บทที่ 15 ลมหายใจสะดุด ใต้แสงดาว

ลมหายใจสะดุด ใต้แสงดาว

แต่ทว่าธามินทร์ไม่ได้เลี้ยวรถไปทางหอพักของเธออย่างที่ควรจะเป็น เขากลับขับรถย้อนกลับเข้าไปในมหาวิทยาลัยที่ตอนนี้เงียบสงัด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟฟ้าทางเดินที่ส่องสว่างเป็นระยะ รถจอดสนิทที่หน้าตึกวิศวกรรมศาสตร์ซึ่งดูทะมึนและเงียบเชียบในเวลานี้

“ลงมาสิ” เขาบอกสั้นๆ

“พี่ธามพาเอยมาที...