บทที่ 174

เอมิลี่สบสายตาที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงของอีกฝ่ายแล้วพยักหน้าเบาๆ รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก

"ฉันเองแหละ ห้าปีก่อนฉันจำเป็นต้องปิดสตูดิโอชั่วคราวเพราะมีปัญหาบางอย่าง จากนั้นฉันก็ถูกลักพาตัว..."

รอยยิ้มของเธอแปรเปลี่ยนเป็นขมขื่นเล็กน้อยเมื่อหวนนึกถึงอดีต

สการ์เล็ตต์ยกมือขึ้นปิดปาก ความตกตะลึงใ...