บทที่ 29 อย่าคิดแทน

“แล้วเนตรบอกพ่อของตัวเล็กให้รู้หรือยัง” แดนไทอ้ำอึ้งอยู่นานก่อนจะเอ่ยขึ้น เนตรนภายิ้มพร้อมส่ายศีรษะ

“แบบนี้ดีที่สุดแล้วค่ะ”

สายตาเหม่อมองยังเบื้องหน้าไร้จุดหมาย

แดนไทสงสารหญิงสาว ตั้งแต่ได้พูดคุยรู้จักกันมา ชายหนุ่มไม่เคยได้ยินเนตรนภาพูดถึงพ่อของลูกสักครั้ง

เนตรนภาล้มตัวลงนอนหลับตา ด้านแดนไทเข้า...