บทที่ 235

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขามองเธอเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

และเพียงแค่สายตาที่ตวัดมองมานั้น ก็ทำเอาเหงื่อเย็นเฉียบไหลซึมไปทั่วแผ่นหลังของลอร่า

ชายคนนั้นมาและจากไปราวกับภูตผี ลอร่าไม่อยากทำอะไรมากไปกว่าการยัดเยียดการพบเจออันแสนประหลาดนี้ไว้ในซอกหลืบที่มืดมิดที่สุดของความทรงจำแล้วลืมมันไปซะ

ทว่าชีวิตหลังลู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ