บทที่ 74 จัดการเสีย

“อื้อ” เหนือตะวันเงยหน้าพ่นควันสีขาวลอยโขมง อากาศที่เย็นลงไม่ได้ทำให้ใจของเหนือตะวันเย็นลง

ไม่แน่ใจว่าเมฆาจะรับมือไหวไหม แต่คนอย่างเขาเชื่อว่าคนอย่างเมฆาจะไม่ยอมให้พวกนั้นทำสำเร็จ

“เล่าได้นะโว้ย ไหน ๆ เราก็จะเป็นเพื่อนบ้านกันละ” แดนไทยักคิ้ว

“พวกค้ายาเสพติดใช้คลับของฉันส่งของกัน”

“พ่อค้ายาเหรอวะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ