บทที่ 154

เอมิลี่ยอมให้เอมเบอร์จูงมือเดินไปข้างหน้า รอยยิ้มไม่เคยจางหายไปจากริมฝีปาก

ความวุ่นวายในคาเฟ่ก่อนหน้านี้ยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิด ทว่าความตื่นเต้นของเอมเบอร์ที่ส่งผ่านถึงกันได้นั้น กลับปัดเป่าความตึงเครียดเฮือกสุดท้ายของเธอให้มลายหายไปจนสิ้น

เธอฉวยโอกาสนี้เอ่ยถึงสิ่งที่กำลังตามหาด้วยน้ำเสียงนุ...