"อ๊าส์ เสียวจัง... ซี๊ดส์'' เสียงครวญครางดังก้องไปทั่ว ลานจอดรถที่อยู่หลังผับมีเพียงแสงไฟกิ่งส่องให้ความสว่างเท่านั้น นาทีเร้าอารมณ์ยังคงต่อเนื่องเกือบครึ่งชั่วโมงจนกระทั่งทั้งคู่เสพสมกันจนเสร็จ
"มาเที่ยวที่นี่บ่อยไหม" กระแตเปิดประเด็นถามชายที่กำลังจัดแจงใส่เสื้อผ้าตัวเองพร้อมกับถอดถุงยางออกเตรียมทิ้ง
"บ่อยดิ แต่ไม่เคยเห็นมึงเลย" ชายหนุ่มเหลียวหน้ามาพูดพร้อมกับตั้งคำถามเธอกลับ
"กระแตเพิ่งกลับมาจากอีกเมือง หวังว่าเราจะได้เจอกัน บ่อยๆนะ" เธอติดใจในรสสวาทจนถอนตัวไม่ขึ้นแม้จะมีแฟนหนุ่มที่หล่อมากอยู่แล้วก็ตาม
"ถ้าอยากเจอก็ LINE มาสิ" ชายหนุ่มยื่นมือถือให้และมือเล็กรีบคว้ามากด ID ให้ทันที
"แล้วเธอชื่ออะไรเหรอเราชื่อกระแตนะ"
"แดน"
บทล่าสุด
#82 บทที่ 82 #ตอนพิเศษ ลีลาผัวเด็ก [หลงรักเมียเซ็กส์จัด!]
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#81 บทที่ 81 °EP.38°{ตอนจบ..พยานรัก} เหนื่อยทุกท่า
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#80 บทที่ 80 °EP.37° อาการของขอพร
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#79 บทที่ 79 °EP.36° ทบทวนความหลัง
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#78 บทที่ 78 °EP.35°ร่าน (ใครคนนั้น...)
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#77 บทที่ 77 °EP.34° ท่า...สะใจไหมครับ!!
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#76 บทที่ 76 °EP.33° ยาคุม
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#75 บทที่ 75 °EP.32° โรคจิต
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#74 บทที่ 74 °EP.31° ร่านนัก!!
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026#73 บทที่ 73 °EP.30° เด็กมันยั่ว
อัปเดตล่าสุด: 6/24/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด













