บทที่ 237

วินาทีที่ความตึงเครียดเกาะกินประสาทจนแทบขาดผึง เสียงเตือนของลิฟต์ก็ดังขึ้นเบาๆ

เอมิลี่ก้าวออกมา

รูปร่างบอบบาง ท่าทีเยือกเย็นสงบนิ่ง ชุดสูททำงานที่ตัดเย็บอย่างประณีตขับให้เธอดูสง่างามและเป็นมืออาชีพ สีหน้าของเธอเรียบเฉย ไร้ซึ่งความระแวดระวังภัยใดๆ—ดูราวกับเป็นเหยื่อที่จัดการได้ง่ายดาย

ในชั่วพริบตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ