บทที่ 30 เหนี่ยวรั้ง
ตอนที่30 เหนี่ยวรั้ง
ปริมระตา
“เด็กดีต้องทานผักด้วยนะคะ” ฉันพูดพร้อมกับตักผัดผักให้กับน้องน่านน้ำเด็กชายวัยสามขวบวัยกำลังน่ารักน่าชังและพูดเก่ง ลูกของคุณนำทับที่ทำเอาฉันเอ็นดูไม่น้อย
“ขอบคุณคับ” เด็กชายตัวน้อยพูดออกมาด้วยรอยยิ้มน่ารักและมีมารยาทอย่างมาก
“บอกแต่เด็ก ตัวเองกลับไม่กิน” เสียงบ่น...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 สู่ขอ
2. บทที่ 2 แต่งงาน
3. บทที่ 3 ให้เกียรติ
4. บทที่ 4 เกลียด
5. บทที่ 5 เพื่อนเก่า
6. บทที่ 6 ปกป้อง
7. บทที่ 7 ยัดเยียด
8. บทที่ 8 ระบาย
9. บทที่ 9 แค่นี้ไม่ตาย
10. บทที่ 10 ไม่ใช่อุบัติเหตุ
11. บทที่ 11 ไม่เคยฟัง
12. บทที่ 12 เจ็บกว่า
13. บทที่ 13 ไม่ต่างกัน
14. บทที่ 14 ชู้
15. บทที่ 15 เลิกทำ
16. บทที่ 16 มาอยู่ด้วยกัน
17. บทที่ 17 ไม่เปลี่ยนแปลง
18. บทที่ 18 ป่วย
19. บทที่ 19 ท้อง
20. บทที่ 20 ขอหย่า
21. บทที่ 21 ไม่ทน
22. บทที่ 22 ไม่ปล่อย
23. บทที่ 23 ไปแล้ว
24. บทที่ 24 ตามหาเมีย
25. บทที่ 25 เครื่องมือ
26. บทที่ 26 อดีต
27. บทที่ 27 รู้ความจริง
28. บทที่ 28 ผมชอบคุณ
29. บทที่ 29 เปลี่ยนใจ
30. บทที่ 30 เหนี่ยวรั้ง
31. บทที่ 31 ดักรอ
32. บทที่ 32 เรื่องของเราจบไปแล้ว
33. บทที่ 33 ยกโทษให้
34. บทที่ 34 ไล่กลับ
35. บทที่ 35 เลิกกัน
36. บทที่ 36 เวรกรรม
37. บทที่ 37 โดนเองซะบ้าง
38. บทที่ 38 ไม่มีความหมาย
39. บทที่ 39 คิดให้ดี ๆ
40. บทที่ 40 แอบเข้าไป
ย่อ
ขยาย
