บทที่ 35 หัวใจแทบสลาย

ขณะที่แดนไทช่วยเนตรนภาตัดอ้อย

“ตัวรุม ๆ เหมือนมีไข้ แต่เนตรฝากยายให้ป้อนยาแล้วค่ะ” หญิงสาวตัวเล็กตัดอ้อยอย่างคล่องแคล่วว่องไว เธอทำจนชิน แต่มือและร่างกายยังคงมีบาดแผลทุกวัน

“อื้อ อากาศมันเปลี่ยนด้วยมั้ง” แดนไทคิดในแบบฉบับเขา

“ไปฉีดวัคซีนมาด้วย”

“อ้อ เดี๋ยวคงหาย”

“ค่ะ”

ขณะเดียวกันรถขนอ้อยได้แล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ