บทที่ 114

ชาร์ลส์ก้มมองกระดาษโน้ตแผ่นนั้นอีกครั้ง สายตาของเขาอ้อยอิ่งอยู่กับมันขณะจินตนาการถึงตอนที่เอมิลี่เขียนข้อความนี้ เธอคงลังเล แบกรับความรู้สึกผิด และความวิตกกังวลของเธอก็ซึมซาบลงไปในทุกตวัดของปลายปากกา

เขาคว้ากุญแจรถแล้วพุ่งตัวออกไปทางประตูทันที

เขาคิดถึงเอมิลี่เป็นอันดับแรก เธออาจจะกลับบ้านไปแล้ว เข...