กับดักรักชะตาร้าย

นิยายเรื่อง กับดักรักชะตาร้าย

แนะนำนางเอก นางสาวเนตรนภา บริรักบวรนาถ หรือ เนตร อายุยี่สิบสองปี เด็กสาวบ้านนอก อาศัยอยู่กับยายฐานะทางบ้านค่อนข้างยากจน พ่อแม่เสียชีวิต หญิงสาวตัวเล็กตาโตผิวสีแทน เป็นเสาหลักให้ยาย อุปนิสัย ใจเด็ด รักศักดิ์ศรี อดทนขยัน

แนะนำพระเอก นายเหนือตะวัน จินดาเมธาวัฒน์ หรือ เหนือ อายุสามสิบสี่ปี ทายาทเจ้าของห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัดหลายแห่ง อีกทั้งเป็นเจ้าของสนุกเกอร์คลับ ที่เปิดถูกต้องตามกฎหมาย อุปนิสัย เงียบ สุขุมนุ่มลึก แต่อย่าทำให้โกรธ พร้อมทำลายล้างผลาญ

แนะนำเพื่อนพระนาง ปริมาภรณ์ กิติโรจน์ หรือ ปริม เพื่อนสนิทคนเดียวของเนตรนภา รักเพื่อน ไม่ยอมคน กล้าได้กล้าเสีย

พิพัฒน์ สุนทรกิจติพงศ์ หรือ พัฒน์ อายุสามสิบสี่ เจ้าของคาเฟกาแฟ ที่มีสาขามากมาย เป็นคนสนุกสนานขี้เล่น รักเพื่อน จริงจัง คู่กัดกับ ปริมาภรณ์

บทที่ 1พบเจอครั้งแรก

ปึก…

“โอ๊ย” เสียงร้องของหญิงสาวตัวเล็ก เมื่อเธอมัวเดินก้มหน้ามองของในมือ

“เฮ้ย เธอทำอะไร” ลูกน้องของเหนือตะวัน รีบคว้าผลักหญิงสาวออกห่างเจ้านาย

“ขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะ” หญิงสาวรีบกล่าวขอโทษ เธอยกมือขึ้นลูบหน้าผากตัวเอง

“เธอเป็นใคร” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้น

“หนูเอาเบเกอรีมาส่งคุณเหนือตะวันค่ะ” เธออ่านชื่อที่แปะในถุง ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาว ด้วยสีหน้าแววตาเรียบนิ่งเฉย เธอไม่รู้หรือว่าคนที่เดินชน คือเจ้าของชื่อที่หล่อนเอ่ยถึง

“นี่คุณไม่รู้หรอกหรือว่าคุยกับใครอยู่” เมฆาขยับเท้าเข้าหาหญิงสาว ทำให้เจ้าของร่างเล็กต้องถอยหลังออกห่าง

“อื้อ” เหนือตะวันพยักหน้าให้ลูกน้อง เมฆายื่นมือเพื่อรับของ

“อะไรคะ” เธอถามด้วยความสงสัยพร้อมขมวดคิ้ว

“ของที่เอามาส่งคุณเหนือตะวัน” เมฆาเปล่งน้ำเสียงเรียบเฉย แต่แอบยิ้มไม่ให้หญิงสาวเห็น

“คุณรู้จักเขาด้วยเหรอคะ”

“รู้จักเป็นอย่างดี”

“ค่ะ ๆ หนูฝากด้วยนะคะ” ก่อนยื่นกล่องเบเกอรีรสส้ม ให้กับชายหนุ่มตัวโต หญิงสาวชำเลืองมองเขา แอบกังวลนิดหน่อยหากเขาไม่เอาไปให้คนรู้จักละ และพลางคิดในใจ

“คนอะไรตัวสูงใหญ่จัง”

“เอ่อ พี่คะ”

“มีอะไรครับ” ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินไปที่ประตู

“เงินค่ะ พี่ยังไม่ได้จ่ายเงินหนู”

“ไปบอกเจ้าพัฒน์ เดี๋ยวไปจ่ายที่ร้าน” เหนือตะวันพูดขึ้นแค่นั้น ก็สาวเท้าออกจากประตูห้างสรรพสินค้าทันที โดยมีเมฆาวิ่งตามหลังติด ๆ

“แต่ว่า” น้ำเสียงหายไปในลำคอ เมื่อพวกเขาก้าวพ้นประตูบานเลื่อน เสียงถอนหายใจก่อนผ่อนปรนยาว ๆ อย่างเหนื่อยใจ

“โอ๊ย ตายแล้วลืมถามชื่อ สะเพร่าจังเรา ถ้าเขาไม่จ่ายคุณพัฒน์ต้องหักเงินเราแทนแน่เลย” หญิงสาวทำแก้มป่อง ก่อนสาวเท้าออกจากห้างสรรพสินค้า

ร้านคาเฟกาแฟหรู หญิงสาวร่างเล็กเดินลัดเลาะทางเท้ากลับไปยังร้านกาแฟ ขณะที่หญิงสาวเคลื่อนไหวกลางแสงแดด

รถยนต์หรูคันใหญ่จอดติดไฟแดง สายตาของคนนั่งอยู่ภายใน ความบังเอิญทำให้เขามองตามหญิงสาวที่สวมชุดผ้ากันเปื้อน เขาจำเธอได้ ก่อนจะหายตัวเข้าไปในร้านกาแฟของเพื่อนเขา

จะว่าไปเหนือตะวันสั่งของที่ร้านพิพัฒน์เป็นประจำ เพราะแม่เขาชอบเค้กส้มที่นี่มาก

“เธอเอาอะไรมาส่ง” ปากหยักถาม แต่สายตามองไปยังร้านกาแฟเพื่อน

“เบเกอรีเค้กส้มของคุณท่านครับ”

“อื้อ” ก่อนที่เขาจะหลับตา ศีรษะพิงเบาะด้านหลัง

“ไปไหนต่อครับ” เมฆามองกระจกหลัง

“ไปส่งฉันที่คอนโดมิเนียม แล้วแกเอาขนมไปให้แม่ฉัน” เหนือตะวันเหนื่อยจากงานประชุม เขาต้องมาที่ห้างสรรพสินค้าก่อนเหล่าพนักงาน เพื่อประชุมยามเช้ากว่าจะประชุมเสร็จ ก็ปาไปเกือบบ่ายโมง แถมยังเสียเวลากับยัยเด็กในร้านเพื่อนเขาอีก

“ครับคุณเหนือ” เมฆารีบบึ่งรถยนต์ไปยังคอนโดมิเนียมของเจ้านายทันที

“คุณเหนือครับวันนี้เข้าคลับสนุกเกอร์ไหมครับ”

“ดูก่อน แกช่วยไปดูแลความเรียบร้อยแทนฉันด้วยนะ มีอะไรก็โทรศัพท์หาฉัน” ชายหนุ่มบอกลูกน้องทั้งที่ยังหลับตา

คอนโดมิเนียมสุดหรู

“ถึงแล้วครับคุณเหนือ” เมฆาจอดรถเพื่อให้เจ้านายลง

เมฆากำลังจะเปิดประตูลง แต่ถูกชายหนุ่มทักขึ้น

“ไม่ต้อง”

“ครับ งั้นผมเอาของไปให้คุณท่านนะครับ

จากนั้นผมจะแวะไปที่คลับครับ” เมฆาบอกล่วงหน้า

“อื้อ ขอบใจ” ก่อนที่จะเปิดประตูรถลงยืน เขาล้วงกระเป๋ากางเกง หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ จนกระทั่งมันใกล้หมดมวน เขาโยนทิ้งลงพื้นใช้เท้าบดขยี้ให้ดับ จากนั้นจึงเดินขึ้นห้องพัก เวลานี้เขาเหนื่อยเพลียและง่วงนอนสุด ๆ

บนห้องพักเหนือตะวัน

กริ๊ง กริ๊ง

ยังกับรู้ว่าชายหนุ่มกลับถึงห้องพัก เสียงมือถือของเหนือตะวันดังขึ้น ทว่าเจ้าตัวไม่ได้รับสาย เสียงมันดังอยู่นานจนดับไปเอง ชายหนุ่มร่างเปลือยเปล่ายืนใต้สายน้ำ รูปร่างสมส่วน หน้าท้องมีแต่ซิกซ์แพ็กเป็นลอนสวยงาม ต้นแขนมีกล้ามสมส่วนน่ามอง ให้รู้ว่าเจ้าของร่างให้ความสำคัญกับร่างกายขนาดไหน

สายน้ำชุ่มฉ่ำไหลผ่านเรือนกายสูงใหญ่ เหนือตะวันใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำราว ๆ หนึ่งชั่วโมง เขาอยู่ในผ้าขนหนูพันรอบเอว ขนขึ้นรำไรที่แผงอก เหนือตะวันยืนมองออกไปนอกกระจกขนาดใหญ่ ด้านนอกเห็นรถสัญจรคลาคล่ำ รวมทั้งผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา หากมองยามค่ำคืนจะเห็นวิวสวยงามกว่าช่วงกลางวัน ในมือถือแก้วเหล้าหมุนไปมา ก่อนกระดกไหลลงลำคอ ชายหนุ่มไม่ยี่หระกับรสขมปร่าของน้ำเมาสักนิด