บทที่ 36 อดีต (3)

อดีต

บรรยากาศในสวนที่เคยเงียบสงบกลับร้อนระอุขึ้นมาทันตาเห็น ไม่ใช่เพราะแสงแดดที่แผดเผา แต่เป็นเพราะไฟโทสะที่กำลังลุกโชนอยู่ในอกของพยัคฆ์หนุ่ม ธามินทร์ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นหิน สายตาคมกริบยังคงจับจ้องไปยังบานประตูไม้บนเรือนที่เพิ่งปิดลง ทิ้งให้เขาจมอยู่กับความรู้สึกพ่ายแพ้ที่ถูกยัดเยียดให้จากชายที...