บทที่ 170

เธอตบหลังมือเอมิลี่เบาๆ แล้วลุกขึ้นยืน "ไปกันเถอะจ้ะ อย่าปล่อยให้ชาร์ลส์รอนานเลย"

เอมิลี่ลุกขึ้นตาม ความร้อนยังคงเจืออยู่บนพวงแก้มขณะที่เธอพึมพำตอบรับในลำคอ

เมื่อทั้งสองกลับเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย บรรยากาศชวนอึดอัดก็จางลงไปมากทีเดียว

เคลลี่นั่งหันหน้าไปทางอื่นอยู่บนโซฟา ส่วนโรเบิร์ตเอนหลังพิงหมอนห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ