บทที่ 95 สุขสันต์

“แม่เราอยู่แต่กรุงเทพฯ เลยไม่ได้สัมผัสว่าชนบทบ้านนอกเขาทำกันแบบนี้สินะ ถึงได้ตกอกตกใจกันยกใหญ่” ยายจันทร์ยิ้มขัน

“ครับ” เหนือตะวันเองก็อดขำไม่ได้ แม่เขาร้องจนลั่นบ้าน

จนกระทั่งสี่โมงเย็นไฟถึงมอดดับสนิท เล่นเอาสองหนุ่มสาวเหงื่อตกตาม ๆ กัน

“ยังไงหนูเนตร ยายเราเผาขยะเหรอ”

เมื่อเห็นหน้าลูกสะใภ้เดินข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ